Πρέπει να θυμόμαστε ή να τα αφήσουμε πίσω μας; Η εποχή ανασύρει αναμνήσεις επώδυνες με μεγάλη δόση αγωνίας για την τύχη της Αττικής, για το μέλλον της χώρας. Συνέπεσε δε, η αναδρομή να αφορά την ίδια, κρίσιμη για την Ελλάδα, χρονική περίοδο.
Η επίμονη κακοκαιρία τα τελευταία 24ωρα και τα βίντεο που κυκλοφόρησαν από τη Μάνδρα με τα ποτάμια λάσπης επανέφεραν στο προσκήνιο τη μεγάλη καταστροφή με τους 24 νεκρούς του 2017. Τα αντιπλημμυρικά έργα δεν λειτούργησαν όπως αναμενόταν· η αλήθεια είναι ότι οι διαδρομές του νερού και οι όγκοι που συσσωρεύονται δεν μπορούν πάντα να διοχετεύονται επαρκώς, ειδικά όταν μια περιοχή –όχι η μόνη– είναι κτισμένη πάνω σε ρέματα. Σημειώθηκαν πάλι σοβαρά πλημμυρικά φαινόμενα, αλλά, αυτή τη φορά, το 112 προειδοποίησε τους κατοίκους να αποφύγουν τις μετακινήσεις και να απομακρυνθούν από υπόγειους και ισόγειους χώρους κτιρίων.
Η κυκλοφορία της αυτοβιογραφίας του Αλέξη Τσίπρα «Ιθάκη» πριν από λίγες ημέρες και η παρουσίαση του βιβλίου στο «Παλλάς» σήκωσαν βαρύ αχό. Ο θόρυβος δεν αφορούσε μόνο την προσωπική ερμηνεία των γεγονότων που σφράγισαν την περίοδο της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ 2015-19, αλλά και το πώς «εγγράφονται» στη σημερινή πολιτική πραγματικότητα και πόσο αυτή επηρεάζεται από τη θεαματική επανεμφάνιση του Αλέξη Τσίπρα.
Με μια «προσομοίωση» της μνήμης, λοιπόν, μεταφερθήκαμε, ευτυχώς μόνο νοερά, σε εκείνη την, καθόλου μακρινή, τετραετία, με τα πάθη, τα τραύματα και τις αυταπάτες. Και ηχεί σήμερα, σε αυτές τις ακραίες καιρικές συνθήκες, με τους λασπότοπους που αφήνει πίσω του ο «Byron», απροσδόκητα ειρωνική η αποστροφή στον λόγο του πρώην πρωθυπουργού για «συμμετοχή στο νέο ταξίδι, που θα ξεκολλήσει την Ελλάδα από τον βάλτο και θα την οδηγήσει στις καθαρές θάλασσες της δικαιοσύνης και της δημοκρατίας».
Μάλιστα. Μόνο που για να επιβιβαστεί κανείς σε ένα ήδη δοκιμασμένο (όχι με επιτυχία) καράβι και να πλεύσει στις «καθαρές θάλασσες» χρειάζεται να εμπιστεύεται τουλάχιστον τον κυβερνήτη. Εκτός αν τον οδηγεί η παραφορά ή η απελπισία. Αλλά και πάλι. Αν ξανατύχει «η στραβή στη βάρδια», ποιος θα πληρώσει τον λογαριασμό; Η Ιστορία λέει ότι τα ταξίδια αυτά δεν γίνονται δωρεάν. Κοστίζουν. Δεν βοηθούν ούτε το επικοινωνιακό χάρισμα ούτε, σε άλλη εκδοχή, τα επικοινωνιακά επιτελεία.
