Ηταν περίπου τέτοιες μέρες πριν από ακριβώς ένα χρόνο, μέσα Ιουλίου του 2024, όταν ο Κυριάκος Μητσοτάκης εκφωνούσε πανηγυρικό λόγο με αφορμή την υπογραφή της σύμβασης για την κατασκευή του παραλιακού ποδηλατοδρόμου και πεζοδρόμου, που θα διασχίζει ένα πολύ βασικό τμήμα της αθηναϊκής ακτογραμμής από τις παρυφές του Πειραιά μέχρι τη Βούλα, μήκους 12,5 χιλιομέτρων.
Εκείνο το απόγευμα, ο πρωθυπουργός είχε «διαρρεύσει» τη δέσμευση του περιφερειάρχη Αττικής Νίκου Χαρδαλιά ότι το έργο θα μπορούσε να παραδοθεί σε χρήση τον Σεπτέμβριο του 2025, «άντε να του δώσουμε 2-3 μήνες τράτο ακόμα», είχε αστειευθεί ο Κυριάκος Μητσοτάκης. Πού να φανταζόταν ότι, ένα χρόνο μετά, η ανάδοχος εταιρεία θα ζητούσε την τέταρτη (!), κατά σειράν, παράταση παράδοσης του έργου μεταφέροντας πλέον την προθεσμία για τον Φεβρουάριο του 2026.
«Τρίτοι» έχουν λόγο και καθυστερούν την κατασκευή του ποδηλατοδρόμου που θα παραδιδόταν τον Σεπτέμβριο. Γιατί;
Και το πιθανότερο σενάριο είναι να προκύψει και νέο αίτημα παράτασης, καθώς υπάρχουν σοβαρές εκκρεμότητες ως προς τη χάραξη του άξονα. Για παράδειγμα, στα όρια του Παλαιού Φαλήρου ο τοπικός δήμος σχεδιάζει ένα πάρκο ναυτικής παράδοσης. Τροποποίηση της χάραξης ζήτησε για τους δικούς του λόγους και ο Δήμος Αλίμου. Πολύ σοβαρότερα είναι τα θέματα που αντιμετωπίζει το έργο κατά μήκος της έκτασης που υλοποιείται η αστική ανάπλαση στο Ελληνικό. Στο ρέμα Τραχώνων, για παράδειγμα, η διαπλάτυνση της εκβολής του ρέματος έχει αλλάξει τις συνθήκες βάσει των οποίων μελετήθηκε και υποβλήθηκε η μελέτη εφαρμογής. Επίσης, υφίσταται πρόβλεψη για κατασκευή δρόμου – γέφυρας με τη μορφή του «flyover», ο οποίος θα συνδέει τη λεωφόρο Ποσειδώνος με τον ουρανοξύστη του καζίνο, και (μαντέψτε) θα πρέπει να τροποποιηθεί η αρχική μελέτη σε τουλάχιστον δύο σημεία.
Τι μας διδάσκει αυτή η ωραία ιστορία; Το έργο δημοπρατήθηκε χωρίς να έχουν λυθεί βασικά θέματα χάραξης. Παράλληλα, βρίσκεται σε εξέλιξη η κατασκευή μιας νέας πόλης με πλήθος πρωτόγνωρων σε ένταση και έκταση υποδομών, που περιπλέκουν τη διέλευση του ποδηλατοδρόμου από το Ελληνικό. Και κυρίως: μια κρίσιμη δημόσια επένδυση που φιλοδοξεί να ενοποιήσει το κατακερματισμένο τοπίο του παραλιακού μετώπου, δίνοντας την αίσθηση στους πολίτες (ή, έστω, την ψευδαίσθηση) ότι όλοι θα συνεχίζουμε να είμαστε μέτοχοι ενός δημόσιου αγαθού όπως είναι η θάλασσα και η απόλαυσή της, καταλήγει αντικείμενο «διαπραγμάτευσης» με όμορους δήμους και ιδιώτες επενδυτές με αβέβαιο αποτέλεσμα. Αντί η πολιτεία να επιβάλει τους όρους της θα πρέπει να υποστεί τώρα τις μικροδιευθετήσεις τρίτων εις βάρος τελικά της αρχικής χάραξης και, προφανώς, εις βάρος του δημόσιου συμφέροντος. Ας ελπίσουμε όταν το έργο παραδοθεί να θυμίζει ακόμη αυτό που, δύο φορές, μέχρι τώρα έχει εξαγγείλει ο πρωθυπουργός: έναν πραγματικό αστικό ποδηλατόδρομο και πεζόδρομο, για να χαίρονται πολίτες και επισκέπτες τη θάλασσα και το τοπίο της.
