«Ειλικρινά, νομίζω ότι δεν έχω ιδέα τι συμβαίνει σε εσάς. Αντιθέτως, ξέρω τι συμβαίνει σε εμάς και μπορώ να σας πω ότι, όσον αφορά τον φασισμό, αυτή ήταν μια πολύ καλή χρονιά», δήλωσε ο Αμερικανός παρουσιαστής Τζίμι Κίμελ στο βρετανικό Channel 4. Το κανάλι τού ανέθεσε φέτος το «εναλλακτικό» χριστουγεννιάτικο «διάγγελμα». Ο Κίμελ, να υπενθυμίσουμε, είναι σταρ των περίφημων «late night shows». Η εκπομπή του είχε διακοπεί (εξαιτίας του Τραμπ), αλλά επανήλθε.
Από την πλευρά του, ο πρόεδρος Τραμπ ευχήθηκε με ανάρτησή του «ευτυχισμένα Χριστούγεννα σε όλους, συμπεριλαμβανομένων των αποβρασμάτων της ριζοσπαστικής Αριστεράς, που κάνουν ό,τι καλύτερο μπορούν για να καταστρέψουν τη χώρα μας, αλλά αποτυγχάνουν εντελώς». Στο μυαλό του κ. Τραμπ, στη «ριζοσπαστική Αριστερά» εντάσσονται οι δημοκρατικοί και όποιος του εναντιώνεται πολιτικά.
Καθώς αποχαιρετάμε το 2025, διαδοχικά «πυροτεχνήματα» φωτίζουν τα συμπεράσματα της χρονιάς. Βέβαια, όπως κάθε σύνοψη, έτσι κι αυτή, κινδυνεύει από παρερμηνείες και εύκολες αναγνώσεις. Ομως, πίσω από αυτούς τους δύο ανθρώπους συντάσσονται κόσμοι, ξένοι μεταξύ τους. «Κόσμοι» που θα μεταφερθούν και στο 2026 εξίσου παρατεταγμένοι σε αντίθετα στρατόπεδα, με ελάχιστες δυνατότητες προσέγγισης.
Ο Κίμελ θα εξακολουθήσει να μιλάει για «φίμωση» των επικριτών της κυβέρνησης, όπως συμβαίνει στη Ρωσία και στη Β. Κορέα, και ο Τραμπ να κατηγορεί τους Δημοκρατικούς –και κατ’ επέκταση το δημοκρατικό πολίτευμα– για όλα τα δεινά, οικονομικά, κοινωνικά κ.ο.κ.
Tίποτε από τα δύο δεν είναι εσωτερική υπόθεση των ΗΠΑ και μόνον. Δεν είναι λίγοι οι ηγέτες που παρακολουθούν τον Τραμπ και υιοθετούν μεθόδους του. Που τον θεωρούν επιτυχημένο πωλητή οργής και φαντασιώσεων. Που τον θαυμάζουν για τον τρόπο που διαχειρίζεται τα ψεύδη και τις στρεβλώσεις της πραγματικότητας. Που αντιλαμβάνονται την πολιτική ως μια ιδιότυπη επιχείρηση που αποσκοπεί σε επιτυχημένα deals. Αυτός ο κόσμος, που επιδεικνύει τη σκληρότητα, τον κυνισμό, την έλλειψη ενσυναίσθησης και την επιθετική τραχύτητα ως προσόντα του ηγεμόνος, είναι στα πράγματα. Απέναντί του, η πλευρά Κίμελ, δεν θα σταματήσει να μεγαφωνίζει τον κίνδυνο με το όνομά του. Να χρησιμοποιεί λέξεις όπως «φασισμός» και «τυραννία».
Το 2026 ο άτυπος αγώνας θα συνεχιστεί. Θα κριθεί στα σημεία και στην αντοχή. Και για τις δύο πλευρές είναι ζήτημα επιβίωσης.
