Στις 22 Οκτωβρίου 1944 έγινε στη Θεσσαλονίκη, στην οδό Μενελάου, μια σχεδόν ολοήμερη μάχη μεταξύ ατάκτων Ελασιτών και μαχητών του ΕΔΕΣ που βρίσκονταν μέσα στο σπίτι της οικογένειας Μπακατσέλου. Ο Γεώργιος Μπακατσέλος –μετέπειτα υπουργός– ήταν ο πολιτικός εκπρόσωπος του ΕΔΕΣ στη Θεσσαλονίκη. Υπάρχει η πλανημένη εντύπωση πως ο ΕΛΑΣ ήταν ένας στρατός με ιεραρχία και πειθαρχία. Ιεραρχία μπορεί να υπήρχε, δεν υπήρχε όμως η πειθαρχία και γι’ αυτό ο ίδιος ο Νίκος Ζαχαριάδης στη 12η Ολομέλεια του ΚΚΕ (Ιούνιος 1945) μίλησε για «κατσαπλιάδικη» νοοτροπία.
Hταν γνωστό στο αρχηγείο του ΕΛΑΣ στη Θεσσαλονίκη πως ο ΕΔΕΣ με τη συμφωνία της Καζέρτας (26 Σεπτεμβρίου 1944) αποτελούσε, όπως και ο ΕΛΑΣ, τμήμα του συμμαχικού στρατού. Ως εκ τούτου, η επίθεση που έγινε στην έδρα του ΕΔΕΣ στη Θεσσαλονίκη δεν μπορεί να ήταν σε γνώση της ηγεσίας του ΕΛΑΣ. Και άλλες φορές για τις δράσεις των Ελασιτών αποφάσιζαν οι τοπικοί πολέμαρχοι. Μια τέτοια περίπτωση ήταν αυτή του Αθανάσιου Χρυσοχόου. Παραδόθηκε στην Πολιτοφυλακή (27/10/1944) αφού εγγυήθηκε για την ασφάλειά του ο γιατρός Χαριτάντης, υψηλόβαθμο στέλεχος του ΕΑΜ, που ήταν αποδεκτός από την αστική Θεσσαλονίκη. Και όμως το βράδυ, ομάδα Ελασιτών επιτέθηκε στο δημοτικό νοσοκομείο, όπου εκρατείτο, για να τον εκτελέσει. Αποκρούστηκαν από ομάδες της Πολιτοφυλακής που φρουρούσαν τον υψηλό κρατούμενο.
Η επίθεση των ατάκτων Ελασιτών κατά της πολιτικής διοί- κησης του ΕΔΕΣ στις 22/10/1944, ενώ οι Γερμανοί κατείχαν ακόμη την πόλη.
Η μάχη στην οδό Μενελάου έληξε αργά το απόγευμα της 22ας Οκτωβρίου 1944 όταν παρενέβη η ηγεσία του ΕΛΑΣ, καθώς αντιλήφθηκε τις συνέπειες που θα είχε η επίθεση των ατάκτων Ελασιτών κατά της πολιτικής διοίκησης του ΕΔΕΣ. Στο περιθώριο αυτής της σύγκρουσης έλαβε χώρα ένα τραγικό περιστατικό. Επτά φοιτητές, μέλη του ΕΔΕΣ, όταν πληροφορήθηκαν τι γινόταν στην οδό Μενελάου έτρεξαν να βοηθήσουν τους συντρόφους τους. Τρεις εξ αυτών συνελήφθησαν από τους Ελασίτες και τέσσερις κατόρθωσαν να διαφύγουν. Ολοι ήταν εικοσάχρονα παιδιά, γόνοι γνωστών αστικών οικογενειών της πόλης. Οι τρεις συλληφθέντες εκτελέστηκαν το ίδιο βράδυ στην Ανω Πόλη. Οι διασωθέντες αφηγήθηκαν τι συνέβη.
Ηταν μια άγνωστη μάχη, ενώ οι Γερμανοί δεν είχαν εγκαταλείψει ακόμη τη Θεσσαλονίκη.
