Τις μέρες των διακοπών του στις Κυκλάδες ο Στράτος τάιζε τις αδέσποτες γάτες της γειτονιάς. «Φεύγοντας θελήσαμε να αφήσουμε τροφές στην ιδιοκτήτρια του ξενοδοχείου. Αρνήθηκε. “Πολλοί από τους ενοίκους μας δεν αγαπούν τα ζώα”, ήταν το επιχείρημά της», λέει. Της πρότεινε να μη νοικιάζει δωμάτια σε τέτοιους ανθρώπους. Μιλούσε σοβαρά. Οπως κι εκείνη. «Με το που φτάνεις στο κατάλυμα τρέχεις να βρεις κροκέτες, μένεις μισονηστικός στις ταβέρνες για να ταΐσεις τα αδέσποτα, φοβάσαι να περπατήσεις στην ύπαιθρο γιατί δεν ξέρεις πόσα βασανισμένα ζώα θα βρεθούν μπροστά σου», προσθέτει ο Κωνσταντίνος. Περισσότερα από τέσσερα εκατομμύρια είναι τα αδέσποτα στη χώρα μας, ορδές γατών και σκύλων –άρρωστων, αποστεωμένων από την πείνα, εγκαταλελειμμένων, κακοποιημένων, φοβισμένων– σε πόλεις και χωριά, σε παραλίες και δασικές περιοχές. Ποιος νοιάζεται τι θα απογίνουν; Πόσα έχουν τη δυνατότητα να φροντίσουν οι εθελοντές;
Εχουν στα χέρια τους «μια καυτή πατάτα» την οποία δεν θέλουν. Δεκάδες ζώα αλυσο- δεμένα, καταδικασμένα σε μαρτυρικό θάνατο… Θα ασχοληθεί, επιτέλους, κανείς;
Στις 23 Ιουλίου συνεδρίασε το διοικητικό συμβούλιο της Κεντρικής Ενωσης Δήμων Ελλάδας. Στην ατζέντα ήταν και το θέμα της διαχείρισης των αδέσποτων, που, βάσει του νόμου 4830/2021, αποτελεί ευθύνη των δήμων – και μετά βδελυγμίας θέλουν να την αποσείσουν από πάνω τους. «Η αρμοδιότητα μεταφέρθηκε στους δήμους χωρίς πόρους, χωρίς προσωπικό και χωρίς τις απαραίτητες υποδομές. Θέλουμε να ανταποκριθούμε, όμως πρόκειται για ένα επαχθές βάρος για την Πρωτοβάθμια Αυτοδιοίκηση όταν δεν συνοδεύεται από τα απαραίτητα μέσα», δήλωσε ο πρόεδρος της ΚΕΔΕ Λάζαρος Κυρίζογλου. Από την άλλη, όπως ανέφερε πρόσφατα στην «Κ» ο επικεφαλής της Ειδικής Γραμματείας για την Προστασία των Ζώων Συντροφιάς Νίκος Χρυσάκης, «μόνο το 2024 η πολιτεία διέθεσε 15 εκατ. ευρώ για μαζικές στειρώσεις και σημάνσεις αδέσποτων ζώων. Από τους 332 δήμους της χώρας μόνο οι 70 ενδιαφέρθηκαν και μέχρι το τέλος της χρονιάς μόνο 800.000 ευρώ είχαν αντληθεί. Τα υπόλοιπα έμειναν στα αζήτητα και αναδιανεμήθηκαν σε άλλους σκοπούς». Ποιος έχει δίκιο;
Και πόσο θέλουν στην πραγματικότητα να ανταποκριθούν οι δήμοι; «Εχω στο καταφύγιο 85-90 σκυλιά, δεμένα, γιατί αν βγουν έξω θα δαγκώσουν κόσμο και ντουνιά. Τι θα τα κάνω; Θα περιμένω μέχρι να τελειώσει η ζωή τους; Δήμαρχοι είμαστε, όχι φιλοζωικές οργανώσεις», δήλωσε στην ίδια συνεδρίαση ο τοπικός άρχων Καλαβρύτων, Αθανάσιος Παπαδόπουλος με αγανάκτηση – όχι για τη βασανιστική ζωή των σκυλιών, αλλά γιατί έχει στα χέρια του «μια καυτή πατάτα» την οποία δεν θέλει. Δεκάδες ζώα αλυσοδεμένα, καταδικασμένα σε μαρτυρικό θάνατο… Θα ασχοληθεί, επιτέλους, κανείς; Μέχρι πότε ο νόμος θα παραμένει «πουκάμισο αδειανό»;
