Λέγαμε χθες ότι το πιο φωτεινό άστρο της ουράς του αστερισμού της Μεγάλης Αρκτου αποκαλείται Μιζάρ (η επιστημονική του ονομασία είναι ζ Ursae Majoris). Μια ευθεία γραμμή που ενώνει αυτό το άστρο με τον Πολικό Αστέρα μάς οδηγεί στον αστερισμό της Κασσιόπης.
Κατά τον Διονύση Σιμόπουλο («Ο ουρανός της Ελλάδας: Καλοκαίρι», εκδ. Μεταίχμιο), αν κοιτάξεις τον Μιζάρ με ισχυρό τηλεσκόπιο διαπιστώνεις ότι πρόκειται για τριπλό αστρικό σύστημα. «Εκεί βρίσκονται και τα λείψανα ενός άστρου που εξερράγη πριν από 300 χρόνια».
Ο Τ. Γέροντας («Η μυθολογία των αστερισμών. Αστρονομία και μυθολογία στον ουράνιο θόλο», εκδ. Νίκας) μας πληροφορεί ότι «το 1572 ο Δανός αστρονόμος Τίχο Μπράχε παρατήρησε τα υπολείμματα ενός υπερκαινοφανούς αστέρα (σουπερνόβα) στους κόλπους του αστερισμού της Κασσιόπης. Υπάρχει ένα ακόμη τέτοιο υπόλειμμα, που είναι η ισχυρότερη πηγή ραδιοακτινοβολίας του ουρανού μετά τον Ηλιο και είναι γνωστή ως Cassiopeia A».
Η ιστορία της μεταμόρφωσης της Κασσιόπης σε αστερισμό σχετίζεται με τον μύθο του Περσέα που σώζει την αλυσοδεμένη στις ακτές της Αιθιοπίας Ανδρομέδα (κόρη της Κασσιόπης και του Κηφέα) από τα σαγόνια του Δράκοντα. Ο Περσέας σκοτώνει το τέρας δείχνοντας την κομμένη κεφαλή της Μέδουσας, το νεκρό βλέμμα της οποίας έχει ακόμη τη δυνατότητα να πετρώνει όποιον το κοιτάζει.
Η Ανδρομέδα παραλίγο να την πληρώσει εξαιτίας της ξιπασιάς της Κασσιόπης, η οποία καυχιόταν ότι η κόρη της ήταν πιο όμορφη από τις Νηρηίδες, τις κόρες του Ποσειδώνα. Οπως γράφει ο Τ. Γέροντας, «όλα αυτά τα πρόσωπα είναι κοντινοί αστερισμοί, οι οποίοι βρίσκονται εκεί ψηλά για να θυμίζουν στους θνητούς τι σημαίνει ύβρις».
Πάμε τώρα στον αστερισμό του Σκορπιού: είναι ορατός κυρίως από τα τέλη Ιουνίου έως και τον Σεπτέμβριο από το νότιο ημισφαίριο, αλλά το κάτω μισό του μέρος είναι ορατό και από το βόρειο ημισφαίριο.
Στην κεφαλή του Σκορπιού ξεχωρίζει ένα κατακόκκινο άστρο, ο Αντάρης, ερυθρός υπεργίγας, που πήρε την ονομασία του από την έκφραση «αντί του Αρη», όταν οι άνθρωποι πίστευαν πως είναι ένας ακόμη κόκκινος πλανήτης μετά τον Αρη.
«Αν ο Αντάρης βρισκόταν στη θέση του Ηλίου, στο κέντρο του ηλιακού μας συστήματος, θα κάλυπτε εσωτερικά τους τέσσερις πρώτους πλανήτες, τον Ερμή, την Αφροδίτη, τη Γη και τον Αρη!», γράφει ο Τ. Γέροντας.
Ο αστερισμός του Σκορπιού σηματοδοτούσε για τους αρχαίους Ελληνες το αρθρόποδο που σκότωσε τον Ωρίωνα με το κεντρί του (τον τσίμπησε στη φτέρνα…). Στον ουρανό, ο Ωρίωνας προσπαθεί μέχρι σήμερα να γλιτώσει από τον Σκορπιό. «Οταν ανατέλλει στον ουρανό ο Σκορπιός, τότε δύει ο Ωρίων»…
