Οποιος δεν μελετά τον αντίπαλό του βρίσκεται μπροστά σε δυσάρεστες εκπλήξεις. Θα αιφνιδιαστεί και τότε τα περιθώρια αντίδρασης θα είναι περιορισμένα. Ο πιο ασφαλής τρόπος για να συμβεί αυτό είναι να τον περιφρονήσει, να τον υποτιμήσει, να τον χλευάσει στο ξεκίνημά του. Από την άλλη πλευρά επιβάλλεται να αναλύσει το μήνυμα που φέρει, να το αξιολογήσει, να εξετάσει τη δυναμική του και έτσι να σχεδιάσει, με ψυχραιμία, τις τακτικές κινήσεις του.
Τη Δευτέρα η κυρία Μαρία Καρυστιανού έκανε το πολιτικό τοπίο λιγότερο ομιχλώδες ξεκαθαρίζοντας τις προθέσεις της. Θα ιδρύσει κόμμα, αφήνοντας ανοικτό το θέμα της ηγεσίας του. Αποφάσισε να αξιοποιήσει την αποδοχή που γνώρισε λόγω της θέσης και της στάσης της στην τραγωδία των Τεμπών, κάτι το αναμενόμενο. Συγκέντρωσε την ίδια μέρα, την ίδια ώρα, σε όλη την Ελλάδα, τουλάχιστον ένα εκατομμύριο πολίτες, χωρίς κανένα μηχανισμό υποστήριξης. Ηταν πολύ δύσκολο να τιθασεύσει τις φιλοδοξίες της, να μην υποκύψει στην πίεση να μετατρέψει αυτό το συγκινησιακό κλίμα σε πολιτική δύναμη.
Το κόμμα Καρυστιανού είναι το δημιούργημα του θυμικού ενός τμήματος της κοινωνίας το οποίο αδιαφορεί για τις συνέπειες των επιλογών του ή αδυνατεί να τις συλλάβει. Το είδαμε και το 2015.
Οσοι σχολιαστές και πολιτικοί επιχειρήσουν να προσεγγίσουν το φαινόμενο Καρυστιανού με τα συμβατικά εργαλεία ανάλυσης, θα οδηγηθούν είτε σε αδιέξοδο είτε σε λάθος εκτίμηση. Στο πρόσωπό της συμπυκνώνονται η οργή, η διαμαρτυρία, η τιμωρητική διάθεση. Ολα τα υπόλοιπα προαπαιτούμενα για τη δημιουργία κόμματος, περιττεύουν. Το κόμμα Καρυστιανού είναι το δημιούργημα του θυμικού ενός τμήματος της κοινωνίας το οποίο αδιαφορεί για τις συνέπειες των επιλογών του ή αδυνατεί να τις συλλάβει. Το είδαμε και το 2015. Σήμερα είναι πολύ εύκολο να καταγγείλουμε και να αποδοκιμάσουμε μια τέτοια συμπεριφορά, όμως αυτό δεν αντιμετωπίζει την κατάσταση. Το ζητούμενο είναι να την ερμηνεύσουμε. Εκεί υπάρχουν δυσκολίες, αν κρίνω πως από το 2015 έως σήμερα πέρασαν σχεδόν έντεκα χρόνια και αυτό το κομμάτι της κοινωνίας εξακολουθεί να υφίσταται. Απλώς αδυνατεί να βρει ενιαία πολιτική έκφραση. Κατακερματισμένο, είναι πολιτικά περιθωριοποιημένο. Το ερώτημα είναι κατά πόσον θα βρει την εκπροσώπησή του μέσα από το κόμμα Καρυστιανού, αποδυναμώνοντας τα άλλα κόμματα στα οποία είχε βρει στέγη. Ή να το θέσω διαφορετικά: κατά πόσον η κυρία Καρυστιανού θα αντέξει στον χρόνο και στην πολιτική αντιπαράθεση, ώστε να καθιερωθεί ως βασική παίκτρια στην κεντρική πολιτική σκηνή. Πάντως, είναι ενδιαφέρουσα η δήλωσή της πως δεν θα συνεργαστεί με πρόσωπα που υπηρέτησαν το υπάρχον πολιτικό σύστημα. Ομως, υποθέτω, πως ευχαρίστως θα δεχθεί τη δημόσια υποστήριξή τους, ασχέτως αν αυτή η δήλωση στήριξης θα είναι δείγμα της δικής τους αδυναμίας.
Το τοπίο θα γίνει ακόμα λιγότερο ομιχλώδες όταν το κόμμα Καρυστιανού θα αρχίσει να μετριέται κανονικά στις δημοσκοπήσεις. Και τότε θα απαιτηθεί η ψύχραιμη ανάλυση, με δεδομένο το προηγούμενο άλλων κομμάτων που στις πρώτες δημοσκοπήσεις μετρήθηκαν με υψηλά ποσοστά, για να γνωρίσουν στη συνέχεια την πτώση ή την κατάρρευση.
