Δεν εκπλήσσει ότι σημερινό σκάνδαλο αντιμετωπίζεται από το πολιτικό σύστημα με αντιλήψεις και τακτικές ριζωμένες στο παρελθόν. Οπως έγραψε ο σπουδαίος Γουίλιαμ Φώκνερ, «το παρελθόν δεν είναι ποτέ νεκρό. Στην πραγματικότητα δεν είναι καν παρελθόν». Ο,τι έχει συμβεί, ό,τι έπρεπε να γίνει και δεν έγινε, καθορίζει το σήμερα. Επίσης, στη χώρα μας οι πολιτικοί επιλέγουν συνεχώς να κινούνται στο παρελθόν, ένα παρελθόν που ο καθένας διαμορφώνει όπως τον συμφέρει, ώστε να κολακεύει εαυτόν και τους οπαδούς του και να εμφανίζει τους αντιπάλους δέσμιους παλιών αποτυχιών. Ανθρωποι που αδυνατούν να αναμετρηθούν με το σήμερα κινούνται με άνεση σε ένα παρελθόν κομμένο και ραμμένο στις δικές τους ανάγκες και φαντασιώσεις. Το παρελθόν αποτελεί άλλοθι για τους ενόχους και πεδίο συγκρούσεων που λίγη σχέση έχει με τα προβλήματα του παρόντος. Γι’ αυτό βρισκόμαστε συνεχώς προ εκπλήξεων, που δεν θα έπρεπε να μας εκπλήττουν. Γι’ αυτό, παρότι οι Ελληνες δουλεύουν σκληρά, τα αποτελέσματα είναι πενιχρά. Παρομοίως, ενώ ο πολιτικός κόσμος μας «πνίγεται» συνέχεια σε αγώνες, «αποκαλύψεις», «ανασυστάσεις», «μεταρρυθμίσεις» και συγκρούσεις, ουσιαστική πρόοδος δεν υπάρχει.
Είναι κατανοητό ότι η κυβέρνηση προτείνει εξεταστική επιτροπή της Βουλής για το άγος των αγροτικών επιδοτήσεων, η οποία θα ελέγξει από το 1998 έως σήμερα. Εάν γινόταν σοβαρή έρευνα, θα μπορούσαμε να μάθουμε επισήμως αυτά που όλοι γνωρίζουμε: ότι στη χώρα μας όποιος έχει «άκρες» μπορεί να πλουτίσει εις βάρος των υπολοίπων. Η κυβέρνηση προφανώς βασίζεται στην πατροπαράδοτη τακτική, κατά την οποία όποτε κάποιος πολιτικός βρεθεί σε δύσκολη θέση, χτυπιέται πως οι αντίπαλοί του έκαναν χειρότερα και ότι θα πράξουν ακόμη χειρότερα εάν, ο μη γένοιτο, βρεθούν στην εξουσία. Η «επένδυση» στο παρελθόν, όμως, είναι και ομολογία μιας σημερινής αποτυχίας, όπως εξάλλου παραδέχθηκε ο πρωθυπουργός. Στη συγκεκριμένη περίπτωση, η ανάσυρση των πεπραγμένων παλιών κυβερνήσεων θα αναδείξει το συνεχές έγκλημα που διαπράττεται στον χώρο των αγροτικών επιδοτήσεων και που ουδείς (ή ελάχιστος αριθμός ανθρώπων) επιχείρησε να το εμποδίσει. Οπως και με τη χρεοκοπία, όλα ήταν καλά έως ότου τίποτα δεν ήταν όπως πριν. Κι όμως, ύστερα από τόσες κρίσεις, βρεθήκαμε προ άλλης μιας προβλεπόμενης έκπληξης: τα ζιζάνια του παρελθόντος επιβιώνουν κάθε λαίλαπας. Και, χωρίς φυσικούς εχθρούς, θεριεύουν.
