Το μόνο χειρότερο από το να αντιμετωπίζει η Ευρώπη προκλήσεις σε δύο μέτωπα –εμπορικό πόλεμο με τις ΗΠΑ και στρατιωτική απειλή από τη Ρωσία– θα ήταν να αντιμετώπιζε ένα μέτωπο, εάν ο Ντόναλντ Τραμπ και ο Βλαντιμίρ Πούτιν «συνεργάζονταν» εις βάρος της Ουκρανίας.
Χθες, ο Αμερικανός πρόεδρος εξήγγειλε την αποστολή νέων συστοιχιών Patriot στην Ουκρανία, για τις οποίες η Γερμανία προτίθεται να πληρώσει. Αυτό δείχνει ότι οι ΗΠΑ στράφηκαν σε θετική κατεύθυνση, όμως δεν είναι σίγουρο ότι ο Τραμπ δεν θα αλλάξει και πάλι τακτική εάν ο Πούτιν επανέλθει στην κολακεία αντί να χλευάζει τις προσπάθειες του Αμερικανού ομολόγου του να πετύχει κατάπαυση του πυρός.
Η Ευρώπη βρίσκεται μεταξύ Αμερικής και Ρωσίας, και ουδείς γνωρίζει πόσο πιο δύσκολα μπορεί να εξελιχθεί η κατάσταση. Εάν δεν επέλθει συμφωνία και οι ΗΠΑ επιβάλουν τελικώς δασμούς 30% στις εισαγωγές από την Ευρωπαϊκή Ενωση, οι δεσμοί μεταξύ των δύο μεγαλύτερων εμπορικών εταίρων θα πληγούν. Και αυτό θα συμβεί αφού οι Ευρωπαίοι σύμμαχοι στο ΝΑΤΟ συμφώνησαν με την απαίτηση του Τραμπ να αυξήσουν τις αμυντικές δαπάνες τους στο 5% του ΑΕΠ.
Η ενωμένη Ευρώπη μπορεί να είναι σημαντικός πόλος στη διαμάχη μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας.
Φαίνεται ότι ο Αμερικανός πρόεδρος δεν διαθέτει ολοκληρωμένο σχέδιο για το πώς θα διαμορφώσει τις συμμαχίες της χώρας του και απλώς επιχειρεί να επιδεικνύει ισχύ με κάθε ευκαιρία. Εάν καταστεί σαφές στους Ευρωπαίους ότι δεν μπορούν να ελπίζουν σε «διόρθωση πορείας» της Αμερικής στο ζήτημα της Ουκρανίας, θα αναγκαστούν να δεχθούν ότι αυτό ενισχύει τον Πούτιν σε τεράστιο βαθμό, ενώ, αντιθέτως, η επιβίωση της συμμαχίας με τις ΗΠΑ θα περιόριζε τον κίνδυνο περαιτέρω ρωσικής επιθετικότητας.
Η συμφωνία μεταξύ Γαλλίας και Ηνωμένου Βασιλείου για συνεργασία στον τομέα της «πυρηνικής αποτροπής» ήταν επιβεβλημένη από τις εξελίξεις και από το ενδεχόμενο της αμερικανικής «απαγκίστρωσης» από την Ευρώπη. Η Ρωσία δεν μπορεί να απειλήσει τους Ευρωπαίους με συμβατικά όπλα, γι’ αυτό επανέρχεται συχνά στην πυρηνική απειλή. Ετσι, επιβάλλεται ευρωπαϊκή απάντηση σε αυτόν τον τομέα. Η απόφαση των Ευρωπαίων –χωριστά και συλλογικά– να αυξήσουν κατακόρυφα τις αμυντικές δαπάνες ήταν μια προσπάθεια να ικανοποιήσουν τον Τραμπ στο πλαίσιο του ΝΑΤΟ. Αυτό θα οδηγήσει σε σημαντική υπεροπλία εναντίον ενός ήδη εξαντλημένου από πόλεμο εχθρού, αλλά θα μπορούσε να ενισχύσει τον ρόλο της Ε.Ε. στη γεωπολιτική σκακιέρα.
Η ενωμένη Ευρώπη, με άλλα λόγια, μπορεί να είναι σημαντικός πόλος στη διαμάχη μεταξύ ΗΠΑ και Κίνας. Αξιοποιώντας την απειλή του Πούτιν για να «φοβερίσει» τους Ευρωπαίους ώστε να κάνουν όσα τους ζητεί, ο Τραμπ ίσως τους οδηγεί να ενισχυθούν σε βαθμό που θα μπορέσουν αυτοί να πιέσουν για ανταλλάγματα. Ας το εκμεταλλευθούν αυτό στη διαπραγμάτευση για τους δασμούς και για την Ουκρανία.
