Ενα από τα φαινόμενα της νέας όψης της Αθήνας είναι οι ανακατασκευές μεταπολεμικών πολυώροφων κτιρίων, κυρίως στους δρόμους του ευρύτερου κέντρου. Η πόλη αλλάζει χωρίς ίσως θεαματικά άλματα και βαθιές τομές, αλλά με σταθερές μετατοπίσεις και μεταβολές εκ των έσω προς τα έξω. Μια βόλτα στο κέντρο φανερώνει τις αλλαγές σε πολλούς δρόμους, ακόμη και σε σημεία παραδοσιακά συνδεδεμένα με το εμπόριο, όπως η οδός Βύσσης και τα πέριξ.
Οι αλλαγές στην οικονομία της πόλης αντανακλώνται εν πολλοίς στο φαινόμενο των αναπλάσεων κτιρίων που έως πρότινος αποτελούσαν γηρασμένο απόθεμα. Δεν αναφέρομαι σε διατηρητέα ή σε κτίρια μιας ορισμένης ιστορικής ταυτότητας, αλλά σε κτίρια της περιόδου 1950-1980, μιας τριακονταετίας διαρκούς κοινωνικής κινητικότητας αποτυπωμένης στον κατασκευαστικό κλάδο. Πολυκατοικίες και κυρίως κτίρια εκμετάλλευσης σε κεντρικούς δρόμους, μικρούς ή μεγάλους, αναπλάθονται και μεταβάλλονται σε ξενοδοχεία, σε airbnb, σε διαμερίσματα και σε γραφεία.
Πρόσφατα ένα κτίριο γραφείων στου Ψυρρή, Καραϊσκάκη και Χριστοκοπίδου, απέκτησε νέα όψη, με σαφώς βελτιωμένη αισθητική και λειτουργία. Ενα άλλο στη γωνία Φειδίου και Γενναδίου μεταμορφώθηκε επίσης. Στη γωνία Σταδίου και Εμμανουήλ Μπενάκη αποπερατώνεται ένα νέο ξενοδοχείο στο κέλυφος κτιρίου της δεκαετίας του ’50. Γύρω από την πλατεία Λαυρίου και την 3ης Σεπτεμβρίου, αλλά και κάτω από την Ομόνοια, πολλά κτίρια της μεταπολεμικής εποχής άλλαξαν πλήρως. Ακόμη και ξενοδοχεία χτισμένα γύρω στο 1970, και παρηκμασμένα, μεταμορφώθηκαν, όπως συνέβη στην οδό Βερανζέρου.
Δεν είναι όλα τα έργα ανάπλασης ανώτερης ποιότητας. Αυτό όμως που αποτελεί πηγή ενδιαφέροντος είναι η ανάγκη επαναφοράς μιας κατηγορίας κτιρίων στην εμπροσθοφυλακή της όψης. Μεγάλο ζήτημα είναι η ταχεία γήρανση των οικοδομών που συμπληρώνουν 50, 60 και 70 χρόνια ζωής, κατά κανόνα χωρίς να έχουν συντηρηθεί ποτέ, αφημένα να παρακμάζουν. Αποτελεί μέγα θέμα για την Αθήνα, κυρίως για τις αναρίθμητες πολυκατοικίες που παραμένουν ασυντήρητες.
Οι αναπλάσεις αυτών των μεταπολεμικών κτιρίων προκρίνουν συνήθως μια σύγχρονη αισθητική με σχεδόν πλήρη επικάλυψη της αρχικής πρόθεσης αυτών των οικοδομών. Εχουμε δει καλές αλλά και κάκιστες αναπλάσεις. Μαζί με την ανάγκη εξυγίανσης ενός γηρασμένου ιστού, περιμένουμε ακόμη να λάμψουν εκείνα τα καλά κτίρια που να δηλώνουν περήφανα ως τεκμήρια του μοντερνισμού από τα βάθη του εικοστού αιώνα. Αυτό ακόμη η Αθήνα δεν το έχει δει ως τάση.
