Η Rolex δεν φημίζεται για τους αιφνιδιασμούς της. Ωστόσο, κάθε φορά που αποφασίζει να απομακρυνθεί από τα συνηθισμένα, το κάνει με τρόπο που αφήνει ίχνη. Φέτος, βοήθησε κι ο Carlos Alcaraz. Είτε με φουντωτό μαλλί, στο Roland Garros τον Ιούνιο, είτε με το νέο του look – «με την ψιλή» στο Αμερικανικό Όπεν τον Σεπτέμβριο, ήταν το ρολόι που φορούσε στον καρπό του που τράβηξε τα περισσότερα βλέμματα τη στιγμή που σήκωνε τα δύο βαρύτιμα τρόπαια: Το καινούργιο Daytona με καντράν από λάκα σε τιρκουάζ χρώμα μέσα στη χρυσή κάσα έχει συζητηθεί όσο κανένα άλλο μοντέλο της Rolex μέσα στο 2025.
Δεν ήταν όμως η μόνη έκπληξη που μας επεφύλαξε ο κολοσσός της υψηλής ωρολογοποιίας για φέτος. Το GMT-Master II με καντράν από φυσικό Tiger Iron συνεχίζει μια μακρά παράδοση πειραματισμού με υλικά και υφές που ξεπερνούν τα όρια του ρολογιού – εργαλείου. Στο τεύχος 20 του Hours, πέρσι το Νοέμβριο, θα θυμάστε ίσως το άρθρο του Shane C. Kurup για τα καντράν από ημιπολύτιμες πέτρες. Πρωταγωνιστούσε ένα Day-Date από σάρδιο λίθο. Πέτρα και χρώμα, λοιπόν, επιστρέφουν μια στο τόσο για να μας υπενθυμίσουν ότι ακόμη και μια τόσο παραδοσιακή ωρολογοποιία μπορεί να γίνει παιχνιδιάρικη.
Οι φλέβες της τίγρης
Τι είναι όμως το Tiger Iron; Κατ’ αρχάς δεν πρέπει να το μπερδέψουμε με το «μάτι της τίγρης». Είναι ένα φυσικό σύνθετο πέτρωμα που συνδυάζει τον παραπάνω χαλαζία, αλλά και κόκκινο ίασπη και μαύρο αιματίτη, καταλήγωντας σε μια ριγέ, κόκκινη, καφέ, χρυσή και μαύρη εμφάνιση. Πρακτικά μοιάζει με ένα μωσαϊκό κυματιστών φλεβών. Για τη δημιουργία των νέων καντράν του GMT-Master II, κάθε φορά πραγματοποιείται μια προσεκτική κοπή από λεπτές φέτες του ορυκτού αυτού, με πάχος που δεν ξεπερνά το ένα χιλιοστό. Στη συνέχεια στιλβώνεται με διαμαντένια εργαλεία, μέχρι να αποκτήσει τη χαρακτηριστική του μεταλλική λάμψη. Προφανώς, κάθε καντράν είναι διαφορετικό.
Η τεχνική αυτή δεν είναι κάτι καινούργιο για τη Rolex. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, ο οίκος έχει πειραματιστεί με καντράν από πέτρες.
Η τεχνική αυτή δεν είναι κάτι καινούργιο για τη Rolex. Από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, ο οίκος έχει πειραματιστεί με καντράν από πέτρες (συνήθως μαλαχίτη, λάπις λάζουλι, όνυχα και νεφρίτη). Τα έχουμε συναντήσει πολλές φορές σε μοντέλα Day-Date ή Datejust. Το Tiger Iron ακολουθεί αυτή την παράδοση, αλλά με πιο «ακατέργαστη» παρουσία. Οι καφέ και μαύρες αποχρώσεις του, σε συνδυασμό με τη δίχρωμη κεραμική στεφάνη (μαύρο και καφέ), επαναφέρουν μια χρωματική συνέχεια που θυμίζει τις παλιές «Root Beer» εκδόσεις του GMT.
Για να μην τον πιάνει το μάτι
Το αγαπημένο ρολόι του Alcaraz, πάλι, μοιάζει να έχει ιδιότητες κατά του ματιάσματος. Το νέο Cosmograph Daytona σε κίτρινο χρυσό φέρει ένα τιρκουάζ καντράν από λάκα, με μαύρους μετρητές χρονογράφου και μαύρη κεραμική στεφάνη. Το υλικό δεν είναι πολύτιμος λίθος, αλλά το αποτέλεσμα θυμίζει γυαλισμένο ορυκτό. Η τεχνική βασίζεται σε πολλαπλές επιστρώσεις βερνικιού που στεγνώνουν και λειαίνονται έως ότου η επιφάνεια αποκτήσει αυτό το χαρακτηριστικό «υγρό» βάθος. Η Rolex χρησιμοποίησε παρόμοια προσέγγιση ήδη από τις δεκαετίες του ’70 και του ’80 με τα Stella Dials της — εκείνα τα λακαρισμένα Day-Date σε φούξια, πράσινο ή τιρκουάζ χρώμα, που τότε θεωρήθηκαν υπερβολικά αλλά σήμερα αποτελούν συλλεκτικούς θησαυρούς.
Η αισθητική συγγένεια είναι προφανής: το νέο τιρκουάζ δεν είναι τυχαία επιλογή, αλλά αναβίωση μιας εποχής όπου το χρώμα δεν ήταν ακόμη αυτονόητο στις κάσες από πολύτιμα μέταλλα. Αντί να επιστρέφει απλώς σε ένα παλιό σχέδιο, η Rolex μας θυμίζει το παρελθόν της αλλά το κάνει με έντονο τρόπο, φέρνοντας το εντυπωσιακό αυτό χρώμα σε ένα «μάτσο» ρολόι, που πρώτος φόρεσε και επέδειξε ο υπερπρωταθλητής – ambassador της.
Αν και τα δύο ρολόγια ανήκουν σε διαφορετικές οικογένειες, συμμερίζονται μια κοινή φιλοσοφία: τη μετατροπή της ύλης σε αφήγηση. Και τα δύο θυμίζουν ότι η Rolex δεν περιορίζεται σε ένα τεχνικό λεξιλόγιο· διατηρεί μια παράλληλη, σχεδόν καλλιτεχνική γλώσσα που εκφράζεται μέσα από το καντράν. Πίσω από κάθε τέτοια επιφάνεια υπάρχει μια ιστορία: ο χρονοβόρος έλεγχος για ρωγμές, το χειροκίνητο γυάλισμα, η απόρριψη δεκάδων κομματιών για κάθε ένα που τελικά καταλήγει σε μια μπουτίκ. Στην ουσία, το κάθε καντράν είναι ένα μικροσκοπικό αντικείμενο τέχνης, που απλώς έτυχε να δείχνει και την ώρα.
