Κακά τα ψέμματα, αλλά τα τελευταία χρόνια η Audemars Piguet έμοιαζε να απολαμβάνει τόσο πολύ τον καλπασμό του Royal Oak που δεν έδειχνε διατεθειμένη να καταβεί από το άρμα του. Ακόμη και η νέα συλλογή που παρουσιάστηκε το 2019, το Code 11.59, βρέθηκε από την αρχή στη σκιά του εμβληματικού Royal Oak και μόλις πέρσι, χάρη στο νέο μηχανισμό Perpetual Calendar και το ιδιαίτερο Sand Gold που έχει αναπτύξει ο Οίκος, άρχισε να παίρνει τα πάνω του. Γι’ αυτό και η κυκλοφορία του Neo Frame Jumping Hour ήρθε ως μια ηχηρή έκπληξη.
Ο ελβετικός Οίκος παρουσίασε προχθές τα πρώτα του novelties για τη φετινή χρονιά και το παραλληλόγραμμο αυτό ρολόι με την ψηφιακή απεικόνιση της ώρας σε παράθυρα έκανε αμέσως τεράστια εντύπωση. Το σύνολο της νέας σοδειάς των δημιουργιών της AP δείχνει πλούτο και αισιόδοξη διάθεση (μιλάμε για πάνω από 20 καινούργιες εκδόσεις!), με μοντέλα που καλύπτουν όλη τη γκάμα της εταιρείας, από flying tourbillon στη συλλογή Code 11.59 μέχρι χρωματιστά Royal Oak Offshore Selfwinding Diver 42mm αλλά και ένα ultra compliqué ρολόι τσέπης -και, βεβαίως, τις συνήθεις, πολλές και ιδιαίτερες νέες εκδοχές του κλασικού Royal Oak. Αλλά σήμερα θα μιλήσουμε λίγο παραπάνω για το αλλόκοτο μαύρο ρολόι με τα παράθυρα, αφήνοντας τις πιο “συμβατικές” δημιουργίες της Audemars Piguet για αργότερα -δεν θα στερηθούμε ευκαιριών να συζητήσουμε γι’ αυτές άλλωστε.
Με την πρώτη ματιά, το νέο μοντέλο θυμίζει έντονα το Tank à Guichets της Cartier, που με τη σειρά του είχε κλέψει την παράσταση πέρσι τον Απρίλιο, όταν πρωτοπαρουσιάστηκε στο πλαίσιο της Watches & Wonders. Το αν η ΑΡ εμπνεύστηκε από την επιτυχία της Cartier ή αν σχεδίαζε αυτήν την κυκλοφορία από καιρό και ο γαλλικός Οίκος την πρόλαβε, μάλλον δεν θα το μάθουμε ποτέ. Αυτό, όμως, που έχει περισσότερη σημασία είναι ότι το Neo Frame Jumping Hour δεν αντιγράφει το Tank à Guichets, αλλά αντλεί την έμπνευσή του από το πρωτότυπο μοντέλο της ΑΡ με jumping hour που βρισκόταν σε κυκλοφορία από το 1924 ως το 1951.
Όπως και το πρωτότυπο της Cartier, ξεκίνησε την καριέρα του σε μια εποχή που τα κρύσταλλα των καντράν ήταν αρκετά εύθραυστα και είχε τη λογική μιας “ανθεκτικότερης” παρουσίασης της ώρας. Αντί για δείκτες επάνω σε καντράν που καλύπτεται από τζάμι, ήταν παραλληλόγραμμο, μεταλλικό, με δύο παράθυρα κάτω από τα οποία γύριζαν ο δίσκος της ώρας και αυτός των λεπτών -όπως ο αντίστοιχος της ημερομηνίας στα σύγχρονα μοντέλα.
Τι μας συναρπάζει όμως περισσότερο στο Neo Frame Jumping Hour; Σε αντίθεση με την Cartier, που πρακτικά αναβίωσε το ιστορικό της μοντέλο από το 1928, η AP εμπνεύστηκε από το δικό της μοντέλο με κωδικό αναφοράς 1271, του 1929, αλλά το έκανε με ρετροφουτουριστική διάθεση. Και, κυρίως, δεν το παρουσίασε ως άλλη μια αυθάδικη πρόταση από τη σειρά [RE] Master (ιδιαίτερες εκδόσεις – αναβιώσεις ιστορικών μοντέλων, με καθαρά συλλεκτικό χαρακήρα), αλλά ως το πρώτο μοντέλο μιας καινούργιας συλλογής, με τον δικό της μηχανισμό. Ναι, η σειρά Neo Frame ήρθε για να μείνει και θα αποτελείται από ρολόγια με παραλληλόγραμμη κάσα που θα κινεί ο Calibre 7122.
