«Κάποια από τα αιτήματα των αγροτών είναι εκτός ευρωπαϊκού πλαισίου», είπε ο αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Κωστής Χατζηδάκης (ΣΚΑΪ, 19.12.2025). Αληθές. Κάποια είναι και παράλογα. Αλλά, πάλι, σάμπως η ένταξη ενός οργανισμού πληρωμών στην αρχή δημοσίων εσόδων είναι εντός ευρωπαϊκής κανονικότητας; Η Γαλλία έχει την «Agence de Services et de Paiement», η Ιταλία την «Agenzia per le Erogazioni in Agricoltura», η Ολλανδία –στην οποία πρέπει να μοιάσουμε– τη «Rijksdienst voor Ondernemend Nederland» κ.λπ.
Οι προαναφερθέντες φορείς και ο ημέτερος «Οργανισμός Πληρωμών και Ελέγχου Κοινοτικών Ενισχύσεων Προσανατολισμού και Εγγυήσεων» δημιουργήθηκαν με ευρωπαϊκή οδηγία, προκειμένου να μπει τάξη στις πληρωμές της Κοινής Αγροτικής Πολιτικής. Οπως λέει και το καταστατικό του ΟΠΕΚΕΠΕ, «στόχος του οργανισμού είναι να καταβάλλει έγκαιρα, σωστά και με διαφάνεια τις αγροτικές ενισχύσεις που χορηγούνται από την Ευρωπαϊκή Ενωση». Τώρα, έτσι όπως τα έκανε η κυβέρνηση, η ένταξη του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ είναι μονόδρομος, παρά τις εύλογες απορίες που δημιουργούνται για τη βιωσιμότητα ενός δισυπόστατου σχήματος, με διαφορετικές ιστορίες, νοοτροπίες και σκοπούς.
Η Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων χαίρει εκτίμησης στους κύκλους των Βρυξελλών, που ξέρουν τα ελληνικά πράγματα. Η ανεξαρτησία της θεσμοθετήθηκε με το τρίτο μνημόνιο και ύστερα από φοβερές πιέσεις των εταίρων-δανειστών, όταν διαπίστωσαν ότι η παλιά Γενική Γραμματεία Εσόδων λειτουργούσε σαν τον ΟΠΕΚΕΠΕ. Οποτε πλησίαζαν εκλογές, οι φορολογικοί έλεγχοι χαλάρωναν, ομάδες «κόκκινων ΑΦΜ» παραβλέπονταν και τα έσοδα του κράτους βυθίζονταν. Ας μην ξεχνάμε την οργή της κ. Ανγκελα Μέρκελ όταν ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς αποφάσισε το 2014 να διώξει τον γενικό γραμματέα Δημοσίων Εσόδων Χάρη Θεοχάρη, κίνηση που εμπέδωσε στους Ευρωπαίους την πεποίθηση ότι «αυτοί δεν αλλάζουν ό,τι κι αν γίνει» και σφράγισε τις μετέπειτα εξελίξεις.
Μεγάλη μεταρρύθμιση θα ήταν να αρχίσουν να δουλεύουν όλοι οι αρμοί του κράτους σαν την ΑΑΔΕ, ήτοι να μην είναι υπό τον ασφυκτικό έλεγχο της εκάστοτε κυβέρνησης.
Το πρόβλημα εν προκειμένω είναι ότι χορτάσαμε από μεταξωτές κορδέλες, δηλαδή από λύσεις ανάγκης που μασκαρεύονται ως «γκράντε μεταρρυθμίσεις». Θα συμφωνήσουμε ότι η ΑΑΔΕ είναι καλή σε αυτό που κάνει, επειδή είναι ανεξάρτητη από τα κέφια και τις επιδιώξεις της εκάστοτε κυβέρνησης. Πιθανότατα θα καταφέρει τη διαφάνεια στις αγροτικές ενισχύσεις. Αλλά μην τρελαθούμε κιόλας! Η ένταξη του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ ήταν το μόνο σωσίβιο που είχε η κυβέρνηση με δεδομένη (ας το πούμε ευγενικώς) την «γκρίνια» των Ευρωπαίων για το χάλι στις αγροτικές ενισχύσεις. Διαβάζουν και στις Βρυξέλλες τα πορίσματα της Ευρωπαϊκής Εισαγγελίας και σίγουρα η «γκρίνια» εντάθηκε από την πολιτική διαχείριση του (δεύτερου μετά τη σύμβαση 717 για τους σιδηροδρόμους) σκανδάλου, ήτοι τη συγκάλυψη υπουργικών ευθυνών, τη σύσταση Εξεταστικής με μυστικές, αλλά επιστολικές ψήφους κ.λπ.
Συνεπώς η ένταξη του ΟΠΕΚΕΠΕ στην ΑΑΔΕ είναι αναγκαία, αλλά μεταρρύθμιση θα είχαμε αν ο ΟΠΕΚΕΠΕ άρχιζε κάποια στιγμή να δουλεύει σαν την ΑΑΔΕ· τώρα δεν προκάνουμε, αν και η κυβέρνηση είχε επτά χρόνια για να τον βάλει σε ράγες. Μεγάλη μεταρρύθμιση θα ήταν να αρχίσουν να δουλεύουν όλοι οι αρμοί του κράτους σαν την ΑΑΔΕ, ήτοι να μην είναι υπό τον ασφυκτικό έλεγχο της εκάστοτε κυβέρνησης, με όλες τις παθογένειες για το κράτος και τα ωφελήματα για την ίδια. Ετσι, ουδείς υπουργός δεν θα μπορούσε να απελευθερώνει τους «κόκκινους ΑΦΜ», ουδείς «Φραπές» δεν θα μπορούσε να επαίρεται για τις σχέσεις του με τον ακατονόμαστο «Μεγάλο», ή τον άγνωστο «Μάκη», και η κυβέρνηση θα γλίτωνε τα σκάνδαλα και τις παράγωγες θεσμικές απρέπειες στη Βουλή.
Τώρα είμαστε πάλι στη φάση του μπαλώματος. Ολοι γνωρίζουν ότι το σχήμα δεν θα λειτουργήσει μακροχρονίως, αλλά ας πληρώσουμε φέτος τους αγρότες και από του χρόνου βλέπουμε…
