Ηταν καταφανές το σφάλμα της αντιπολίτευσης να ψηφίσει «παρών» στην Επιτροπή Δεοντολογίας της Βουλής όταν συζητήθηκε το αίτημα για άρση της ασυλίας των 14 βουλευτών της Ν.Δ., μετά τη μήνυση της κ. Μαρίας Καρυστιανού για τη στάση τους στην Προανακριτική των Τεμπών. Οχι μόνον για τους συνταγματικούς λόγους, «οι βουλευτές έχουν απεριόριστο το δικαίωμα της γνώμης και ψήφου κατά συνείδηση» (άρθρο 60), αλλά έστω για… συντεχνιακούς. Αν ξεκινήσει καμιά φάμπρικα μηνύσεων κατά βουλευτών για ό,τι ψηφίζουν, θα πρέπει να στήσουμε καταυλισμό 300 σκηνών στην Ευελπίδων.
Επομένως, το «παρών» καταστρατηγεί κατά κάποιον τρόπο το πνεύμα του Συντάγματος, το οποίο ας πούμε ότι επιτάσσει την πλειοδοσία των βουλευτών σε ό,τι αφορά την πιστή τήρησή του.
Το «παρών» χρησιμοποιείται ευρέως στη Βουλή. Είτε ως έκφραση πολιτικής αμηχανίας (έτσι ψήφισε η Ν.Δ. για την εξεταστική επιτροπή για το σκάνδαλο των υποκλοπών), είτε υποκρύπτει κουτοπόνηρες πολιτικές σκοπιμότητες του στυλ «γιατί να χαλάσουμε τις καρδιές μας με το κίνημα των Τεμπών, αφού το αίτημα σίγουρα θα απορριφθεί μόνο με τις ψήφους της Ν.Δ.;».
Δεν ξέρουμε πώς το σκέφτηκαν, αλλά πάει πολύ να μιλάει η κυβέρνηση για «μία από τις πιο μαύρες σελίδες στην κοινοβουλευτική ιστορία της χώρας μας» (Παύλος Μαρινάκης, 8.7.2025) διότι η ίδια έχει γράψει μελανότερες. Για παράδειγμα: Το Σύνταγμα προβλέπει ότι η διάσκεψη των προέδρων επιλέγει με πλειοψηφία 3/5 τα μέλη των Ανεξάρτητων Αρχών (Κανονισμός της Βουλής, άρ. 14). Προ διετίας, οι εκλεκτοί της κυβέρνησης στην ΑΔΑΕ και στο ΕΣΡ, ωστόσο, διορίστηκαν με κάτι λιγότερο από τα τρία πέμπτα, λες και το Σύνταγμα γράφει ότι διορίζονται «με σχεδόν τα 3/5 και “πέντε πάνω, πέντε κάτω”, δεν θα τα χαλάσουμε, βρε αδελφέ!».
Οταν υπάρχει το διαρκές άγος μιας κυβέρνησης που αρνείται να εφαρμόσει την απόφαση του Ανωτάτου Δικαστηρίου και να ενημερώσει τα θύματα των υποκλοπών για τους λόγους παρακολούθησής τους, ακούγονται περίεργα όσα λέει ο κοινοβουλευτικός εκπρόσωπος για ένα κουτοπόνηρο «παρών».
Το εντυπωσιακότερο όλων είναι πως η κουτοπόνηρη στάση της αντιπολίτευσης (και πρωτίστως –σε ό,τι αφορά τη στόχευση της κυβέρνησης– του ΠΑΣΟΚ) έχει γίνει μέγα θέμα στον δημόσιο διάλογο, ενώ έχει ξεχαστεί η διαρκής παραβίαση του Συντάγματος με τη μη εφαρμογή της απόφασης του ΣτΕ. Το σημειώνουμε αυτό όχι για να θυμίσουμε την επικοινωνιακή κυριαρχία της κυβέρνησης, αλλά γιατί το άρθρο 15 του Συντάγματος προβλέπει ότι «ο άμεσος έλεγχος του Κράτους (Σ.Σ.: στη ραδιοτηλεόραση) έχει ως σκοπό την αντικειμενική και με ίσους όρους μετάδοση πληροφοριών και ειδήσεων».
