Το Κτήμα Ζώτος βρίσκεται μισή ώρα έξω από τον Βόλο, στην περιοχή της Αγριάς. Ξεκίνησα από την Αθήνα με το αυτοκίνητο μια Παρασκευή πρωί και τρεισήμισι ώρες μετά, όταν διάβηκα το κατώφλι του κτήματος, όλα τα αρνητικά συναισθήματα και η κούραση που έφερνα μαζί μου από την πόλη έσβησαν μεμιάς. Πυκνή βλάστηση απλωνόταν μπροστά μου, μικρά πέτρινα παραδοσιακά σπιτάκια βρίσκονταν διάσπαρτα μέσα στη μεγάλη έκταση, ενώ στο βάθος έβλεπα το βουνό με τα χωριουδάκια του Πηλίου, τον Άγιο Λαυρέντιο και τον Άγιο Βλάσιο. Με υποδέχτηκε η Στάθια, η ιδιοκτήτρια του κτήματος, η οποία με ξενάγησε και με σύστησε στα υπόλοιπα άτομα με τα οποία θα μοιραζόμουν την εμπειρία του retreat τις επόμενες μέρες.
Η Στάθια Ζώτου γεννήθηκε στον Βόλο και μεγάλωσε στο αγρόκτημα μαζί με την οικογένειά της. Είχε άμεση επαφή με τη φύση και με τα ζώα, καθώς μέσα στο αγρόκτημα ζούσαν κότες, χήνες, παγώνι, κατσικάκια, και το σκυλάκι τους η Γκρέτα. «Θυμάμαι τη μαμά μου να φτιάχνει τυρί από το γάλα της κατσίκας και να απλώνει χειροποίητες χυλοπίτες, τον μπαμπά μου να καλλιεργεί τη γη και εμένα με την αδελφή μου να φτιάχνουμε ινδιάνικες καλύβες από καλάμια», λέει. Η ζωή την έφερε στην Αθήνα και το Λονδίνο, όπου σπούδασε και εργάστηκε για πολλά χρόνια. «Όταν ήρθε η πανδημία άρχισα να βλέπω τα πράγματα διαφορετικά. Ο εγκλεισμός στο διαμέρισμα και ο χρόνος που πέρασα με τον εαυτό μου με έκαναν να αναρωτηθώ για το τι τρώω, πώς ζω και έτσι άρχισα να νοσταλγώ τον τρόπο που μεγάλωσα και τις ρίζες μου».
Το 2022 πήρε την απόφαση να αφήσει την Αθήνα και να αναμετρηθεί με μια εντελώς καινούργια πρόκληση. «Όλα ξεκίνησαν όταν η αγαπημένη μου φίλη και γυμνάστρια Ανατολή Καλπακίδου με επισκέφτηκε στο κτήμα και πήρε μια γεύση από την καθημερινότητά μου εδώ», εξηγεί η Στάθια. Κάπως έτσι γεννήθηκε η ιδέα ενός wellness retreat που θα συνδύαζε όλα όσα αγαπούσαν και οι δύο. Την άσκηση, την καλή διατροφή και την πραγματική σύνδεση των ανθρώπων με τη φύση. Τα retreats προς το παρόν διοργανώνονται δύο φορές τον χρόνο (το επόμενο θα πραγματοποιηθεί τον Μάιο) και απευθύνονται σε γυναίκες.
Η δική μου εμπειρία
Γύρω από ένα τραπέζι στον κήπο, γυναίκες διαφορετικών ηλικιών, μαμάδες, εργαζόμενες, φοιτήτριες αρχίσαμε να μοιραζόμαστε δειλά δειλά τους λόγους που είχαν φέρει εμάς στο Κτήμα Ζώτου. Χαλάρωση, αλλαγή εικόνων, επανασύνδεση με τη φύση και αναπνοές ήταν όλα όσα χρειαζόμασταν. Το μοίρασμα -των εμπειριών, του φαγητού, της στέγης- είναι εξάλλου η κεντρική ιδέα πίσω από το retreat. Η φιλοξενία γίνεται σε σπιτάκια μέσα στο κτήμα, όπου συμβιώνει κανείς με τους υπολοίπους. Υπάρχει βέβαια πολύ μεγάλη άνεση, καθώς διατίθενται υπνοδωμάτια με πόρτα, μπάνια τόσο εντός όσο και εκτός των σπιτιών, σοφίτες, μεγάλες κουζίνες αλλά και διάφοροι εσωτερικοί και εξωτερικοί χώροι όπου μπορεί απλώς να κάτσει κανείς και να ξεκουραστεί.
