Τα δύο τελευταία σημειώματα αυτής της εβδομάδας ενδέχεται να σκανδαλίσουν ορισμένους αναγνώστες: αναφέρονται σε απόκρυφες ανατομίες του ανθρώπου. Θυμίζουμε ότι διατρέχουμε το –αμετάφραστο στα ελληνικά– βιβλίο «Vital Organs. A History of the World’s Most Famous Body Parts» (Ζωτικά όργανα. Η ιστορία των πιο διάσημων σημείων του ανθρώπινου σώματος στον κόσμο, εκδ. Wildfire) της συγγραφέως και γιατρού Σούζι Ετζ.
Επόμενη στάση, λοιπόν, ο Λουδοβίκος ΙΔ΄, ηγεμών της Γαλλίας από το 1643 έως το 1715. Ο θρυλικός «Βασιλιάς Ηλιος» είχε πολλά προβλήματα υγείας: καούρες, ρευματισμούς, πονοκεφάλους, πυρετούς, δερματίτιδες, ιλίγγους, κολικούς, πονόδοντους – και κάτι ακόμη: ένα αφύσικο πρήξιμο στο περίνεο.
Το πρόβλημα ήταν τόσο έντονο, που μια νέα πυώδης οπή εμφανίστηκε στο περίνεο. Με σημερινούς όρους, ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ υπέφερε –πιθανότατα– από τη νόσο του Κρον.
Οι γιατροί της Αυλής σήκωσαν τα χέρια ψηλά. Κλήθηκαν τότε οι χειρουργοί. Υπόψη, την εποχή εκείνη οι παθολόγοι αντιμετώπιζαν με βαθιά περιφρόνηση τους χειρουργούς. Τους θεωρούσαν κάτι ελαφρώς καλύτερο από τους χασάπηδες. Η χειρουργική, η ανατομία γενικά, δεν είχε αναπτυχθεί. Από τη θρησκεία, μάλιστα, τα νυστέρια θεωρούνταν και ύβρις προς το δημιούργημα του Θεού.
Ωστόσο, αυτοί κλήθηκαν να βγάλουν τα κάστανα από τη φωτιά. Και όντως, ο Σαρλ-Φρανσουά Φελίς, εξέχουσα φιγούρα μεταξύ των απαξιωμένων χειρουργών, ανέλαβε την επέμβαση. Είχε κάνει πάντως την εξάσκησή του: σε λαϊκούς ανθρώπους και χωρικούς – συχνά χωρίς τη συγκατάθεσή τους…
Η Ετζ αφιερώνει κάμποσες αράδες στην περιγραφή της επέμβασης. Από καθαρό οίκτο δεν θα τη μοιραστώ με τους αναγνώστες. Θα πω μόνον το εξής: κράτησε τρεις ώρες – και ήταν επιτυχής. Οχι ότι δεν χρειάστηκε να ξαναμπεί στο χειρουργείο ο Λουδοβίκος, αλλά το πρόβλημα είχε σε ένα βαθμό λυθεί.
Το ενδιαφέρον, όμως, είναι ότι το λεπτό –όσο και βάναυσο: χωρίς αναισθητικό…– χειρουργείο είχε ιστορικές συνέπειες: οι (Γάλλοι) χειρουργοί άρχισαν να χαίρουν εκτίμησης και η κοινωνική και επαγγελματική τους υπόσταση βελτιώθηκε δραστικά. Φρόντισε ο Λουδοβίκος ΙΔ΄ γι’ αυτό.
Λέγεται πως σε ένα ταξίδι του στη Γαλλία, ο μουσουργός Χέντελ άκουσε ένα τραγούδι που εξυμνούσε την επιτυχή όσο και περίπλοκη αυτή επέμβαση στο βασιλικό περίνεο.
Ως επίσημος συνθέτης του Αγγλου βασιλιά Γεωργίου Γ΄, ο Χέντελ «έκλεψε» το βασικό θέμα για τον ύμνο «Ο Θεός σώζοι τον βασιλέα/ή τη βασίλισσα», που έγινε και ο εθνικός ύμνος του Ηνωμένου Βασιλείου.
Η πληροφορία αυτή ελέγχεται για την πραγματολογική της ακρίβεια· όμως, είναι ωραία ιστορία.
