Και μόνο να αναλογιστεί κανείς ότι από τη γαλλική δικαιοσύνη έχουν καταδικαστεί δύο πρώην πρόεδροι (Σιράκ, Σαρκοζί) και ένας πρώην πρωθυπουργός (Φιγιόν), αρκεί για να συνειδητοποιήσει το μέγεθος της ασυλίας των Ελλήνων πολιτικών.
Χάρη στο άρθρο 86 του Συντάγματος μόνο η Βουλή, δηλαδή η κυβερνητική πλειοψηφία, μπορεί να τους στείλει στο εδώλιο. Μέχρι τότε, κάθε κόμμα βγάζει το δικό του πόρισμα, τροφοδοτώντας την ανυποληψία του πολιτικού συστήματος και τη συλλογική αντίληψη ότι οι πολιτικοί είναι πιο ίσοι απέναντι στον νόμο.
Είναι, πράγματι. Εχουν όλα εκείνα τα προνόμια που τους κατατάσσουν σε μια ελίτ προστατευμένη σε πολλά και διαφορετικά επίπεδα: της καθημερινότητας, της οικονομικής δύναμης, της σχέσης με τους θεσμούς.
Οι ευθύνες του Κ. Αχ. Καραμανλή για τα Τέμπη κρίθηκαν από το κόμμα του όταν συμπεριλήφθηκε στο ψηφοδέλτιο των Σερρών. Τον απάλλαξαν, παρόλο που με την αναγκαστική παραίτησή του μετά τη σιδηροδρομική τραγωδία αναγνώρισε την πολιτική υπαιτιότητά του. Η παραπομπή του τώρα στην Προανακριτική οφείλεται στην πίεση που ασκήθηκε από τους συγγενείς των θυμάτων και την κοινωνική οργή για όσα προηγήθηκαν και ακολούθησαν τη φοβερή σύγκρουση των τρένων.
Η Ν.Δ. είναι υποχρεωμένη να τον στείλει στον φυσικό δικαστή για να αποτινάξει τις κατηγορίες της συγκάλυψης και θα το κάνει αποδίδοντας κατηγορία πλημμελήματος για να τον προστατεύσει. Σημαίνει αυτό ότι θα έπρεπε να δικαστεί για κακούργημα, όπως υποστηρίζουν το ΠΑΣΟΚ και άλλα κόμματα της αντιπολίτευσης;
Είναι αστείο και να σκεφτεί κανείς ότι στελέχη κομμάτων μπορούν να συντάξουν ένα τεκμηριωμένο και αναμφισβήτητης αξιοπιστίας κατηγορητήριο που δεν επηρεάζεται από πολιτικές και επικοινωνιακές σκοπιμότητες.
Ετσι, ΣΥΡΙΖΑ και Νέα Αριστερά ετοιμάζονται να αποδώσουν περισσότερα του ενός κακουργήματα στον Κ. Αχ. Καραμανλή, για να διαφοροποιηθούν από το ΠΑΣΟΚ, και να βάλουν στο κάδρο τον Κυρ. Μητσοτάκη, τον οποίο η Πλεύση Ελευθερίας θέλει στη φυλακή.
Δεν έπρεπε, άραγε, να τεθεί θέμα σύστασης Προανακριτικής; Από τη στιγμή που δεν έχει αναθεωρηθεί το άρθρο 86 του Συντάγματος, δεν θα μπορούσε να συμβεί διαφορετικά και ήδη υπάρχει καθυστέρηση δύο χρόνων.
Θα υπάρξει κάθαρση; Οχι βέβαια. Οσοι πιστεύουν ότι ο Κ. Αχ. Καραμανλής πρέπει να καταδικαστεί θα συνεχίσουν να το πιστεύουν και όσοι μιλούν για ποινικό λαϊκισμό και σκευωρία τύπου Novartis θα επιμείνουν στη θέση τους.
Ποιος ωφελείται τελικά; Σίγουρα όχι το πολιτικό σύστημα που εκτίθεται –ξανά– για τακτισμούς με ενδεχόμενο δόλο, ότι στήνουν δηλαδή κατηγορητήρια γνωρίζοντας και αποδεχόμενοι τον κίνδυνο να καταρρεύσουν. Ωφελείται οπωσδήποτε η αντιπολιτική, που θρέφεται με κραυγές νομικοφανούς ασυναρτησίας, και σε καμία περίπτωση ο δάσκαλος που τον διώχνουν από το ενοικιαζόμενο στο νησί γιατί ξεκίνησε η σεζόν.