Γυμναστική και γιόγκα
Δύο φορές την ημέρα, μία το πρωί και μία το απόγευμα, απλώναμε τα στρώματά μας στο γρασίδι και κάναμε αναπνοές και ασκήσεις, που μας γείωναν και μας επανέφεραν στο παρόν, υπό τις οδηγίες της Ανατολής. Όπου και αν κοιτούσα έβλεπα μόνο πράσινο, βουνά και ουρανό. Οι προπονήσεις ήταν απλές και δεν απαιτούσαν κάποια ιδιαίτερη εμπειρία – απευθύνονταν τόσο σε αρχαρίους όσο και σε προχωρημένους. Η μία προπόνηση της μέρας ήταν γιόγκα και η άλλη functional training. Σκοπός δεν ήταν η κούραση, αλλά η χαλάρωση μέσω της άσκησης και των αναπνοών.
Ό,τι βγάζει η γη
Στο Κτήμα Ζώτος φάγαμε ό,τι μας πρόσφερε απλόχερα η γη. Η Στάθια και ο πατέρας της καλλιεργούν οπωροκηπευτικά, παράγουν δικό τους λάδι και διατηρούν έναν μικρό αμπελώνα από τον οποίο βγάζουν κρασί και τσίπουρο. Η φάρμα τους αποτελείται από κότες, πρόβατα και ένα γαϊδουράκι. Μέσα στα 10 στρέμματα του κτήματος υπάρχουν εσπεριδοειδή, αχλαδιές, βερικοκιές, ροδιές, συκιές, μπανανιά, ελιές, των οποίων τους καρπούς απολαμβάνουν οι φιλοξενούμενοι στην εποχή τους. «Η χαρά και η ικανοποίηση να βλέπεις ένα βλαστάρι να γίνεται καρπός που καταλήγει στο τραπέζι σου είναι απερίγραπτη», λέει η ίδια.
Το δείπνο ήταν μια τελετουργία. Η Στάθια ξεκινούσε από νωρίς να μαγειρεύει σε μια μεγάλη ανοιχτή κουζίνα. Όποια από εμάς ήθελε μπορούσε να συμμετέχει στο μαγείρεμα ή να βοηθήσει στην προετοιμασία του τραπεζιού. Οι μυρωδιές απλώνονταν σε όλο το κτήμα και μας άνοιγαν την όρεξη. Όταν ερχόταν η ώρα του δείπνου, μαζευόμασταν όλες γύρω από το τραπέζι με τα αναμμένα κεριά και μοιραζόμασταν φαγητό αλλά και ιστορίες, σε έναν χώρο ξεχωριστό, διακοσμημένο με αντικείμενα από κάθε γωνιά του πλανήτη, που έχουν φέρει οι γονείς της από τα ταξίδια τους.
Ξεχωριστή ήταν όμως και η μαγειρική της Στάθιας. Οι συνταγές της είναι προσεγμένες και φτιαγμένες με μεράκι και αγάπη. Κάποιες μάλιστα συνδυάζουν τη γαστρονομική παράδοση του Πηλίου με τη δική της έμπνευση. Το αγαπημένο μου ήταν το πηλιορείτικο πιάτο «χόρτα με αυγά». «Νιώθω τεράστια ευγνωμοσύνη για τις γυναίκες που μας εμπιστεύονται και έρχονται να ζήσουν την εμπειρία που προσφέρουμε. Είναι μαγικό να μοιράζομαι το φαγητό που μαγειρεύω σε ένα τραπέζι γύρω από ένα τζάκι και να συνδέομαι μαζί τους», λέει.
Αποχαιρετώντας το Κτήμα Ζώτου, αισθάνθηκα ότι η απλότητα, η φύση, η άσκηση και το καλό φαγητό είχαν καλύψει την ανάγκη μου για ηρεμία και ανανέωση και έφυγα με την υπόσχεση να επιστρέψω.
Πληροφορίες για το wellness retreat θα βρείτε ακολουθώντας στο Instagram τη σελίδα ktima_zotos ή στέλνοντας email στο [email protected]
