Η απελευθέρωση στη φύση είναι η κορυφαία στιγμή για κάθε εθελοντή, η πιο συγκινητική· οι άνθρωποι του Συλλόγου Περίθαλψης και Προστασίας Άγριων Ζώων «Αλκυόνη» στην Πάρο βιώνουν πολύ συχνά αυτή τη μοναδική εμπειρία, αφού κάθε χρόνο περίπου 700 πτηνά φτάνουν στο αναρρωτήριό τους στην Πάρο.
Ανήκουν σε δύο μεγάλες κατηγορίες, τα ενδημικά και τα μεταναστευτικά είδη. Όσα από τα ενδημικά καταφέρουν, χάρη στη φροντίδα των κτηνιάτρων και των εθελοντών, να επιβιώσουν, επιστρέφουν στον τόπο όπου βρέθηκαν τραυματισμένα – πάντα μετά τη λήξη της κυνηγετικής περιόδου και αφού ζεστάνει λίγο ο καιρός. Τα μεταναστευτικά επανεντάσσονται επίσης, αλλά σε κατάλληλο χώρο και χρόνο, που να συμβαδίζει με τη μεταναστευτική τους πορεία.
Οι φετινές επανεντάξεις ξεκίνησαν από τη Νάξο στις 3 Μαρτίου: τρία όρνια από τις Κυκλάδες, ένας φιδαετός και ένας ήταυρος πέταξαν ξανά ελεύθερα, σε μια άρτια οργανωμένη επιχείρηση που πραγματοποίησε η «Αλκυόνη» σε συνεργασία με τον Σύλλογο Προστασίας Άγριας Ζωής Νάξου, το Ίδρυμα Α.Γ. Λεβέντη και το Cyclades Preservation Fund – CPF.
Ακολούθησε η σημερινή επανένταξη έξι θεραπευμένων ορνίων και ενός πετρίτη σε συνεργασία με το Δασαρχείο Ρεθύμνου και το Μουσείου Φυσικής Ιστορίας Κρήτης. Την προσεχή Δευτέρα, 6 Απριλίου, δύο φοινικόπτερα, δύο φιδαετοί, ένα σαΐνι και ένα καλαμόκιρκο θα απελευθερωθούν σε κατάλληλους βιότοπους γύρω από τη Θεσσαλονίκη, σε συνεργασία με το «αδελφό» σωματείο της Βορείου Ελλάδος, τη «Δράση για την Άγρια Ζωή».
«Μας προκαλεί πάντα άγχος αυτή η διαδικασία, αγωνιούμε», λέει στην «Κ» ο Μάριος Φουρνάρης, διευθυντής της «Αλκυόνης», που φέτος συμπληρώνει 31 χρόνια δράσης και πολύτιμης προσφοράς – με σεμνότητα και σεβασμό στην άγρια ζωή. «Οποιοδήποτε λάθος ή ατύχημα θα μετατρέψει τη γιορτή σε τραγωδία και θα ακυρώσει τη σκληρή δουλειά που έχουμε κάνει επί μήνες. Τα πουλιά είναι δείκτες υγείας του περιβάλλοντος αλλά, πέρα από αυτό, η προστασία τους θα έπρεπε να είναι αυτονόητη για κάθε σκεπτόμενο άνθρωπο, ως αναγνώριση της αξίας της ζωής χωρίς εξαιρέσεις.»
