Athens by night
Ο ΑΡΗΣ ΣΦΑΚΙΑΝΑΚΗΣ ΚΟΒΕΙ ΒΟΛΤΕΣ
ΣΤΗ ΝΥΧΤΕΡΙΝΗ ΑΘΗΝΑ ΚΑΙ ΖΕΙ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ «SEX & THE
CITY»
ΓΥΝΑΙΚΑ, τεύχος 56, Ιανουάριος
2013
Εκείνο τον καιρό διάβαζα τον «Ανθρωπο χωρίς ιδιότητες» του
Μούζιλ. Την ίδια εποχή με κάλεσαν σ’ ένα εκδοτικό πάρτι. Θα γινόταν
στο ξενοδοχείο Fresh, που βρίσκεται στο κέντρο της Αθήνας, δίπλα
στο Δημαρχείο.
Εφτασα κάπως νωρίτερα και γι’ αυτό περιπλανήθηκα στα γύρω στενά –
Σοφοκλέους, Ευριπίδου. Θέλησα να νιώσω για ακόμη μια φορά την
Αθήνα επικίνδυνη, αλλά τι έκπληξη! Οι απειλητικοί αλλοδαποί, οι
έγχρωμες τροτέζες, τα μαχαιρώματα στην πλατεία Θεάτρου δεν υπήρχαν
πια. Είδα μόνο έρημους δρόμους και κλειστά μαγαζιά με κινέζικες
επιγραφές. Τότε τσιμπήθηκα μήπως ονειρευόμουν, αλλά αυτή ήταν η
αλήθεια: η Αθήνα ανήκε πλέον στους Ελληνες.
Στενοχωρήθηκα που δεν έπεφταν πάνω μου σμήνη οι Αφρικανές
εταίρες. Λυπήθηκα που δεν κινδύνευα να ληστευτώ από τον Χασάν και
την παρέα του. Μαράζωσα από θλίψη που το κέντρο της πόλης είχε
χάσει το couleur locale του. Και σκέφτηκα να στείλω ανοιχτή
επιστολή διαμαρτυρίας στον πρωθυπουργό, επειδή είχε τολμήσει να
αποδείξει ότι οι πολιτικοί μπορούν όταν θέλουν.
Μ’ αυτές τις σκέψεις μπήκα στο ξενοδοχείο και ανέβηκα στο ρουφ
γκάρντεν με την πανοραμική θέα – εκεί είχε οργανωθεί το πάρτι.
Γρήγορα το βλέμμα μου εγκατέλειψε ωστόσο τη θέα και στράφηκε στη
νεαρή φωτογράφο που είχε αναλάβει να απαθανατίσει τη σύναξη.
Κρατούσε μαύρη επαγγελματική Nikon και τύφλωνε με το φλας τους
καλεσμένους. Είχε κοντά ξανθά μαλλιά και φορούσε χακί παντελόνι
εκστρατείας με μπόλικες τσέπες, μαύρα άρβυλα Tod’s, ένα λευκό
πουλόβερ Michael Kors με χοντρή πλέξη.
Επειδή πεινούσα, κάθισα τελικά να δειπνήσω παρέα με τον εκδότη
των μεγάλων επιτυχιών (δηλαδή της Μαντά) και απόλαυσα ένα
αναπάντεχα καλό δείπνο. Με πιάτα μεσογειακού προσανατολισμού και
κρασί Μαγικό Βουνό (όπως εννοείται, λατρεύω τον Τόμας Μαν).
Πολύ αργότερα, κατά τις δύο μετά τα μεσάνυχτα, την ώρα που το
πάρτι κόντευε να διαλυθεί, ξεμονάχιασα τη φωτογράφο. «Με λένε
Ζαγρέα Διόνυσο», της είπα. «Και είμαι συγγραφέας».
«Εγώ είμαι φωτογράφος», είπε εκείνη. «Και με λένε Μέδουσα».
«Που σημαίνει εξουσιάστρια!» αναφώνησα. «Πάντα ήθελα να γνωρίσω
μια dominatrice».
«Τέλειωσα τη δουλειά μου και ετοιμάζομαι να φύγω», είπε εκείνη
κοιτώντας γύρω της βαριεστημένα. «Θα με ακολουθήσεις;»
«Οπου προστάξετε, αφέντρα!» είπα.
Η νύχτα ήταν δροσερή και οι δρόμοι άδειοι. Χωθήκαμε πρώτα στο
Tokyo Bar, όπου εκείνο το βράδυ έβαζε μουσική η νεραϊδένια LittaMat
(γνωστή και ως Χρύσα Ματσαγκάνη), και ύστερα κατηφορίσαμε προς το
Σύνταγμα, για να καταλήξουμε στο Drunk Sinatra με την αλλόκοτη
διακόσμηση. Η δε Μέδουσα, μέχρι να χωριστούμε τα χαράματα, δεν
σταμάτησε να μου τραβάει φωτογραφίες – μήπως και τις χρησιμοποιούσα
σε επανέκδοση του καινούργιου βιβλίου μου.
Δύο μέρες αργότερα τηλεφώνησα στη Μέδουσα για να μάθω νέα της.
«Οι φωτογραφίες μου βγήκαν καλές;» ρώτησα κάποια στιγμή.
«Κάτι παράξενο συμβαίνει εδώ», είπε εκείνη διστακτικά. «Στις
φωτογραφίες που έβγαλα δεν φαίνεσαι πουθενά. Σαν να είσαι
αόρατος».
«Α, μην ανησυχείς», είπα. «Αυτό τον καιρό διαβάζω τον “Ανθρωπο
χωρίς ιδιότητες” και ορισμένες φορές ταυτίζομαι υπερβολικά με τον
ήρωα».
Γέλασε. Είπαμε να βρεθούμε το ίδιο βράδυ για ποτό. Στο κέντρο
της Αθήνας πάντα.
Air Lounge Bar,
Ξενοδοχείο Fresh, Σοφοκλέους 26 & Κλεισθένους, τηλ. 210
5248.511. Τιμή κατ’ άτομο: € 45. Tokyo Bar, Σίνα 21, Κολωνάκι, τηλ.
213 0035.558. Ποτό: € 7. Drunk Sinatra, Θησέως 16, Σύνταγμα, τηλ.
210 3313.733. Ποτό: € 6,50.
