Ο κύριος Αντώνης, τριάντα χρόνια στα χωράφια και στην παραγωγή, βρίσκεται από την πρώτη μέρα στο μπλόκο της Θήβας. Δεν ανήκει στο σκληροπυρηνικό μέτωπο των αγροτών, είναι άνθρωπος μετριοπαθής και λογικός, θέλει τον διάλογο, επιδιώκει συναινέσεις όχι διαίρεση. Στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό στη Βουλή, κάθισε να παρακολουθήσει τον πρωθυπουργό και τον αντιπρόεδρο της κυβέρνησης. Τους άκουσε να λένε ότι θα μοιραστούν άμεσα σε αγρότες και κτηνοτρόφους αδιάθετοι πόροι συνολικού ύψους 160 εκατ. ευρώ, που προέκυψαν από την εφαρμογή του νέου συστήματος ελέγχων στην καταβολή επιδοτήσεων.
Επίσης, τους άκουσε να αναφέρουν μια σειρά μέτρων για την επιστροφή του ειδικού φόρου κατανάλωσης πετρελαίου στην αντλία, για μείωση της τιμής της ηλεκτρικής ενέργειας, για την κατάρτιση νέου συστήματος μεγαλύτερων αποζημιώσεων από τον ΕΛΓΑ, μέτρα που θα υλοποιηθούν σε δεύτερο χρόνο.
Η δυσπιστία του αγροτικού κόσμου απέναντι στην κυβέρνηση εκφράζει το γενικότερο κενό εμπιστοσύνης.
Την επόμενη μέρα, ο κ. Αντώνης μπήκε στον τραπεζικό λογαριασμό του και αντί να του έχουν καταβληθεί χρήματα, του είχαν παρακρατηθεί. Ο ΕΛΓΑ, με μια αυτοματοποιημένη διαδικασία, που κανείς από τους αρμοδίους δεν σκέφτηκε να ακυρώσει, έκανε παρακράτηση των εισφορών και οι αγρότες είδαν να βγαίνουν χρήματα από τον λογαριασμό τους αντί να μπαίνουν.
Σε κάθε διαπραγμάτευση, για να φτάσεις σε μια συμφωνία, για να βρεις κοινό έδαφος, χτίζεις εμπιστοσύνη. Με αργές και προσεκτικές κινήσεις. Χειρουργικά. Εδώ συνέβη το αντίθετο ακριβώς. Kαι δεν ήταν η πρώτη φορά. Στα τέλη Οκτωβρίου είχε καταβληθεί η προκαταβολή σε ποσοστό 50%-60% της βασικής ενίσχυσης, όμως ο ΕΛΓΑ τότε είχε εισπράξει από τους λογαριασμούς των αγροτών το 75% των ασφαλιστικών οφειλών. Πολλοί, δηλαδή, έβαλαν και από την τσέπη τους… Γι’ αυτό, σήμερα, πολλοί αγρότες αισθάνονται ότι η κυβέρνηση τους κοροϊδεύει.
Ωστόσο η δυσπιστία του αγροτικού κόσμου απέναντι στην κυβέρνηση εκφράζει το γενικότερο κενό εμπιστοσύνης. Οι πολίτες βλέπουν αδυναμία συναίνεσης μεταξύ των πολιτικών κομμάτων γύρω από πολύ σοβαρά θέματα, που υποβαθμίζουν τη ζωή τους και ναρκοθετούν το μέλλον τους. Το ζήτημα της στέγης, η ακρίβεια, το δημογραφικό, η κλιματική απειλή, οι αυξήσεις στις τιμές της ενέργειας απασχολούν σε πολύ μεγάλο βαθμό τους πολίτες, είναι κοινά προβλήματα που ενώνουν διαφορετικές κοινωνικές ομάδες. Την ίδια στιγμή, κοινή πεποίθηση όλων είναι πως η χρόνια διαφθορά δεν έχει αντιμετωπιστεί και η ψαλίδα των ανισοτήτων ανοίγει κι άλλο αντί να κλείνει. Αν διαβάσει κανείς τις δημοσκοπήσεις για τις αγροτικές κινητοποιήσεις, οι οκτώ στους δέκα πολίτες στηρίζουν τα αιτήματα των αγροτών. Περισσότερο από τα μπλόκα, αυτό είναι που τρομάζει την κυβέρνηση.
