«Οποιοσδήποτε λογικός και συνειδητοποιημένος άνθρωπος που στρέφει το βλέμμα του στην Ισπανία, έρχεται στην Ισπανία, τρώει στην Ισπανία και πίνει στην Ισπανία, είναι σίγουρο ότι θα την ερωτευτεί. Διαφορετικά, κάτι πάει πολύ στραβά μαζί του». Πίσω στο 2013, αυτά τα λόγια χρησιμοποίησε ο Άντονι Μπουρντέν για το επεισόδιο του Parts Unknown που ήταν αφιερωμένο στις άγνωστες πλευρές της ισπανικής ενδοχώρας.
Για όσους δεν έχουν ταξιδέψει ποτέ στην πρωτεύουσα της Ισπανίας, αυτά τα λόγια ταιριάζουν γάντι και για τη Μαδρίτη, η οποία έχει έναν δικό της τρόπο να κερδίζει τον επισκέπτη. Δεν είναι μια πόλη που αποκαλύπτει τα μυστικά της με την πρώτη ματιά. Θέλει περπάτημα, όρεξη για ανακάλυψη και ξέγνοιαστη διάθεση, χωρίς αυστηρά προγράμματα και κρατήσεις. Δεν είναι τυχαίο, άλλωστε, το γεγονός πως θεωρείται μια από τις κορυφαίες ευρωπαϊκές πόλεις που έχουν ταυτιστεί με την τάση του slow travel, ενός είδους τουρισμού που ταυτίζεται με τους χαλαρούς ρυθμούς στο ταξίδι.
Άλλωστε, και για τους Μαδριλένους, εδώ τα πράγματα κυλούν πιο αργά. Είτε πρόκειται για μια βόλτα σε έναν από τους 200 και πλέον χώρους πρασίνου της πόλης είτε για μια στάση για τάπας σε ένα συνοικιακό μπαρ είτε για να απολαύσετε τον πολιτισμό σε μια από τις πολλές γκαλερί και μουσεία της, δεν χρειάζεται βιασύνη. Όλα θα γίνουν στον χρόνο τους, όπως οι προτάσεις που παραθέτουμε παρακάτω.
Μια βόλτα στο πάρκο
Σε όσους έχουν ήδη επισκεφθεί τη Μαδρίτη, η επιλογή του πάρκου Ρετίρο για έναν περίπατο στη φύση θα φανεί κλισέ. Δεν υπάρχει όμως ιδανικότερο μέρος για να αφουγκραστεί κανείς τους ρυθμούς της πόλης και να κάνει μια πρώτη αναγνωριστική βόλτα στη Μαδρίτη. Το πάρκο δημιουργήθηκε τον 17ο αιώνα ως βασιλικό καταφύγιο για τον βασιλιά Φελίπε Δ΄ και σήμερα αποτελεί έναν από τους σημαντικότερους πνεύμονες πρασίνου της ισπανικής πρωτεύουσας. Από το 2021 μάλιστα έχει χαρακτηριστεί μνημείο παγκόσμιας κληρονομιάς της UNESCO, μαζί με το Πασέο ντελ Πράδο.
Σε αυτή την τεράστια έκταση με τα χιλιάδες δέντρα, τους κήπους, τα αγάλματα και τις λίμνες, οι Μαδριλένοι περπατούν, κάνουν ποδήλατο ή απλώς ξεκουράζονται. Στο κέντρο του πάρκου βρίσκεται η τεχνητή λίμνη Εστάνκε ντελ Ρετίρο, η οποία δημιουργήθηκε μεταξύ 1634 και 1636 για την πραγματοποίηση παρωδιών ναυμαχιών για τη ψυχαγωγία της βασιλικής ελίτ. Σήμερα, μπορείτε να ενοικιάσετε κάποια από τις βαρκούλες και να κάνετε κουπί μπροστά από το εντυπωσιακό μνημείο του Αλφόνσο ΙΒ΄. Παράλληλα, οι θεματικοί κήποι δημιουργούν μικρές οάσεις μέσα στο ίδιο το πάρκο.
Στα ίχνη του Αλμοδόβαρ
Πέρα από τις διάσημες πρωταγωνίστριες που παρέλασαν από την φιλμογραφία του, η πραγματική μούσα του Πέδρο Αλμοδόβαρ δεν είναι άλλη από την ισπανική πρωτεύουσα. Αναζητήστε στον χάρτη τις τοποθεσίες όπου γυρίστηκαν οι ταινίες του και επισκεφθείτε τις μία προς μία. Πιείτε καφέ στην Πλάθα ντε λας Κομενδαδόρας όπου ζούσε η Πενέλοπε Κρουθ στο Παράλληλες μητέρες, δοκιμάστε τις ανδαλουσιανικές γεύσεις της ταβέρνας Alhambra που εμφανίζεται στην πρώιμη φάση των ταινιών του ή περπατήστε κοντά στην εντυπωσιακή γέφυρα του Υδραγωγείου της Σεγόβια που εμφανίζεται στο Δεν κρατιέμαι. Για περισσότερα σημεία, πατήστε εδώ για να δείτε τον χάρτη.
