Στο πρώτο σημείωμα αυτής της εβδομάδας, με αφορμή το βιβλίο «Οι κεραίες της εποχής μου» του πρόωρα χαμένου Ανταίου Χρυσοστομίδη (εισ.: Μικέλα Χαρτουλάρη, εκδ. Καστανιώτη), είχα υποσχεθεί μια απάντηση στο ερώτημα γιατί ο ακριβοθώρητος Αγγλος συγγραφέας Τζον Λε Καρέ (που έδινε σπανιότατα συνεντεύξεις) δέχθηκε να μιλήσει σε Ελληνες δημοσιογράφους. Στο σημερινό, τελευταίο, σημείωμα θα δοθεί αυτή η απάντηση.
Θυμίζω ότι το πρώτο υλικό της συνέντευξης είναι τηλεοπτικό (για την ΕΡΤ, το 2007) και ότι η συζήτηση λαμβάνει χώρα στο σπίτι του συγγραφέα στην Κορνουάλη. Δειπνώντας με τους Αντ. Χρυσοστομίδη – Μ. Χαρτουλάρη, ο Λε Καρέ αρχίζει να ρωτάει για «την κατάσταση στην Ελλάδα», για το πόσο χαρούμενος είναι που η χώρα «ξεπέρασε τον Εμφύλιο». Ο Χρυσοστομίδης σχολιάζει, «ναι, μάλλον, παρότι γενικώς αποφεύγουμε ακόμα τις πολλές συζητήσεις για το θέμα». Στη συνέχεια, ο Λε Καρέ τού εξηγεί ότι «παλιά είχε έρθει δυο τρεις φορές στην Ελλάδα για διακοπές, ότι έχει κάποιους φίλους, ότι είναι μια χώρα που αγαπάει ιδιαίτερα».
Ο Λε Καρέ καταλαβαίνει ότι ο Χρυσοστομίδης είναι αριστερών πεποιθήσεων και του το λέει. «Φαίνεται στο πρόσωπό σου», παρατηρεί μάλιστα. «Ναι», του απαντά εκείνος, «αλλά είμαι από εκείνη την πάστα των αριστερών που δεν αγάπησαν ποτέ τον σταλινισμό και τη Σοβιετία».
«Πέρασαν πολλά οι αριστεροί στην Ελλάδα», τονίζει ο Λε Καρέ. «Δεν είναι ερώτηση, είναι διαπίστωση», προσθέτει αμέσως μετά. Ρωτάει τον Χρυσοστομίδη για τον πατέρα του: «Δεν έκανε φυλακή σαν τους άλλους, διότι ζούσε στην Αίγυπτο», απαντά ο Ελληνας δημοσιογράφος και μεταφραστής. «Εκανε όμως εξορία τον καιρό των συνταγματαρχών», συμπληρώνει. Ο Λε Καρέ κουνάει πάλι το κεφάλι του, σχολιάζοντας αμέσως μετά: «Κι εσύ όμως κάτι έκανες τον καιρό της δικτατορίας».
Ο Χρυσοστομίδης γυρίζει και τον κοιτάζει. «Γιατί, τον ρωτάω, φαίνεται κι αυτό στο πρόσωπό μου; Ξεσπάει σε γέλια. Ξέρεις, μου λέει γελώντας, το επαγγελματικό βίτσιο δεν χάνεται όσα χρόνια κι αν περάσουν».
Ιδού η απάντηση στο ερώτημα που λέγαμε. Γράφει λοιπόν ο Χρυσοστομίδης: «Ξαφνικά καταλαβαίνω τα πάντα. Γι’ αυτό οι τρεις μήνες καθυστέρησης για μια απάντηση (σ.σ. στο αν θα δώσει συνέντευξη ή όχι) τον ρωτάω. Δεν απαντάει, συνεχίζει να γελάει. Ξέρεις, μου λέει, δεν μου αρέσει να δίνω τηλεοπτικές συνεντεύξεις. Αυτή είναι μόλις η τρίτη συνέντευξη που δίνω στη ζωή μου. Κι αποφάσισα να το κάνω γιατί αγαπώ την Ελλάδα, και τους ανθρώπους σαν τον πατέρα σου».
Το κεφάλαιο του βιβλίου «Οι κεραίες της εποχής μου» που έχει ως θέμα τον Τζον Λε Καρέ κλείνει από τον αλησμόνητο Ανταίο με τα εξής λόγια: «Θυμάμαι εκείνο το μοσχαρίσιο φιλέτο της 25ης Ιανουαρίου του 2007 ως το καλύτερο που έφαγα στη ζωή μου».
Τα πέντε σημειώματα αυτής της εβδομάδας που κλείνει σήμερα είναι αφιερωμένα στη μνήμη του Ανταίου Χρυσοστομίδη.
