Isabel Marant: The success
story
ΜΠΟΡΕΙ ΟΙ ΜΕΓΑΛΟΙ ΟΙΚΟΙ ΝΑ
ΔΙΑΤΗΡΟΥΝ ΠΑΝΤΑ ΑΚΕΡΑΙΑ ΤΗΝ ΑΙΓΛΗ ΤΟΥΣ ΟΜΩΣ ΤΗΝ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ ΤΗΣ
ΜΟΔΑΣ ΔΙΝΟΥΝ ΠΛΕΟΝ ΟΙ ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΟΙ ΔΗΜΙΟΥΡΓΟΙ. ΠΡΩΤΗ ΚΑΙ ΚΑΛΥΤΕΡΗ
Η ISABEL MARANT, ΤΟ ΠΙΟ ΠΟΛΥΣΥΖΗΤΗΜΕΝΟ ΠΡΟΣΩΠΟ ΤΗΣ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑΣ
ΕΒΔΟΜΑΔΑΣ ΜΟΔΑΣ ΣΤΟ ΠΑΡΙΣΙ
Τετάρτη 13 Μαρτίου 2013
Υπάρχει τρόπος να δείχνει μια γυναίκα άψογη από το πρωί μέχρι το
βράδυ χωρίς να αφιερώνει χρόνο στην εμφάνισή της; Το ερώτημα έχει
τεθεί κατά καιρούς από ουκ ολίγες γυναίκες όμως οι απαντήσεις ήταν
πάντα ελάχιστα ρεαλιστικές. Ολα αυτά μέχρι την έλευση της Ιζαμπέλ
Μαράν, της Γαλλίδας σχεδιάστριας που αποφάσισε να ασχοληθεί με τη
μόδας ως αντίδραση στο ultra glamorous στυλ των ’80s.
Ενα παιδί ανακαλύπτει τη μόδα
Η Μαράν ως παιδί αντιμετώπιζε τη μόδα με καχυποψία. Η μητέρα
της, γνωστό μοντέλο της εποχής, χώρισε με τον πατέρα της όταν
εκείνη ήταν μόλις 6 χρόνων και η νέα σύζυγός του, φιλάρεσκη και
ματαιόδοξη, δεν έπεισε την προγονή της για την αξία της κομψότητας
αλά γαλλικά. Ετσι η μικρή βρέθηκε σύντομα σε στυλιστικό αδιέξοδο
και, αδυνατώντας να αποκτήσει τα ρούχα που την εξέφραζαν -οι
δημιουργίες της Vivienne Westwood και του Yohji Yamamoto ήταν
οικονομικά απρόσιτες για την ίδια-, άρχισε να φτιάχνει τα δικά της
ρούχα χρησιμοποιώντας πετσέτες κουζίνας και τραπεζομάντηλα. Με αυτά
τα εφόδια και την παρότρυνση των φίλων της η νεαρή Μαράν αποφάσισε
τελικά να σπουδάσει σχέδιο μόδας και να πιάσει δουλειά στα ατελιέ
γνωστών σχεδιαστών. Ομως ούτε εκεί ένιωθε ικανοποιημένη και έτσι το
1994 δημιούργησε το δικό της label.
Real fashion
Στόχος της Μαράν από την αρχή ήταν να δημιουργήσει ρούχα τα
οποία θα επιτρέπουν στις γυναίκες να νιώθουν άνετα από το πρωί
μέχρι το βράδυ και δεν θα τις «καπελώνουν» αισθητικά και πρακτικά.
Μάλιστα οι προσδοκίες της για την ευδοκίμηση του νέου label ήταν
περιορισμένες -ακόμα και σήμερα απορεί με την επιτυχία της. Οι
δημιουργίες της συνδυάζουν «ανδροπρεπή» στοιχεία, επιρροές από
rock’n’roll και έθνικ πινελιές -«απλές αλλά όχι πολύ
μινιμαλιστικές» τις χαρακτηρίζει η ίδια». Η έμφαση είναι πάντα στα
πόδια, τα οποία αναδεικνύονται μέσα από εφαρμοστά παντελόνια και
μίνι φούστες, και το look μεταμορφώνεται από πρωινό σε βραδινό με
μια απλή αλλαγή παπουτσιών: flat μποτάκια και sneakers το πρωί,
ψηλοτάκουνα πέδιλα και γόβες το βράδυ.
Η καταξίωση
«Δεν υπάρχουν πολλές φίρμες, τις οποίες μπορείς να φοράς κάθε
μέρα» λέει σήμερα η Μαράν προσπαθώντας να ερμηνεύσει την επιτυχία
της. «Φίρμες κατάλληλες για γυναίκες σαν εμένα που δεν έχουν σοφέρ,
πρέπει να πάνε τα παιδιά στο σχολείο, θέλουν να είναι εμφανίσιμες
στη δουλειά και μετά να βγουν για γεύμα με φίλους. Οταν σπούδαζα
ένας καθηγητής μου είπε: “Δεν πρέπει να ζητάς από τους άλλους να
φορέσουν κάτι που δεν θα φορούσες ποτέ η ίδια” και δεν το ξέχασα
ποτέ» συμπληρώνει. Οσο για το τί την εμπνέει; «Η μούσα μου είμαι
εγώ η ίδια» εξηγεί χωρίς ιδιαίτερη διάθεση έπαρσης. Μια γυναίκα
δραστήρια, που δεν μασάει τα λόγια της και δεν επιτρέπει σε κανέναν
να της επιβάλλει τη γνώμη του. Μια γυναίκα που δεν διστάζει να
δηλώσει ότι απεχθάνεται τα βραδινά ρούχα -«είναι τόσο θλιβερό να
βλέπεις όμορφα κορίτσια να φοράνε αυτά τα φορέματα», που γίνεται
θηρίο με την πίεση που ασκείται στους σχεδιαστές να παράγουν όλο
και περισσότερες σειρές και που ξεσπαθώνει εναντίον των ψηφιακών
Μέσων τα οποία καθιστούν την αντιγραφή παιχνίδι. Και η οποία τα
σαββατοκύριακα αποσύρεται με τον άντρα και τον γιο της σε μια
καμπίνα που έχουν εκτός Παρισιού και απολαμβάνει την ηρεμία της
χωρίς ηλεκτρικό ρεύμα και τηλέφωνο.
