Εκλεισαν τρεις μήνες πολέμου στην Ουκρανία. Ο ρωσικός περίπατος των 48 ωρών μετατράπηκε σε έναν εφιάλτη και για τους Ουκρανούς και για τους Ρώσους. Το γεγονός και μόνο πως επί 90 ημέρες τα ουκρανικά στρατεύματα αντέχουν, αποτελεί ήττα για τη Ρωσία του Πούτιν.
Καθοριστικό ρόλο σε αυτήν την εξέλιξη του πολέμου έπαιξε η συνεχής ροή πολεμικού υλικού από τη Δύση προς την Ουκρανία. Ετσι, όχι μόνον αντικαθίσταται ο εξοπλισμός που δαπανήθηκε στα πεδία των μαχών, αλλά ταυτοχρόνως αναβαθμίζεται. Σε αυτήν την προσπάθεια συμμετείχε από την πρώτη στιγμή και η Ελλάδα. Και ήταν απολύτως έντιμο και φυσιολογικό. Παρείχαμε στρατιωτική βοήθεια σε ένα ευρωπαϊκό κράτος που δέχθηκε απρόκλητη επίθεση από μια υπερδύναμη. Ενώ, παράλληλα, φανήκαμε συνεπείς στις υποχρεώσεις μας απέναντι στη συμμαχία στην οποία ανήκουμε.
Ως γνωστόν, αυτή η στρατιωτική βοήθεια προκάλεσε την οξεία κριτική σύσσωμης της αντιπολίτευσης. Και τώρα, που όπως φαίνεται θα στείλουμε εκ νέου στρατιωτική βοήθεια στον ουκρανικό στρατό, ανέβηκαν και πάλι οι αντιπολιτευτικοί τόνοι. Ολως τυχαίως, αυτοί που διαμαρτύρονται και φωνασκούν είναι οι ίδιοι που προτρέπουν τον Ζελένσκι να τερματίσει να αμύνεται, αναγνωρίζοντας με την υπογραφή του απώλεια εθνικού εδάφους. Δεν είναι η πρώτη φορά που η Ελλάδα στέλνει οπλικά συστήματα σε εμπόλεμες περιοχές. Τότε υπήρξαν απλώς ενστάσεις, πιο πολύ για την τιμή των αντιπολιτευτικών όπλων. Σήμερα έχουν γίνει πρωτοσέλιδα. Οι κοινός τόπος των διαμαρτυρομένων, είτε προέρχονται από την Αριστερά είτε από τη Δεξιά, είναι ο φιλορωσισμός τους. Προσχηματικά επικαλούνται την εξασθένηση της αμυντικής ικανότητας της πατρίδας μας, ενώ ουσιαστικά αποβλέπουν στην υπονόμευση της προσπάθειας να ενισχυθεί η Ουκρανία. Συγχρόνως επιδιώκουν η Ελλάδα, αρνούμενη να παράσχει στρατιωτική βοήθεια, να προκαλέσει ένα ρήγμα εντός του ΝΑΤΟ. Με ένα σμπάρο, δύο τρυγόνια.
Εννοείται πως η Ελλάδα θα πρέπει να εξακολουθήσει να προωθεί στρατιωτικό υλικό στη μαχόμενη Ουκρανία για ηθικούς και για πολιτικούς λόγους. Γιατί βοηθούμε μια αμυνόμενη χώρα και γιατί αποδεικνύουμε πως είμαστε αξιόπιστοι σύμμαχοι. Αλλωστε, πιστεύω ότι όλοι οι διαμαρτυρόμενοι θα ήθελαν, αν η πατρίδα μας δεχόταν εισβολή, να τύγχανε μιας σημαντικής διεθνούς στρατιωτικής βοήθειας.
