Ολα τα σύγχρονα κράτη διαθέτουν think tanks, τις λεγόμενες δεξαμενές σκέψης, για να παράγουν αυτό ακριβώς που υποδηλώνει το δεύτερο σκέλος της περιγραφής, σκέψη.
Ειδικότερα σε μια χώρα όπως η Ελλάδα, όπου η εξωτερική πολιτική και η ασφάλεια δεν είναι έννοιες που κινούνται στη σφαίρα της φιλοσοφικής αναζήτησης, αλλά αποκτούν υπαρξιακά χαρακτηριστικά, η δημιουργία πριν από σχεδόν μισόν αιώνα του Ελληνικού Ιδρύματος Ευρωπαϊκής και Εξωτερικής Πολιτικής, ανταποκρίθηκε σε μια σημαντική εθνική ανάγκη.
Ηταν τότε που ένας σεμνός οραματιστής διανοούμενος, ο καθηγητής Θάνος Βερέμης, με προσλαμβάνουσες από το εξωτερικό, ξεκίνησε το πρώτο και σοβαρότερο εγχείρημα του είδους στην Ελλάδα.
Προχθές, φίλοι, συνάδελφοι, μαθητές, όλοι στην ουσία θαυμαστές του, συγκεντρώθηκαν σε μια συγκινητική εκδήλωση τιμής για την προσφορά του, όπου αναγνωρίστηκε η καθοριστική συμβολή και άλλων ανθρώπων, μεταξύ αυτών του Θόδωρου Κουλουμπή, του Γιάννη Βαληνάκη, του Θόδωρου Ντεγιάννη.
Καθώς το έργο του Θάνου Βερέμη συνεχίζεται, το ζητούμενο, που παραμένει και σήμερα εθνική αναγκαιότητα, είναι η μετεξέλιξη και ο περαιτέρω εκσυγχρονισμός του, θεσμικός και χωροταξικός, σε μια εποχή όπου το πλαίσιο ανταλλαγής ιδεών και παραγωγής πολιτικής δέχεται συνεχή πλήγματα από την επικρατούσα πόλωση, την τοξικότητα και τις ακραίες φωνές.
Υπηρετώντας το καλώς νοούμενο εθνικό συμφέρον, με αφορμή την εκδήλωση τιμής για τον Θάνο Βερέμη.
Σε μια εποχή όπου ενισχύεται η πρόκληση εντάσεων και η δημιουργία ρηγμάτων, το ΕΛΙΑΜΕΠ καλείται να συνεχίσει να προσπαθεί να δημιουργεί γέφυρες, εντός και εκτός συνόρων. Στο σημερινό περιβάλλον το έργο της παροχής τεκμηριωμένων μελετών και αναλύσεων των δεδομένων καθίσταται ακόμη πιο απαραίτητο.
Η δύσκολη διαχείριση της νέας αυτής κανονικότητας περνάει πλέον στην επόμενη γενιά. Η νέα διεύθυνση διαθέτει την ικανότητα, τη γνώση και παρά το νεαρό της ηλικίας την εμπειρία, για να συνεχίσει και να διευρύνει τους ορίζοντες του ιδρύματος.
Βασικές παράμετροι για τη διασφάλιση της επιτυχίας την «επόμενη ημέρα» είναι η οικονομική ευρωστία, προϋπόθεση για ανεξαρτησία και αντικειμενικότητα, αλλά και η διεύρυνση του φάσματος των ιδεών και απόψεων που κυοφορούνται και συζητούνται.
Οπως εύστοχα αναφέρθηκε στην εκδήλωση τιμής για τον Θάνο Βερέμη, χρειαζόμαστε και «Ροζάκη και Βαληνάκη», υιοθετώντας το αυτονόητο αξίωμα πως δεν υπάρχουν περισσότερο και λιγότερο πατριώτες, αλλά διαφορετικές αναλύσεις μιας δύσκολης πραγματικότητας η οποία απασχολεί και ανησυχεί όλους μας.
Απώτερος στόχος δεν μπορεί να είναι άλλος από το καλώς νοούμενο εθνικό συμφέρον το οποίο υπηρετείται μέσα από αντικειμενική και εις βάθος ενημέρωση μιας κοινωνίας η οποία, ενώ χρειάζεται να ακούει δύσκολες αλήθειες και τολμηρές προτάσεις, βομβαρδίζεται από fake news, εύκολες λύσεις και απλουστευτικές –και άρα επικίνδυνες– απαντήσεις σε σύνθετα προβλήματα.
