Κατά την ομιλία του στη ΔΕΘ ο Κυριάκος Μητσοτάκης ζήτησε συναίνεση από τα κόμματα της αντιπολίτευσης σε κάποια μείζονα ζητήματα, στα οποία όντως μπορεί να υπάρξει σύγκλιση απόψεων, ενδεχομένως και ταύτιση.
Με αφορμή την έκκληση του πρωθυπουργού, καλό είναι να επισημανθεί για πολλοστή φορά το αυτονόητο, ότι ένας τομέας στον οποίο πραγματικά πρέπει να υπάρχει συνεννόηση είναι η εξωτερική πολιτική. Η αναγκαιότητα γι’ αυτό αυξάνεται ακόμη περισσότερο σε αυτή την περίοδο διεθνούς αστάθειας που διανύουμε και η οποία εγκυμονεί κινδύνους.
Μπορεί να υπάρξει –και υπάρχει– έντονη αντιπαράθεση μεταξύ των κομμάτων σε σωρεία ζητημάτων, αλλά η εξωτερική πολιτική και η εθνική ασφάλεια δεν μπορεί να είναι ένα από αυτά.
Στο πρωτόγνωρα ρευστό διεθνές περιβάλλον που βιώνουμε και με τον ρόλο των ΗΠΑ αβέβαιο, καθώς υιοθετεί μια όλο και περισσότερο συναλλακτική προσέγγιση στις εξωτερικές σχέσεις, με λιγότερο σεβασμό σε αρχές, σε κανόνες και στο διεθνές δίκαιο, το λιγότερο που οφείλουμε να κάνουμε είναι να περιορίσουμε τις όποιες διαφορές και να κινούμαστε στην ίδια κατεύθυνση.
Η έκκληση δεν αφορά μόνο τις όποιες διαφορές υπάρχουν μεταξύ των κομμάτων, αλλά και αυτές που παρουσιάζονται ακόμη και εντός αυτών, συμπεριλαμβανομένης της κυβέρνησης.
Ο αναθεωρητισμός της Τουρκίας και η αυξανόμενη πολιτική και στρατιωτική παρουσία της εκτός των συνόρων της, αυτών που ενδεχομένως ο Ταγίπ Ερντογάν θεωρεί «σύνορα της καρδιάς του», επιβάλλουν στην Ελλάδα να ενεργοποιήσει όλες τις δυνάμεις της προς την επίτευξη κοινών στόχων.
Για να είναι αποτελεσματική η αμυντική θωράκιση της χώρας, αλλά και η διπλωματική μέσω των αναλόγων κινήσεων στις σχέσεις με τις ΗΠΑ, στους κόλπους της Ευρωπαϊκής Ενωσης, αλλά και με περιφερειακούς παίκτες όπως το Ισραήλ και η Αίγυπτος, αλλά και η Λιβύη, πρέπει πρώτα να συνεννοηθούμε μεταξύ μας για το τι ακριβώς θέλουμε και ποιος είναι ο καλύτερος τρόπος να το πετύχουμε.
Η έκκληση δεν αφορά μόνο τις όποιες διαφορές υπάρχουν μεταξύ των κομμάτων, αλλά και αυτές που παρουσιάζονται ακόμη και εντός αυτών, συμπεριλαμβανομένης της κυβέρνησης.
Δεν έχουμε την πολυτέλεια για προσωπικές έριδες και εσωκομματικές αντιπαραθέσεις όταν διακυβεύονται τα εθνικά συμφέροντα της χώρας. Δεν μπορεί μια κυβέρνηση να κινείται σε δύο ράγες σε ευαίσθητα ζητήματα όπως είναι η εθνική ασφάλεια. Για να είμαστε αποτελεσματικοί πρέπει να χαραχθεί μία κοινή γραμμή, την οποία θα υπηρετούν όλοι, με σοβαρότητα, ρεαλισμό και συνέπεια.
Το ίδιο ισχύει όχι μόνο για την εσωτερική πολιτική σκηνή της Ελλάδας, αλλά για τον ελληνισμό γενικότερα. Στη σχέση Αθήνας – Λευκωσίας καλό είναι να αποφεύγονται ρήξεις και διαφοροποιήσεις, όπως αυτή που παρατηρούμε το τελευταίο διάστημα με αφορμή το καλώδιο, και να επιστρέψουμε σε έναν αθόρυβο και αποτελεσματικό συντονισμό κινήσεων.
