Εάν μια εχθρική δύναμη καταλάμβανε τις ΗΠΑ, δυσκολεύομαι να φανταστώ ότι οι πρώτες κινήσεις της θα διέφεραν από αυτές που η συγκυβέρνηση Τραμπ – Μασκ έχει επιβάλει με στόχο την αλλοίωση του πολιτεύματος και τη γενικότερη αποδυνάμωση της χώρας στο εσωτερικό και το εξωτερικό. Ο Ντόναλντ Τραμπ κέρδισε τη δεύτερη προεδρική θητεία του στις κάλπες και η συμπόρευση με τον Ελον Μασκ θα αντέξει όσο ο πρόεδρος θα ερμηνεύει τη μανία του μεγιστάνα ως χρήσιμο εργαλείο για τον ίδιο (τον Τραμπ), οπότε δεν μπορούμε να μιλάμε για άλωση από έναν ξένο, καλά συντεταγμένο στρατό.
Ομως, από την πρώτη στιγμή, και με τον τρόπο που διαμορφώνεται η πολιτική κατάσταση εντός και εκτός των ΗΠΑ, είναι προφανές πως όλα γίνονται βάσει σχεδίου που εκπονείται από ακραίους κύκλους εδώ και χρόνια. Οι «αρχιτέκτονες» του διαβόητου Project 2025 έχουν ήδη τοποθετηθεί σε καίρια αξιώματα. Η πιθανότατα εφήμερη δράση των «μεγαλομανιακών» Τραμπ – Μασκ πατάει πάνω σε καλά οργανωμένο σχέδιο.
Στην ορκωμοσία του, ο Τραμπ παρουσίασε εαυτόν ως μεσσία, με ιερό σκοπό. «Ο Θεός με προστάτευσε για ένα λόγο», είπε, αναφερόμενος στην απόπειρα δολοφονίας του. «Η Χρυσή Εποχή της Αμερικής αρχίζει τώρα», πρόσθεσε. Με αυτά, ο θούριος «Να κάνουμε την Αμερική μεγάλη πάλι» απογειώνεται. Ο ηγέτης, λοιπόν, είναι θεόπεμπτος, αλάνθαστος (μια αντίληψη που το φιλοτραμπικό Ανώτατο Δικαστήριο είχε ήδη επικυρώσει) και, συνεπώς, ακαταμάχητος. Οι αντίπαλοί του, αντιθέτως, είναι θνητοί και αδύναμοι. Μεταξύ των πρώτων κινήσεων του Τραμπ, λοιπόν, ήταν να αφοπλίσει και να ταπεινώσει τους προηγούμενους κυβερνώντες. Ετσι, στέρησε από την προσωπική ασφάλειά τους και από πρόσβαση σε ελεγχόμενες πληροφορίες τους Τζο Μπάιντεν, Αντονι Μπλίνκεν, τον στρατηγό Μίλεϊ κ.ά., αλλά και πρώην συνεργάτες που κάποια στιγμή του αντιστάθηκαν. Οι μηχανισμοί του κράτους και οι θεσμοί αποκεφαλίστηκαν αμέσως, ενώ οι υπάλληλοι αναγκάστηκαν να δηλώσουν παραίτηση ή υποταγή στον Τραμπ. Ολοι μαζί πρέπει να υποστούν την ταπείνωση ότι ελέγχονται από άγνωστα παιδαρέλια στην υπηρεσία του Μασκ – όπως οι ΗΠΑ έκαναν στον Ιράκ, σε διάφορες «μπανανίες», κάποτε και στην Ελλάδα. (Η εκδίκηση της Ιστορίας ήρθε από μέσα, θα μπορούσαμε να πούμε). Γι’ αυτό επιβάλλεται η χειραγώγηση όλων των θεσμών, με κορυφαίους στόχους την (ακόμη) μερικώς ατίθαση Δικαιοσύνη και την Ενημέρωση. Γι’ αυτό ξηλώνονται τα συστήματα εκπαίδευσης, υγείας και διοίκησης. Γι’ αυτό εκδηλώνεται τέτοιος πόλεμος εναντίον της γνώσης, της έρευνας, της μνήμης. Δεν πρέπει να υπάρχει έδαφος για να σταθεί κάποια αντίσταση. Επίσης, δεν πρέπει να υπάρχει ξένη επιρροή στο εσωτερικό, γι’ αυτό, με κάθε ευκαιρία, οι Τραμπ – Μασκ παρουσιάζουν δημοκρατικούς συμμάχους ως εχθρούς ενώ χαϊδεύουν εχθρούς της Δημοκρατίας.
Το μεγάλο στοίχημα της εκκολαπτόμενης «Χρυσής Εποχής» είναι εάν αρκετοί πολίτες θα ξυπνήσουν εγκαίρως να δουν πως –προς όφελος μιας παρανοϊκής μειοψηφίας– χάνονται όλα όσα έκαναν την Αμερική ισχυρή.
