Τις τελευταίες ημέρες, τα μεγάλα προβλήματα του πλανήτη επιδεινώνονται με γεωμετρικό ρυθμό. Καθώς τα μέτωπα συνδέονται μεταξύ τους, η αρνητική εξέλιξη σε ένα επιδεινώνει την κατάσταση στα υπόλοιπα, προκαλώντας μια ολοένα πιο ισχυρή και απρόβλεπτη δίνη. Η ισραηλινή επίθεση σε στελέχη της Χαμάς ενώ βρίσκονταν στο έδαφος του Κατάρ, η ρωσική επίθεση στην Πολωνία, η πολιτική αστάθεια στη Γαλλία και η δολοφονία φίλου και συνεργάτη του Ντόναλντ Τραμπ περιπλέκουν τις όποιες προοπτικές για ειρήνη στη Μέση Ανατολή και στην Ουκρανία, υπονομεύουν τις προσπάθειες της Ευρωπαϊκής Ενωσης να σταθεί επαξίως στη διεθνή σκηνή και αποκλείουν πιο συνετή πολιτική από τον Τραμπ στο εσωτερικό των ΗΠΑ και στη διεθνή σκηνή.
Η δολοφονία του 31χρονου συντηρητικού ακτιβιστή Τσάρλι Κερκ το απόγευμα της Τετάρτης προκάλεσε σοκ και οργή στον Τραμπ. Ο Κερκ τον είχε βοηθήσει να κερδίσει τις ψήφους νεαρών λευκών ανδρών και με αυτές να επανέλθει στην εξουσία. Αντί να επιχειρήσει να κατευνάσει τα πνεύματα σε μια κοινωνία που ήδη μετρούσε νεκρούς από την πολιτική βία, ο Αμερικανός πρόεδρος επέλεξε να συμβάλει στην όξυνση, ισχυριζόμενος πως ο (ακόμη άγνωστος τότε) δολοφόνος εμπνεύστηκε από τη «ριζοσπαστική αριστερή πολιτική βία». Απαρίθμησε αρκετές άλλες επιθέσεις, όπως η δολοφονική απόπειρα εναντίον του ιδίου πέρυσι, αγνοώντας άλλες, όπως οι δολοφονίες μέλους της Βουλής της πολιτείας Μινεσότα (που ανήκε στο Δημοκρατικό Κόμμα) και του συζύγου της. Η ακόμη μεγαλύτερη πόλωση στις ΗΠΑ ίσως αποσπάσει τον Τραμπ από διεθνή θέματα, όπως οι δασμοί στο εμπόριο εις βάρος φίλων και αντιπάλων, όπως ο πόλεμος εναντίον μεταναστών. Από την άλλη, όμως, μπορεί και να προκαλέσει ακόμη μεγαλύτερες παρεμβάσεις, καθώς οι πράξεις του θα είναι περισσότερο απρόβλεπτες. Οπως και να έχει, τα σοβαρά προβλήματα, που απαιτούν σύνεση και ευρείες συνεργασίες, θα επιδεινωθούν. Μεταξύ αυτών είναι η ανάδυση ενός «αντιδυτικού» μετώπου (με ηγέτιδα την Κίνα), η αναστάτωση στο διεθνές εμπόριο, η αμείωτη πίεση της μετανάστευσης και η κλιματική κρίση.
Μόνο για το τι συμβαίνει στην Ε.Ε. δεν ευθύνεται ο Τραμπ. Ενώ οι πολιτικές του γενικώς, και σε ό,τι αφορά την Ευρώπη ειδικώς, όφειλαν να οδηγήσουν στην ενίσχυση της Ενωσης, οι Ευρωπαίοι ηγέτες καταφέρνουν να την υπονομεύουν μόνοι τους.
