«Διεξάγουμε την απαραίτητη παρακολούθηση, αποτρέποντας οποιαδήποτε μη εξουσιοδοτημένη δραστηριότητα στην υφαλοκρηπίδα μας». Αυτή είναι η ανακοίνωση του τουρκικού υπουργείου Εθνικής Αμυνας. Σαφής, δεν αφήνει κανένα περιθώριο για δεύτερη ερμηνεία. Αν δεν σας εξουσιοδοτήσουμε εμείς, δεν πρόκειται να κάνετε τίποτα στην υφαλοκρηπίδα μας. Και για να σας εξουσιοδοτήσουμε, ελάτε να τα βρούμε. Ακριβώς έτσι, με την αποστολή φρεγάτας διέκοψαν τις έρευνες τού, υπό σημαία Γιβραλτάρ, πλοίου για ένα από τα δύο καλώδια οπτικών ινών που θα συνδέσουν τη Σαουδική Αραβία με την Ευρώπη, μέσω της ελληνικής ΑΟΖ, όπως σημειώνει στην «Καθημερινή» ο κ. Βασίλης Νέδος.
Το κεντρικό ερώτημα είναι ποια τα όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας, ποια της κυπριακής και ποιος τα ορίζει. Αν κρίνω από τη στάση της Τουρκίας, όλες οι διαφορές λύνονται με το «δίκαιο» της ισχύος. Εχοντας επιχειρησιακό πλεονέκτημα στη συγκεκριμένη περιοχή, δύναται να επιβάλει τους όρους της. Γενικά στη νοτιοανατολική Μεσόγειο ισχύει ο νόμος του ισχυρότερου. Σε ένα τέτοιο παιχνίδι καλείται να συμμετάσχει και η πατρίδα μας, του οποίου τους κανόνες δεν αποδέχεται. Ομως αυτοί οι κανόνες υφίστανται και μας απειλούν. Ετσι, τον Σεπτέμβριο θα ξεκινήσουν οι έρευνες για την ηλεκτρική διασύνδεση της Ελλάδας με την Κύπρο και είναι ηλίου φαεινότερον τι θα συμβεί. Οι επιλογές για την ελληνική κυβέρνηση είναι δύο: ή νέα Κάσος ή επίδειξη πυγμής και ισχύος. Οποιος έχει να προτείνει μια τρίτη λύση ας βγει και να την πει.
Κεντρικό ερώτημα είναι ποια τα όρια της τουρκικής υφαλοκρηπίδας, ποια της κυπριακής και ποιος τα ορίζει. Αν κρίνω από τη στάση της Τουρκίας, όλες οι διαφορές λύνονται με το «δίκαιο» της ισχύος.
Το θέμα είναι πως η κυβέρνηση δεν έχει περιθώρια ελιγμών και δεύτερων σκέψεων. Το συνολικό πολιτικό της κεφάλαιο έχει υποστεί φθορές λόγω των γνωστών εσωτερικών προβλημάτων και στα εθνικά θέματα η πίεση που δέχεται από τα δεξιά της είναι σημαντική. Συγχρόνως, παραμένει ακέφαλη η πρεσβεία των ΗΠΑ στην Αθήνα, μια αρνητική εξέλιξη, καθώς λείπει ο απευθείας αγωγός με τον Λευκό Οίκο. Την ίδια στιγμή που ο Τομ Μπάρακ, ο πρέσβης των ΗΠΑ στην Αγκυρα, αλωνίζει σε όλη τη Μέση Ανατολή και όχι μόνο, προωθώντας τα σχέδια του Ταγίπ Ερντογάν για την ευρύτερη περιοχή. Τούτων δοθέντων, ο πρωθυπουργός θα πρέπει να λάβει τις αποφάσεις του, εκτός αν τον βγάλουν από τη δύσκολη θέση τα αδέλφια μας οι Κύπριοι. Πάντως η πρόκληση υπάρχει και προφανώς δεν είναι λύση να κάνουμε πως δεν τη βλέπουμε. Η μπάλα στην κερκίδα δεν είναι σοφή επιλογή.
Θέλοντας να βάλω σε μια τάξη τις σκέψεις μου, επισημαίνω: πρώτον, η Διακήρυξη των Αθηνών είχε εξαρχής ημερομηνία λήξεως. Και αυτή η ημερομηνία πλησιάζει. Μπορούμε να την παρατείνουμε, αλλά το κόστος θα είναι σημαντικό. Δεύτερον, δεν νοείται διαπραγμάτευση στην οποία καλείσαι μόνο να δώσεις. Και τρίτον, στην πολιτική της ισχύος εμείς πώς απαντούμε; Ετσι, έρχομαι στον τίτλο αυτού του άρθρου: Και τώρα τι κάνουμε;
