Η ιδέα «αποδεσμεύσεως» ή κατ’ άλλους «κλοπής» 185 δισ. ευρώ από τις καταθέσεις της Ρωσίας σε ρευστό στον όμιλο Euroclear, που εδρεύει στο Βέλγιο, για αγορά πολεμικού εξοπλισμού ύψους 100 δισ. και τα υπόλοιπα για κάλυψη των δαπανών διοικήσεως της Ουκρανίας, συζητείται σήμερα στο Ευρωπαϊκό Συμβούλιο στις Βρυξέλλες.
Το θέμα είναι εξαιρετικά περίπλοκο, αν και για τη λήψη αποφάσεως δεν απαιτείται ομοφωνία. Το γεγονός ότι η ρωσική κεντρική τράπεζα κατέθεσε αγωγή σε δικαστήριο της Μόσχας απαιτώντας αποζημίωση 230 δισ. από τον όμιλο Euroclear δεν φαίνεται να απασχολεί ιδιαίτερα.
Από τη στιγμή που η «τροφός», με άλλα λόγια οι ΗΠΑ, αποφάσισαν επί της προεδρίας του κ. Τραμπ ότι οι εταίροι της Ουάσιγκτον ενηλικιώθηκαν και ήρθε η ώρα να επωμισθούν το βάρος των αποφάσεών τους, θεώρησαν οι ηγέτες μας πως όφειλαν να χρηματοδοτήσουν την Ουκρανία για τη συνέχιση του πολέμου. Αυτά ενώ διαρκούν οι διαπραγματεύσεις Ουάσιγκτον και Μόσχας για τον τερματισμό του ρωσοουκρανικού πολέμου και ενώ πλανώνται οι υποψίες ότι ο κ. Τραμπ εγκαταλείπει τον Ουκρανό ομόλογό του Βολοντίμιρ Ζελένσκι, συμπλέοντας με τον πρόεδρο Πούτιν.
Μόνον που οι Ευρωπαίοι ηγέτες, κάποιοι από τους οποίους εκπροσωπούν κράτη με συσσωρευμένη εμπειρία μερικών αιώνων, λησμονούν ότι οι ΗΠΑ εγκαταλείπουν μια στρατιωτική επιχείρησή τους όταν αποφασίσουν ότι χάνουν τον χρόνο τους και χρήμα. Οπως συνέβη άλλωστε κατά το παρελθόν με τους πολέμους στο Βιετνάμ, στο Αφγανιστάν και στο Ιράκ.
Το «ηθικό πλεονέκτημα» του προέδρου Τραμπ –εάν η φράση αυτή έχει κάποιο περιεχόμενο– είναι ότι εξ αρχής τοποθετήθηκε εναντίον του πολέμου και εν συνεχεία κατ’ επανάληψιν υποστήριξε πως εάν ήταν πρόεδρος των ΗΠΑ τότε, ο πόλεμος αυτός δεν θα άρχιζε ποτέ.
Ο πόλεμος εξ ορισμού προκαλεί χάος και ο συνδυασμός του χάους με τον πόλεμο δημιουργεί ιδανικές συνθήκες διαφθοράς, όπως διαπιστώνεται στις μέρες μας και στην περίπτωση της Ουκρανίας. Ο Βρετανός δημοσιογράφος Πάτρικ Κόκμπερν δημοσίευσε μετά τον πόλεμο των ΗΠΑ και του Ηνωμένου Βασιλείου στο Ιράκ ότι οι αμερικανικές αρχές ανέκριναν ανώτατους αξιωματικούς για πλημμελή διαχείριση κονδυλίων ύψους 125 δισ. δολαρίων που προορίζονταν για τα προγράμματα ανοικοδομήσεως εκείνης της χώρας. Διερωτάται μερικές φορές κανείς εάν είμαστε όντως στα καλά μας.
