Καλός φίλος μού επισήμανε ότι στις 12 Ιανουαρίου 2026 ο ρωσικός στρατός στην Ουκρανία θα συμπληρώσει 1.418 ημέρες πολέμου, όσες ακριβώς πολέμησαν τα σοβιετικά στρατεύματα σε ολόκληρο τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Δεν προχωρώ σε περαιτέρω ανάλυση του θέματος, απλώς καταγράφω ένα γεγονός. Υστερα από αυτήν την εισαγωγική παρατήρηση, έρχομαι στη συνέντευξη της Αν Απλμπαουμ στην «Καθημερινή» της Κυριακής (21/12) η οποία υποστηρίζει πως «ο πόλεμος στην Ουκρανία θα τελειώσει μόνον όταν οι Ρώσοι καταλάβουν ότι ήταν ένα λάθος». Το ερώτημα είναι πώς θα το καταλάβουν αυτό όταν οι Δυτικοί σύμμαχοι είναι διασπασμένοι, καθώς ο Ντόναλντ Τραμπ «έχει προκαλέσει ένα άνευ προηγουμένου μεταπολεμικό ρήγμα στη δυτική συμμαχία, επιτυγχάνοντας έναν κεντρικό στρατηγικό στόχο της ρωσικής πολιτικής από την εποχή του Στάλιν…»;
Πολιτικοί και διανοούμενοι που κατάγονται από χώρες οι οποίες βίωσαν το κομμουνιστικό καθεστώς είναι φυσικό να γνωρίζουν καλύτερα από όλους τι σημαίνει για το ρωσικό imperium –με σοβιετική ή καπιταλιστική μορφή– η έννοια του ζωτικού χώρου. Σχεδόν δύο γενιές μεγάλωσαν μέσα σε καθεστώς καταπίεσης και οικονομικής υπανάπτυξης σε σχέση με τις δυτικές κοινωνίες και αυτό δύσκολα ξεπερνιέται ακόμη και μετά 35 χρόνια ελευθερίας και δημοκρατίας. Συγχρόνως, η εισβολή των ρωσικών στρατευμάτων σε Γεωργία και Ουκρανία κρούει τον κώδωνα του κινδύνου κυρίως για τις βαλτικές δημοκρατίες πως, ευκαιρίας δοθείσης, θα αποτελέσουν τον επόμενο στόχο του ρωσικού imperium.
H Αν Απλμπαουμ διαπιστώνει πως η πολιτική του κατευνασμού και της κολακείας που ασκεί στους 11 μήνες που κυβερνά ο Ντόναλντ Τραμπ δεν έχει φέρει αποτελέσματα. Και είναι απολύτως φυσιολογικό, καθώς οι Ηνωμένες Πολιτείες δεν ασκούν πίεση στον επιτιθέμενο, στον θύτη, αλλά στο θύμα του, το οποίο καλούν να παραδώσει εδάφη στον εισβολέα που δεν έχει κατορθώσει να κατακτήσει στα τέσσερα χρόνια του πολέμου. Κανένας ηγέτης που σέβεται τους αγώνες του λαού του δεν θα τολμούσε να το κάνει αυτό. Βλέπει κάποιο φως σε αυτό το τούνελ η Απλμπαουμ; Ναι, υπό προϋποθέσεις. «Η Ευρώπη σε αυτόν τον κόσμο των αρπακτικών έχει κάποια μεγάλα πλεονεκτήματα. Αυτή είναι πλέον η ήπειρος του κράτους δικαίου, της σταθερότητας, της προβλεψιμότητας. Είναι το μέρος όπου η οικονομική ενοποίηση λειτουργεί και όπου η επιστήμη γίνεται σεβαστή, με καλή ποιότητα ζωής και εργασίας».
Για τη διαφθορά που αποκαλύφθηκε στην Ουκρανία, η Αν Απλμπαουμ επισημαίνει ότι φαινόμενα διαφθοράς παρατηρούνται παντού. Μόνον όμως στις δημοκρατίες αποκαλύπτονται και τιμωρούνται οι ένοχοι. Στα ολοκληρωτικά καθεστώτα όσοι φέρνουν στην επιφάνεια τέτοια σκάνδαλα τούς τρώει το μαύρο σκοτάδι.
«Αυτή η δημοκρατική κουλτούρα που έχει αρχίσει να ριζώνει στην Ουκρανία είναι ένας κρίσιμος λόγος που ο Πούτιν είναι αποφασισμένος να την υποτάξει. Είναι πολύ επικίνδυνο για αυτόν να βλέπουν οι Ρώσοι έναν πολιτισμικά συγγενή λαό να διεξάγει ελεύθερες εκλογές και να υποχρεώνει ισχυρούς αξιωματούχους να λογοδοτούν».
