Αυτές τις μέρες διατρέχουμε την έξοχη σειρά βιωματικών αφηγημάτων του Αντουάν ντε Σαιντ Εξυπερύ με τίτλο «Γης των ανθρώπων» (μτφρ.: Βάιος Λιαπής, επίμετρο: Λίζυ Τσιριμώκου, εκδ. Κίχλη). Παρά τον τίτλο, το βιβλίο αφορά κυρίως τον αέρα και τις εμπειρίες του «Σαιντ Εξ» ως ιπτάμενου χειριστή πολιτικών αεροσκαφών το 1926. (Στην αγγλική μετάφραση, έχει προτιμηθεί ο τίτλος «Sand, Wind and Stars» – «Αμμος, Ανεμος και Αστέρια».)
Ας δούμε μερικά βιογραφικά στοιχεία του συγγραφέα του κοσμαγάπητου «Μικρού πρίγκιπα» (ενδεχομένως το γαλλικό βιβλίο που έχει πουλήσει ανά τον κόσμο τα περισσότερα αντίτυπα), προκειμένου να έχουμε ένα πλαίσιο πιο σαφές για τα συναρπαστικά αυτά αφηγήματα που συνδυάζουν την περιπέτεια και τον εξωτισμό με μια ποιητική και στοχαστική ενατένιση του κόσμου.
Γεννημένος στη Λυών το 1900, ο Εξυπερύ προερχόταν από αριστοκρατική οικογένεια. Μολονότι έχασε νωρίς τον πατέρα του, μεγάλωσε προστατευμένος μέσα σε ειδυλλιακούς κήπους, στη σκιά της μητέρας του που υπεραγαπούσε, αλλά και μιας συντηρητικής θρήσκας θείας. Ωστόσο, ήταν η ευαισθησία της μητέρας του που του ενέπνευσε τις λογοτεχνικές και καλλιτεχνικές ανησυχίες. Μεγαλώνοντας, ο κατοπινός συγγραφέας θα θυμάται την παιδική ηλικία σαν έναν χαμένο παράδεισο. Την ίδια στιγμή, η απουσία του πατέρα τον στιγμάτισε καθώς του έλειψε το παράδειγμα μιας στιβαρής ανδρικής φιγούρας (θα τη βρει αργότερα στα πρόσωπα των μεγαλύτερων σε ηλικία, και πιο έμπειρων, πιλότων).
Από νέος αρχίζει να γράφει ποίηση, διηγήματα και θέατρο, παράλληλα όμως ενθουσιάζεται με τις μηχανές και τα μαθηματικά, επιδεικνύοντας ικανότητες στη ναυσιπλοΐα και στα όργανα πλοήγησης. Στα εννιά του, ο ενθουσιασμός του θα κορυφωθεί όταν ένας Γάλλος, ο περίφημος Μπλεριό, διασχίσει τη Μάγχη με το αεροπλάνο του (το 1909).
Το 1912, ένας πιλότος θα τον πάρει μαζί του σε μια σύντομη πτήση και η εμπειρία αυτή θα είναι, ίσως, η κορυφαία της παιδικής του ηλικίας (προς μεγάλη απογοήτευση της μητέρας του η οποία, βεβαίως, βλέπει την εμμονή του με την πτήση με φόβο).
Η εισαγωγή του σε αυστηρή ιησουητική σχολή, ωστόσο, θα τον φέρει για πρώτη φορά αντιμέτωπο με το τι σημαίνει να μεγαλώνεις σε έναν σκληρό κόσμο: ο περίγυρος είναι μονοκόμματα αρρενωπός, γεμάτος αντισημίτες και εθνικιστές. Μάλιστα, πολλοί από τους συμμαθητές του θα γίνουν αργότερα φιλοναζί, σε αντίθεση με τον Εξυπερύ, ο οποίος θα έχει πάντοτε στενές φιλικές σχέσεις τόσο με Εβραίους όσο και με μουσουλμάνους. Αν ζούσε σήμερα, ίσως να είχε πολλά να μας πει επ’ αυτού…
Η συνέχεια όμως αύριο.
