Μερικές φορές η αμετροέπεια είναι ίδιον ενός χαρακτήρα, άλλες φορές οφείλεται σε άγνοια βασικών πραγμάτων. Ομως, πάντα αυτό που μετράει είναι τα αποτελέσματα που παράγει. Ο Τομ Μπάρακ, πρέσβης των Ηνωμένων Πολιτειών στην Τουρκία, αναδεικνύεται σε… τακτικό συνεργάτη αυτής της στήλης, καθώς τα λεγόμενά του προσφέρονται για σχολιασμό.
Προχθές, σύμφωνα με το αναλυτικό ρεπορτάζ του Γιώργου Σκαφιδά στην «Καθημερινή», κατάφερε να εξοργίσει συγχρόνως Ισραηλινούς και Τούρκους.
Τι ακριβώς είπε στην Ντόχα του Κατάρ ο εκλεκτός και παλιός φίλος του Ντόναλντ Τραμπ; «Το Ισραήλ μπορεί να ισχυρίζεται ότι είναι δημοκρατία, αλλά σε αυτή την περιοχή (της Μέσης Ανατολής) αυτό που πραγματικά έχει λειτουργήσει καλύτερα, είτε σας αρέσει είτε όχι, είναι οι καλοπροαίρετες μοναρχίες».
Πρώτα πρώτα μάθαμε πως υπάρχουν καλοπροαίρετες και κακοπροαίρετες μοναρχίες. Ποιες είναι οι μεν και ποιες οι δε, δεν μας το διευκρίνισε ο Τομ Μπάρακ.
Επίσης μάθαμε ότι το Ισραήλ είναι δημοκρατία επειδή αυτό ισχυρίζεται το ίδιο, άρα ο Μπάρακ έχει τις ενστάσεις του επ’ αυτού. Και φυσικά λείπει οποιαδήποτε αναφορά στο καθεστώς της Τουρκίας.
Μια δημοκρατία, το κράτος του Ισραήλ, την άλεσε μαζί με τις μοναρχίες του Κόλπου προκειμένου να υπηρετήσει την επιβολή της πολιτικής του προέδρου και επί 40 χρόνια φίλου του.
Ολα αυτά τα περίεργα τα λέει για έναν λόγο: για να υποστηρίξει ότι το νέο καθεστώς Τζολάνι της Συρίας δεν απέχει και πολύ από τα άλλα καθεστώτα της περιοχής, άρα θα πρέπει να του δώσουμε τον χρόνο του και να μη βιαζόμαστε. Προφανώς αυτό βολεύει και την αποστολή του ίδιου.
Είτε από άγνοια γεγονότων και καταστάσεων είτε από άγνοια της διπλωματικής γλώσσας, που διακρίνεται για την ανάγνωση των λεπτομερειών και την εξέταση των λεπτεπίλεπτων διαφορών –μάλλον συντρέχουν και τα δύο, μια και δεν είναι διπλωμάτης, αλλά απλώς φίλος του προέδρου–, ο Μπάρακ ισοπέδωσε τα πάντα. Μια δημοκρατία, το κράτος του Ισραήλ, την άλεσε μαζί με τις μοναρχίες του Κόλπου προκειμένου να υπηρετήσει την επιβολή της πολιτικής του προέδρου και επί 40 χρόνια φίλου του.
Το να τον ενημερώσει κάποιος ότι στο Ισραήλ υπάρχει κοινοβουλευτική δημοκρατία στην οποία συμμετέχουν και τρία αραβικά κόμματα που εκπροσωπούνται στο κοινοβούλιο, ότι στα ισραηλινά πανεπιστήμια το 20% των φοιτητών είναι Αραβες, όσο και το ποσοστό των Αράβων κατοίκων του κράτους του Ισραήλ, μάλλον θα κοπιάσει άδικα. Ενα μυαλό που έχει μάθει να σκέπτεται βλέποντας μόνο την πολύ μεγάλη εικόνα και το μοναδικό κριτήριο που καθορίζει τη στάση του είναι «τι λειτουργεί καλύτερα», αυτό το μυαλό είναι αδύνατον να επεξεργαστεί τα εικονίδια και να προχωρήσει και στις απαιτούμενες συνθέσεις. Σε τελική ανάλυση δεν ενδιαφέρεται για τις αποχρώσεις και ως εκ τούτου τις προσπερνά.
Ολα αυτά θα ήταν μάλλον αδιάφορα, ίσως και γραφικά, αν ο Τομ Μπάρακ δεν ήταν ο ειδικός απεσταλμένος του Ντόναλντ Τραμπ για τη Συρία.
Ενα πολύπαθο κράτος που βρίσκεται στη νοτιοανατολική Μεσόγειο και ό,τι συμβαίνει εκεί επηρεάζει όλη την περιοχή, για την οποία υπάρχει άμεσο ελληνικό ενδιαφέρον.
