Οι αποκαλούμενες «παρεμβάσεις» που έκανε παλιότερα η Χρυσή Αυγή σε αντεθνικές κατ’ αυτήν εκδηλώσεις και συνεχίζουν να κάνουν αριστερίστικες ομάδες δεν είναι λογοκρισία. Ισως να αποτελούν απόπειρα λογοκρισίας, αλλά σίγουρα είναι αλητεία, όπως είπε τις προάλλες ο κ. Γιώργος Καραμπελιάς.
Στην εκδήλωση που διοργάνωσε ο ίδιος (28.4.2025), από το βίντεο που είδαμε, είναι ξεκάθαρο τι έγινε. Κάποιοι, πριν ακούσουν τους ομιλητές, φώναξαν «ντροπή» όταν ο κ. Καραμπελιάς μίλησε για «τυμβωρυχία των Τεμπών». Αυτομάτως εκείνος απάντησε πολλάκις «έξω οι αλήτες». Γενικεύθηκε μια (ευτυχώς μόνο) λεκτική φασαρία –«έξω οι τραμπούκοι», «μη με σπρώχνεις ρε!» κ.λπ.– και η εκδήλωση συνεχίστηκε με διακοπή 15 λεπτών. Οι φωνασκούντες επί της ουσίας έκαναν χάρη στον κ. Καραμπελιά, αφού το μόνο που κατάφεραν ήταν να διαφημίσουν την εκδήλωση.
Η λογοκρισία είναι πολύ μεγάλο πράγμα και ασκείται κατά κανόνα από το κράτος, που έχει το μονοπώλιο της βίας. Οχι ότι δεν μπορούν και οι ιδιώτες να φιμώσουν κάποιον. Αυτό επιχειρούν να κάνουν διάφορα γκρουπούσκουλα, με (νόμιμες) φωνασκίες ή (παράνομες) χειροδικίες, ρίψεις αυγών σε ομιλητές κ.ά. Σε ό,τι αφορά τη φίμωση οι ιδιώτες δεν μπορούν να ανταγωνιστούν επιτυχώς το κράτος σε ένα από τα λίγα πράγματα που κάνει πλήρως αποτελεσματικώς. Δηλαδή, ακόμη κι αν οι φωνασκούντες κατάφερναν να ακυρώσουν την εκδήλωση, κάπου αλλού θα τα έλεγε ή θα τα έγραφε ο κ. Καραμπελιάς.
Ολοι έχουν το δικαίωμα να μιλούν ανεμπόδιστοι, ακόμη κι εκείνοι που κάποτε χειροκροτούσαν την –κατά Τζορτζ Μπέρναντ Σο– «ακραία μορφή λογοκρισίας, η οποία είναι η δολοφονία». Ο κ. Καραμπελιάς έχει γράψει «γεια στα χέρια τους», για τη δολοφονία του Ευάγγελου Μάλλιου, από τη «17 Νοέμβρη» το 1976. Επίσης, υπήρξε μάρτυρας υπεράσπισης του εκτελεστή της οργάνωσης Δημήτρη Κουφοντίνα με επιχειρήματα του στυλ «όταν ο αντίπαλος ορίζεται ως η τρομοκρατία και δεν αφήνεις, δηλαδή στην Παλαιστίνη παράδειγμα ή κάπου αλλού, δεν αφήνεται οποιαδήποτε άλλη διέξοδος εμφάνισης της πολιτικής αντιπαράθεσης και της διαφωνίας, τότε σπρώχνεις προς την τρομοκρατία. Είναι κλασσικό το σχήμα να ορίζεις έναν αντίπαλο και να τον δημιουργείς» (11.6.2003).
Επιπλέον, όπως γράφει ο κ. Θεόδωρος Μαργαρίτης, «την νύχτα του Νοέμβρη του 1980 που δολοφονήθηκαν οι Κουμής – Κανελλοπούλου από τα ΜΑΤ είχε γίνει κατάληψη στο ΕΜΠ από την Ακρα Αριστερά και τους αναρχικούς (…) Επικεφαλής της Ακρας Αριστεράς από την ομάδα “Ρήξη” ήταν ο ο Γιώργος Καραμπελιάς».
Σύμφωνοι! Οι άνθρωποι αλλάζουν. Αυτό που δεν αλλάζει είναι οι αθλιότητες που καλλιέργησαν.
