Το νερό έτρεχε κρουνηδόν για μέρες από ένα ρήγμα στο ρείθρο του δρόμου. «Πήρες την ΕΥΔΑΠ;» ρώτησε περίοικος τη νοικοκυρά του σπιτιού μπροστά από την «πηγή» του μικρού «Νιαγάρα». «Οχι. Γιατί εγώ; Δεν τρέχουν τα νερά σπίτι μου, στον δρόμο τρέχουν», του αποκρίθηκε με αποκαρδιωτική αδιαφορία για τον υπερπολύτιμο πόρο. Πήρε εκείνος. Και η ανταπόκριση ήταν βραδεία. Οι ένοικοι των γύρω σπιτιών κάθε μέρα έριχναν αφηρημένες ματιές στο αναβλύζον ύδωρ και απομακρύνονταν με τη ραθυμία ανθρώπων που δεν σκοτίζονται για ζημιές έξω από την αυλή τους, όπου η ευθύνη διαχέεται και εκλείπει.
Από τις σημαντικότερες συνιστώσες της υδατικής τραγωδίας μας είναι η εθελοτυφλία μπρος στη νάρκη της λειψυδρίας. Το να αψηφά κανείς τη σημερινή έλλειψη που εγκυμονεί το αυριανό δράμα. Να πιστεύει πως οι στεγνοί ταμιευτήρες είναι πρόβλημα άλλων. Είναι κατά πρώτον του βραδυκίνητου κράτους –όταν φτάσαμε σε ιστορικά χαμηλά αποθέματα συζητήθηκαν μέτρα–, αλλά και του καθενός.
Η Αττική ενδέχεται να διψάσει. Στους τέσσερις ταμιευτήρες της ΕΥΔΑΠ, σε Εύηνο, Μαραθώνα, Μόρνο, Υλίκη, έχουν απομείνει τόσα κ.μ. νερού (400,4 εκατ.) όσα καταναλώνει η Αθήνα σε ένα χρόνο. Πέρυσι τέτοια εποχή οι λεκάνες περιείχαν 600 εκατ. κ.μ. και πριν από δέκα χρόνια 1,2 δισ. κ.μ. Παρά τις ραγδαίες βροχές, οι στάθμες συνεχώς υποχωρούν και αναδύονται από τα βάθη λησμονημένων καιρών εξαφανισμένα εδάφη και χωριά που διηγούνται μελλοντικές ιστορίες ξηρασίας.
Νέα δίκτυα, μονάδες ανάκτησης νερού από λύματα, μικρά φράγματα και μικροί ταμιευτήρες για τη συγκράτηση και κατείσδυση του νερού στο υπέδαφος είναι μερικά από εκείνα που κάθε τόσο προτείνονται και δεν γίνονται. Τώρα, που έφτασε ο κόμπος στο χτένι, πριμοδοτούνται με fast track διαδικασίες μεγάλα υδροδοτικά έργα: η εκτροπή δύο ποταμών της Ευρυτανίας, του Κρικελιώτη και του Καρπενησιώτη, στον Εύηνο, μονάδες αφαλάτωσης, υποστηρικτικές γεωτρήσεις… Είναι επαρκείς λύσεις; Η πείρα λέει πως όχι, αν μαζί δεν γιατρευτεί η μεγαλύτερη πληγή: η κακή διαχείριση του υγρού πυλώνα της ζωής μας. Τεράστιες ποσότητες χάνονται κατά τη μεταφορά και διανομή του, και ακόμη μεγαλύτερες κατά την άρδευση – το 86% του αναλώσιμου νερού απορροφά η γεωργία, όμως ούτε το μισό δεν φτάνει στα χωράφια… Για να υπερβείς τον εαυτό σου πρέπει πρώτα να δεις ποιος είναι: ανοργάνωτος, κυνικός, άτσαλος. Αλλιώς το βαρέλι δεν θα έχει ποτέ γερό πάτο.