Στάσεις για μεζεδάκια
Περπατώντας στους δρόμους της Μαδρίτης θα πετύχετε πολλά συνοικιακά μπαρ και μποδέγας (ρουστίκ ταβέρνες που ειδικεύονται σε κρασί και τάπας), όπου οι ντόπιοι κάνουν στάση για μια μπίρα (τις ζητάτε ως canas) και ένα μεζεδάκι. Συζητούν τα νέα τους και συνεχίζουν την βόλτα ή τη δουλειά τους. Βλέποντάς τους, το καλύτερο πράγμα που μπορείτε να κάνετε είναι να τους μιμηθείτε και όχι να τους φωτογραφίσετε. Σας προτείνουμε τρία μέρη, στα οποία μπορείτε να αδράξετε τη μέρα.
Δείτε αυτή τη δημοσίευση στο Instagram.
Στη χιπστερική Gildería (Calle de Calatrava 17) υπάρχει μια μεγάλη ποικιλία από χίλντας (μεζεδάκι με ελιά, ψάρι και αγγουράκι τουρσί σε ξυλάκι κοκτέιλ) με αλιεύματα από τον Βισκαϊκό Κόλπο και συνοδευτικές σαλάτες. Η ταβέρνα Melo στη συνοικία Λαβαπιές (Calle del Ave María 44, barmelos.com) σερβίρει κουζίνα της Γαλικίας. Πρέπει οπωσδήποτε να δοκιμάσετε τη θαπατίγια (παντόφλα), ένα τεράστιο τοστ με χοιρινό κότσι και λιωμένο τυρί, και το τηγανητό λουκάνικο μορθίγια – μην αποθαρρυνθείτε από τη μαύρη όψη του, έχει γεύση μπιφτεκιού. Τέλος, στην Bodega de la Ardosa (Calle de Colón 13 και Calle de Santa Engracia 70) θα βιώσετε μια αυθεντική μαδριλένικη εμπειρία, πίνοντας βερμούτ και τσιμπολογώντας ψητές πατάτες με πικάντικη σως και ελίτσες, σε έναν μικροσκοπικό χώρο, όπου οι θαμώνες έρχονται, τρώνε και φεύγουν, για να δώσουν χώρο στους επόμενους.
Δωρεάν αξιοθέατα
Από τα αξιοθέατα της πόλης που μπορείτε να επισκεφθείτε χωρίς χρηματικό αντίτιμο ξεχωρίζει ο καθεδρικός ναός της Αλμουδένα, ο οποίος βρίσκεται ακριβώς δίπλα από το Βασιλικό Παλάτι. Η χρονολογία θεμελίωσης και αποπεράτωσής του παραπέμπει στη Σαγράδα Φαμίλια, καθώς η κατασκευή του ξεκίνησε τον 19ο αιώνα, αλλά ολοκληρώθηκε μόλις το 1993. Ως προς την όψη, οι δύο καθεδρικοί είναι εντελώς διαφορετικοί. Παρόλα αυτά, ο ναός της Αλμουδένα συνδυάζει διαφορετικές αρχιτεκτονικές τεχνοτροπίες (αποτελεί ένα μείγμα νεοκλασικισμού με μοντέρνες πινελιές, ώστε να ταιριάζει με το γειτονικό ανάκτορο). Σχεδιασμένος αρχικά από τον Φρανθίσκο δε Κούμπας σε νεογοτθικό στιλ, καθυστέρησε να ολοκληρωθεί για διάφορους λόγους, συμπεριλαμβανομένου του Ισπανικού Εμφυλίου Πολέμου και ζητημάτων χρηματοδότησης. Καθαγιάστηκε το 1993 από τον Πάπα Ιωάννη Παύλο Β’.
Στο κοντινό Πάρκε δελ Όστε – ίσως το πιο απίθανο μέρος για κάτι τέτοιο – βρίσκεται ο Ναός του Δεβόδ, ένας αυθεντικός αιγυπτιακός ναός του 2ου αι. μ.Χ. που μεταφέρθηκε από τη Βόρεια Αφρική στη Μαδρίτη. Ο λόγος που βρίσκεται εκεί αφορά τη διεθνή βοήθεια που ζήτησε η Αίγυπτος την δεκαετία του 1960, για να σώσει τον ναό από τις ζημιές που προκλήθηκαν από τις πλημμύρες που ακολούθησαν την κατασκευή του φράγματος του Ασουάν. Για να ευχαριστήσει την Ισπανία για τη γενναιόδωρη δωρεά της, η αιγυπτιακή κυβέρνηση δώρισε τον ναό στην πόλη. Από εκεί, μπορείτε να θαυμάσετε το ηλιοβασίλεμα, αρκεί πρώτα να κάνετε προεγγραφή στο σάιτ του Δήμου Μαδρίτης (madrid.es/portal).
