Τέλος στα έργα μετατροπής της κοίτης του Ερασίνου από φυσική σε τεχνητή έβαλε ο υπουργός Υποδομών Χρίστος Δήμας. Με απόφασή του έληξε τη σύμβαση με την κοινοπραξία που είχε αναλάβει το έργο, όπως φαίνεται κοινή συναινέσει. Ανάμεσα στις αιτίες η παρέμβαση της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων -που θα χρηματοδοτούσε το έργο-, μετά από καταγγελίες πολιτών για τις σοβαρές περιβαλλοντικές επιπτώσεις που θα είχε το έργο, αλλά και η συσσώρευση αντιδράσεων και αρνητικών γνωμοδοτήσεων.
Οι εργασίες διευθέτησης του Ερασίνου έχει πολύ ενδιαφέρουσα ιστορία. Το έργο εντάχθηκε στα αντιπλημμυρικά που σχεδίασε το υπουργείο Υποδομών το 2018… παρότι δεν διατρέχει καμιά αστική περιοχή. Πρόκειται για ρέμα που διασχίζει μόνο χωράφια, μακριά από κατοικημένες περιοχές, και είναι πηγή ζωής τροφοδοτώντας τους προστατευόμενους υγρότοπους της Βραυρώνας.
Το έργο κατακυρώθηκε το 2020 στην εταιρεία Ελληνική Υδροκατασκευή (με προθεσμία κατασκευής 30 μηνών). Πέρασαν δύο χρόνια από την ανάθεση του έργου και η εταιρεία υπέβαλε αίτημα να εγκαταλείψει τη σύμβαση – αίτημα που έγινε δεκτό καθώς διαπιστώθηκε ότι οι εργασίες ουσιαστικά δεν είχαν ξεκινήσει. Ετσι το έργο ανατέθηκε στον πρώτο επιλαχόντα, την κοινοπραξία ΙΝΤΡΑΚΑΤ-ΤΕΚΑΛ, έναντι 19 εκατ. ευρώ. Η νέα σύμβαση υπεγράφη το Μάρτιο του 2023.
Το Μάιο της ίδιας χρονιάς ο Μηχανισμός Παραπόνων του Ομίλου της Ευρωπαϊκής Τράπεζας Επενδύσεων (EIB-CM) εξέδωσε αναφορά, σε συνέχεια τριών καταγγελιών που του υποβλήθηκαν από περιβαλλοντικές οργανώσεις υπέρ των ρεμάτων όσον αφορά το έργο διευθέτησης του ρέματος Ερασίνου και το έργο διευθέτησης Αγ. Γεωργίου Ερασίνου. Το πρόβλημα ήταν σοβαρό: τμήματα του ποταμού βρίσκονται εντός περιοχής Natura, ενώ στο ποτάμι απαντά το αττικόψαρο, ένα μικρό είδος ψαριού που είναι ενδημικό στην Αττική. Η ΕΤΕπ πραγματοποίησε αυτοψία και, όπως αναφέρεται στην απόφαση του κ. Δήμα, «το πόρισμα του Μηχανισμού Παραπόνων ήταν ότι τα έργα διευθέτησης του ποταμού Ερασίνου στη Βραυρώνα Αττικής αντιβαίνουν, μεταξύ άλλων, την Οδηγία Πλαίσιο για τα Υδατα».
Ακολούθως τον Σεπτέμβριο του 2023 δόθηκε σε διαβούλευση η Ειδική Περιβαλλοντική Μελέτη για τις προστατευόμενες περιοχές Αττικής, η οποία έκρινε μεν αποδεκτά τα έργα διευθέτησης του Ερασίνου και του Αγ. Γεωργίου, πρότεινε όμως να ληφθούν μέτρα που θα μειώνουν τις επιπτώσεις των έργων στο αττικόψαρο. Το υπουργείο ανέθεσε χωριστή μελέτη σε ειδικό γραφείο για τον μετριασμό των επιπτώσεων, ζητώντας εν τω μεταξύ να ληφθεί υπόψη και η απαίτηση της Εφορείας Αρχαιοτήτων Ανατολικής Αττικής να μην πραγματοποιηθούν καθόλου έργα σε ένα τμήμα λόγω σημαντικών αρχαιολογικών ευρημάτων. Το υπουργείο έδωσε εντολή στον ανάδοχο να τροποποιήσει την περιβαλλοντική αδειοδότηση του έργου, όπερ και εγένετο στις αρχές του 2025. Εν τω μεταξύ, στο τέλος του 2023 η ΕΤΕπ αποφάσισε να «παγώσει» τη χρηματοδότηση του έργου, μέχρι να εγκριθούν τα μέτρα που πρότεινε η ειδική οικολογική μελέτη.
Ο ανάδοχος παρέδωσε τη νέα μελέτη περιβαλλοντικών επιπτώσεων σε διαβούλευση στις αρχές του 2025, αλλά η υπόθεση συνέχισε να συγκεντρώνει αντιδράσεις και αρνητικές γνωμοδοτήσεις. Τελικά, τον Νοέμβριο του 2025 έληξαν «άπρακτοι» οι 30 μήνες της προθεσμίας ολοκλήρωσης του έργου χωρίς η κοινοπραξία να έχει καν εγκατασταθεί, οπότε επήλθε κοινή συναινέσει το διαζύγιο.
Τα έργα διευθέτησης του Ερασίνου είναι ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα έργων που σχεδιάστηκαν στο πόδι, όχι με επιστημονικά αλλά πολιτικά και εργολαβικά κριτήρια. Η επιμονή της Πολιτείας να εκτελέσει το έργο (και όχι βέβαια οι αντιδράσεις από φορείς και επιστήμονες, όπως ατυχώς υποστήριξαν, δημόσια, στελέχη του υπουργείου Υποδομών, π.χ. ο υφυπουργός Νίκος Ταχιάος) ενδέχεται να οδηγήσει τον ανάδοχο του έργου στην υποβολή οικονομικών αξιώσεων.
