Μικρή και συμβολική χαρακτήρισαν την ποινή που επιβλήθηκε στον πελάτη τους Φιλίστορα Δεστεμπασίδη οι συνήγοροί του και μάλλον δεν έχουν άδικο. Το ίδιο ισχύει και για τη συγκατηγορουμένη Μαρία Μαραγγέλη. Εισέπραξαν δεκάδες εκατομμύρια δολάρια –όπως υποστηρίζουν τα ρεπορτάζ– από το αμερικανικό δημόσιο και τώρα έκλεισαν ανώδυνα μια ποινική εκκρεμότητα. Η στήλη αυτή σχολιάζει μόνον πολιτικά και τα ερωτήματα κινούνται σε αυτό το πεδίο.
Διερωτάται εύλογα ο κοινός νους: Για ποιο λόγο δύο πολίτες, ενώ εισέπραξαν μια παχυλότατη αμοιβή για προσφερθείσες υπηρεσίες στο εξωτερικό, έρχονται να εμπλακούν σε μια υπόθεση πολιτικής ίντριγκας στην Ελλάδα από την οποία δεν έχουν να κερδίσουν τίποτα; Ποιοι και γιατί τους πίεσαν να συμμετάσχουν σε αυτό το «παιχνίδι»; Τους κρατούσαν από κάπου; Δυστυχώς, αυτές τις απαντήσεις δεν θα τις πάρουμε ποτέ, διότι ουδείς πλέον έχει κάποιο λόγο να τις δώσει. Η σιωπή και η λήθη βολεύουν τους πρωταγωνιστές της πολιτικής σκευωρίας.
Τα θύματα, ευθύς ως έγινε γνωστή η απόφαση του δικαστηρίου για τους δύο μάρτυρες, ζήτησαν να αποκαλυφθούν τα ονόματα και των ηθικών αυτουργών. Αυτό ειλικρινά δεν το κατάλαβα. Τα ονόματα είναι γνωστά και τα έδωσε ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ Σταύρος Κοντονής. Τι είπε ο πρώην υπουργός, τον οποίον κανένας δεν τόλμησε να διαψεύσει; «Στην υπόθεση Novartis ούτε εγώ ως υπουργός Δικαιοσύνης ούτε ο τότε υπουργός Υγείας κ. Ξανθός είχαμε κάποια συμμετοχή. Αντίθετα, είχαν οι αναπληρωτές Πολάκης – Παπαγγελόπουλος. Ηταν και μόνιμοι συνομιλητές του πρωθυπουργού». Είπε και άλλα ο κ. Στ. Κοντονής: «Εκείνη την περίοδο είχε στηθεί ένα παραϋπουργείο στο Μέγαρο Μαξίμου». Σοβαρή καταγγελία, αν και αφήνει, τεχνηέντως, ανοικτή την απάντηση στο ερώτημα από ποιους είχε στηθεί αυτό το παραϋπουργείο. Ομως τα ευκόλως εννοούμενα παραλείπονται. Ισως. στο πλαίσιο του γνωστού rebranding, γίνουμε σοφότεροι επ’ αυτού, καθώς η υπόθεση Novartis, όπως μεθοδεύτηκε, αποτελεί μία από τις κηλίδες της πρωθυπουργίας του Αλέξη Τσίπρα.
Συνεπώς, έχουμε την εικόνα των ηθικών αυτουργών με τα ονοματεπώνυμά τους. Κίνητρό τους η ηθική εξόντωση των πολιτικών τους αντιπάλων, καθώς, όπως λέει ο πρώην υπουργός Δικαιοσύνης του ΣΥΡΙΖΑ, «μου ήρθε σκοτοδίνη. Είδα τα ονόματα ανθρώπων που, εκ των πραγμάτων, δεν μπορούσαν να έχουν καμία ευθύνη». Είναι σαφές ότι οι τότε κυβερνώντες αποπειράθηκαν να ελέγξουν όλους τους αρμούς της εξουσίας. Το ότι δεν τα κατάφεραν τελικά δεν αναιρεί την πρόθεσή τους. Στην υπόθεση Νovartis επικράτησε το δόγμα «είναι ένοχοι μέχρις αποδείξεως της αθωότητάς τους», που ήταν λογική συνέχεια της αντίληψης «αν δεν βάλουμε δυο-τρεις στη φυλακή, δεν κερδίζουμε τις εκλογές».
Σπάνια γίνονται γνωστές όλες οι πτυχές μιας πολύκροτης υπόθεσης. Μαθαίνουμε τα χοντρά γράμματα, διότι εν τω μεταξύ μεσολαβούν και επικρατούν άλλες σκοπιμότητες που αλλάζουν τις πολιτικές προτεραιότητες. Ετσι διασώζονται κάποια εμπλεκόμενα πρόσωπα, αν και δεν θα έπρεπε.