Η κάσα από ροζ χρυσό 18Κ αποτελεί ένα σεμινάριο γεωμετρικής ακρίβειας και αντλεί έμπνευση από τον ιστορικό σχεδιασμό «Streamline» της δεκαετίας του 1920, που τόσο μεγάλο ρόλο έπαιξε σε ουκ ολίγες δημιουργίες (και δεν μιλάμε μόνο για ρολόγια) του κινήματος Art Déco. Με πλάτος 34mm, ύψος (από μπράτσο σε μπράτσο) 47,1mm και εξαιρετικά λεπτό προφίλ (στα 8,8mm), το Neo Frame κάθεται αρμονικά πάνω στον καρπό και του χαρίζει ένα διακριτικό μεν, αλλά ξεκάθαρα πολυτελές αξεσουάρ. Το χαρακτηριστικό στοιχείο του σχεδιασμού είναι οι 8 ραβδώσεις (gadroons) σε κάθε πλευρά, οι οποίες καταλήγουν σε αιχμηρά μπράτσα, ένα μοτίβο που επαναλαμβάνεται στην κορώνα αλλά και στην πλάτη του ρολογιού.
Η AP εγκαταλείπει το παραδοσιακό μεταλλικό καντράν που είχαν τα αντίστοιχα ρολόγια της δεκαετίας του ’20 για κάτι πολύ πιο τολμηρό: ένα κρύσταλλο ζαφειριού με μαύρη επίστρωση PVD. Η επιλογή αυτή δημιουργεί ένα βάθος που κάνει τις ενδείξεις να μοιάζουν σαν να «προβάλλονται» στο κενό: Στο 12, η jumping hour φιλοξενείται από ένα ορθογώνιο παράθυρο ενώ ένα τοξοειδές άνοιγμα στο 6 αποκαλύπτει τα λεπτά. Για να επιτευχθεί η στεγανότητα των 20 μέτρων (μικρή μεν, αλλά απαραίτητη), δεδομένου ότι το ζαφείρι του καντράν εκτείνεται έως τις άκρες της κάσας χωρίς μεταλλικό πλαίσιο, η AP ανέπτυξε μια ειδική τεχνική όπου η πλάκα του καντράν συγκολλάται στο κρύσταλλο και στη συνέχεια βιδώνεται απευθείας στην κάσα.
Στην «καρδιά» του ρολογιού χτυπά ο Calibre 7122, ο πρώτος αυτόματος μηχανισμός με jumping hour στην ιστορία της Audemars Piguet. Βασισμένος στον Calibre 7121 που συναντάμε στα μοντέλα Royal Oak “Jumbo”, ο μηχανισμός αυτός προσφέρει ενεργειακή αυτονομία 52 ωρών, ενώ ταλαντώνεται 28.800 φορές την ώρα (4Hz) και είναι, βεβαίως, ορατός από τη διάφανη πλάτη της κάσας.
Η τελική πινελιά είναι το μαύρο, δερμάτινο λουράκι με ανάγλυφο μοτίβο. Η άψογη ενσωμάτωσή του ανάμεσα στα μπράτσα δημιουργεί την αίσθηση απόλυτης οπτικής συνέχειας του μαύρου καντράν. Ο συνδυασμός μαύρου και ροζ χρυσού το καθιστούν μια εξαιρετική επιλογή για dress watch ενώ το σύνολο όλων των παραπάνω εμπνεύσεων της Audemars Piguet αποδεικνύει ότι την ίδια ώρα που μπορεί να πειραματιστεί με υλικά και φόρμες που ορίζουν το μέλλον της υψηλής ωρολογοποιίας, δεν της κάνει και κακό να ρίχνει μερικές ματιές στο ένδοξο παρελθόν της, που τα τελευταία χρόνια μοιάζει σαν να μη θέλει να το θυμάται. Ας ελπίσουμε πως αυτή η νέα συλλογή θα είναι η αφετηρία για περισσότερες αναβιώσεις (πάντα με μοντέρνες πινελιές) που πολύ θα τις εκτιμήσουν οι φίλοι του Maison.
