Και αν αποβάλλαμε το «σοκ», «σοκάρει», «σοκαρισμένος» και τα παράγωγά τους από το λεξιλόγιό μας; Η υπερχρήση της λέξης δηλώνει εκτός από αμηχανία και εξάντληση των ορίων. Τι άλλο να πούμε; Τα γεγονότα που πλαισιώνουν, αν δεν ορίζουν κιόλας σε ένα βαθμό, την καθημερινότητά μας είναι ως επί το πλείστον «σοκαριστικά». Από όσα ακούγονται στην εξεταστική επιτροπή της Βουλής για το σκάνδαλο του ΟΠΕΚΕΠΕ έως τις απειλές κατά της ζωής δημοσιογράφων (εν προκειμένω του Πάσχου Μανδραβέλη) που «τολμούν και βάζουν στο στόμα τους την Κρήτη». Μικρά κρατίδια μέσα στην ελληνική επικράτεια με δικούς τους κανόνες και νόμους, που τα έχει θρέψει η ανοχή και τα καλύπτει η ανομία της συνδιαλλαγής, συχνά και θεσμικής. Οταν η τρομοκρατία επιτίθεται στη λογική, η ψήφος πάει στους «ψεκασμένους».
Λέτε όλη αυτή η συνθήκη να αφήνει ανεπηρέαστη την κοινωνία; Σε πρόσφατη έρευνα που παρουσίασε η «Κ» (9/12) για τις «στάσεις και τις αντιλήψεις των πολιτών για τη διαφθορά», το εύρημα δεν είναι το, συνήθως, πολύ υψηλό ποσοστό (πάνω από 80%) όσων πιστεύουν ότι υπάρχουν σχετικά φαινόμενα και, επιπλέον, ανοχή της ελληνικής κοινωνίας σε αυτά· το εύρημα είναι ότι οι νέοι άνθρωποι (18-24 ετών) όχι μόνον δεν «σοκάρονται», αλλά είναι και εξοικειωμένοι με τη διαφθορά. Διαπιστώνουμε «μεγαλύτερο κυνισμό» στη γενιά αυτή και προχωρούμε. Πριν από λίγες ημέρες η διαφωνία στο TikTok ανάμεσα σε έναν 17χρονο και έναν 14χρονο οδήγησε τον δεύτερο στο νοσοκομείο με μαχαιριές. «Κυνική» και η ομολογία του ανήλικου δράστη, ο οποίος απασχολούσε, όπως γράφτηκε, συνέχεια την ΕΛ.ΑΣ. για ληστείες, φθορές, κατοχή όπλων κ.λπ.
Ανάμεσα στα απανωτά «σοκ» και στον εγκατεστημένο, πλέον, «κυνισμό» πορευόμαστε, όχι τόσο ανυποψίαστοι ούτε αμέριμνοι, ευτυχώς. Βλέπουμε, οσφραινόμαστε, παρατηρούμε συμπεριφορές και αντιδράσεις γύρω μας. Υπάρχει δυνατότητα να ελεγχθεί η συνθήκη; Η επιβολή ποινών και η τήρησή τους είναι, άραγε, η μόνη λύση; Oχι, αλλά στο σημείο που βρισκόμαστε είναι προϋπόθεση. Oμως η τιμωρία δεν προστατεύει από τα λυμένα φρένα. Χρειάζονται αντισώματα που, για τους νέους ανθρώπους τουλάχιστον, συνδέονται με την οικογένεια και την Παιδεία. Είναι πράγματι «σοκαριστικό» όταν το 34% της νέας γενιάς πιστεύει ότι η διαφθορά οφείλεται στη νοοτροπία/κουλτούρα του λαού. Για να αλλάξουν οι λέξεις, πρέπει να αλλάξουν και οι σκέψεις.
