Αναφέρομαι στον πρωθυπουργό, ο οποίος στη συνέντευξή του στη Σία Κοσιώνη άφησε αιχμές για την εξωτερική πολιτική της περιόδου 2004-2009, δηλαδή τότε που κυβερνούσε ο Κώστας Καραμανλής.
Γιατί έκανε αυτήν την αναφορά ο Κυριάκος Μητσοτάκης; Προφανώς διότι αισθάνθηκε τη δικαιολογημένη ανάγκη να απαντήσει στις συνεχείς αιτιάσεις του στενού συνεργάτη του πρώην πρωθυπουργού, Γ. Βαληνάκη, ο οποίος εδώ και καιρό σχολιάζει στο Διαδίκτυο απαξιωτικά, με τρόπο ισοπεδωτικό, την εξωτερική πολιτική της σημερινής κυβέρνησης.
Τα σχόλια του κοινού από κάτω, διατυπωμένα με κομψό ή άκομψο τρόπο, κινούνται στη γραμμή: «Γιατί όταν εσείς ήσασταν κυβέρνηση δεν κάνατε αυτά που κατηγορείτε σήμερα τον Μητσοτάκη;».
Αυτό είναι το πρώτο επίπεδο ανάγνωσης της αιχμής που άφησε ο πρωθυπουργός για την περίοδο 2004-2009, αιχμή που θίγει μια καίρια και ευαίσθητη πτυχή του Κώστα Καραμανλή, την υστεροφημία του και μάλιστα επάνω στα εθνικά θέματα. Υπάρχει όμως και ένα δεύτερο επίπεδο ανάγνωσης που αβίαστα οδηγεί σε ένα δεύτερο «γιατί». Γιατί ανοίγει τώρα ο πρωθυπουργός αυτό το μέτωπο;
Στον διαφαινόμενο ανταρτοπόλεμο ο Κυριάκος Μητσοτάκης απαντά με το δίλημμα: Ειρήνη άνευ όρων ή πόλεμος.
Διότι κρίνει ότι έφτασε η ώρα για ένα εσωκομματικό ξεκαθάρισμα, ώστε όλοι εντός της Νέας Δημοκρατίας να αναλάβουν τις ευθύνες τους. Στον διαφαινόμενο ανταρτοπόλεμο ο Κυριάκος Μητσοτάκης απαντά με το δίλημμα: Ειρήνη άνευ όρων ή πόλεμος. Ετσι ή θα έχουμε εξελίξεις προς πάσα κατεύθυνση ή θα πορευθεί η κυβέρνηση με ορίζοντα το 2027.
Μέχρι τώρα ο πρωθυπουργός ήταν ιδιαίτερα προσεκτικός απέναντι στους δύο πρώην προέδρους της Νέας Δημοκρατίας και πρώην πρωθυπουργούς. Μάλιστα είχε ρίξει ένα πέπλο προστασίας στη διακυβέρνηση 2004-2009, που κατά γενική ομολογία δεν ήταν και τόσο επιτυχημένη.
Προφανώς διαισθάνθηκε πως τώρα αλλάζουν οι όροι του παιχνιδιού και, όπως είπε προχθές στη Σία Κοσιώνη, στο σκάκι επιλέγει το λευκό χρώμα, για να έχει αυτός την πρώτη κίνηση. Και φαίνεται πως ήδη την έκανε ανοίγοντας το συγκεκριμένο μέτωπο. Πήρε την πρωτοβουλία των κινήσεων και τώρα το μπαλάκι βρίσκεται στο απέναντι τερέν. Υποθέτω πως έχει μελετήσει και τα μεθεπόμενα βήματά του ώστε να παραμείνει ο κυρίαρχος του παιχνιδιού, όπως ήταν από το 2016 έως τις μέρες μας.
Ο πρωθυπουργός είναι λογικό να θέλει να αποφύγει έναν πόλεμο φθοράς που εξελίσσεται στο προσκήνιο ή στο παρασκήνιο, ανεξαρτήτως των δεδομένων κυβερνητικών αστοχιών σε επί μέρους ζητήματα. Προσπαθεί να αποφύγει τα συμπτώματα και τις πολιτικές συνέπειες της δεύτερης τετραετίας πριν αυτές καθορίσουν, με τρόπο αμετάκλητο, τις εξελίξεις.
Ετσι, θέλει να πάει στη ΔΕΘ με καθαρά όλα τα μέτωπα, δηλαδή να γνωρίζει τους φίλους και τους αντιπάλους, βάζοντας τέλος στο καθεστώς της ρευστότητας. Γι’ αυτό και έκανε αυτήν την κίνηση, θίγοντας ένα απαγορευμένο θέμα για τους Νεοδημοκράτες, την πενταετία Κώστα Καραμανλή και μάλιστα αναφορικά με τα εθνικά θέματα. Το μήνυμα σαφές, αναμένουμε την απάντηση.
