Όσο πιο επιβλητικός είναι ένας σιδηροδρομικός σταθμός, τόσο συμβολίζει την πρόοδο μιας περιοχής. Εκτός από σημεία αναχώρησης, οι σταθμοί αποτελούν και αρχιτεκτονικά μνημεία με πολλές χρήσεις. Γι’ αυτό και η κατασκευή τους ακολούθησε τις τάσεις της εκάστοτε εποχής. Σήμερα, αρκετοί από αυτούς τους ιστορικούς σταθμούς έχουν αποκτήσει νέα ζωή, στεγάζοντας ξενοδοχεία υψηλού επιπέδου, συνδυάζοντας τη γοητεία του παρελθόντος με τις ανέσεις που αναζητά ο σύγχρονος ταξιδιώτης. Από την καρδιά των μεγάλων μητροπόλεων μέχρι τα απομονωμένα περάσματα στα σύνορα χωρών, τρία ξενοδοχεία αξιοποιούν την αρχική τους ταυτότητα και τη μετατρέπουν σε μια ασύγκριτη εμπειρία διαμονής, δημιουργώντας μια πρόταση φιλοξενίας όπου η αίσθηση της κίνησης και του ταξιδιού παραμένει ζωντανή.
Τόκιο – The Tokyo Station Hotel
Σε κοντινή τοποθεσία από το Αυτοκρατορικό Παλάτι, ο σταθμός Μαρουνούτσι με τη χαρακτηριστική πλίνθινη όψη αποτελεί ένα έμβλημα της ιαπωνικής αρχιτεκτονικής. Χτίστηκε το 1914 από τον Τατσούνο Κίνγκο (1854-1919), ο οποίος βασίστηκε σε γερμανικά σχέδια, και αντιπροσωπεύει την ακμή της δυτικού τύπου αρχιτεκτονικής των αρχών του 20ού αιώνα, στο πλαίσιο εκσυγχρονισμού της Ιαπωνίας. Παρά τη διπλή καταστροφή του στον μεγάλο σεισμό του Καντό το 1923 και στους βομβαρδισμούς του Τόκιο το 1945, το 2012 αποκαταστάθηκε στην πρότερη μορφή του, η οποία περιλάμβανε και ένα ξενοδοχείο 56 δωματίων, στα οποία φιλοξενούνταν οι υψηλοί προσκεκλημένοι της προπολεμικής Ιαπωνίας. Σήμερα τα δύο τρίτα του σταθμού καταλαμβάνει το πολυτελές The Tokyo Station Hotel με 150 δωμάτια, ένα διαμάντι φιλοξενίας που ενώνει αρμονικά το σιδηροδρομικό παλμό της πόλης με τη διαχρονική κομψότητα της Ιαπωνίας.
Το ξενοδοχείο, μέλος των Small Luxury Hotels of the World, διατηρεί ατόφια την ευρωπαϊκή αρχιτεκτονική του και την έννοια του omotenashi —μιας αρχής που βρίσκεται στο επίκεντρο της ιαπωνικής κουλτούρας και υπερβαίνει κατά πολύ την τυπική φιλοξενία. Οι καμπύλες των θολωτών οροφών και οι περίτεχνες λεπτομέρειες του σταθμού αποκαλύπτονται εντυπωσιακά από έναν μυστικό θύλακα, όπου οι επισκέπτες μπορούν να παρατηρήσουν τα ανάγλυφα του τρούλου του σταθμού. Κορωνίδα των κλινών, η Ιmperial Suite, με θέα που εκτείνεται ως το Αυτοκρατορικό Παλάτι.
thetokyostationhotel.jp, από 442 ευρώ
Πυρηναία – Canfranc Estación, a Royal Hideaway Hotel
Στα ισπανικά Πυρηναία, στο χωριό Κανφράνκ των 500 κατοίκων, δεσπόζει μέχρι σήμερα ο «Τιτανικός των Πυρηναίων». Το προσωνύμιο δόθηκε στον σιδηροδρομικό σταθμό του Κανφράνκ, ένα μνημειώδες συγκρότημα Beaux-Arts που εγκαινιάστηκε το 1928, για να γίνει η λαμπερή διεθνής πύλη μεταξύ Ισπανίας και Γαλλίας. Πυρκαγιές, οικονομικές κρίσεις, πολεμικές και πολιτικές συγκρούσεις ανέκοψαν, ωστόσο, το αρχικό όραμα. Κατά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, το Canfranc εξελίχθηκε σε τόπο μυστικών διασώσεων, όπου πρόσφυγες και αιχμάλωτοι πολέμου περνούσαν κρυφά τα σύνορα κάτω από το βλέμμα Γερμανών στρατιωτών, ενώ το 1970, ένα εκτροχιασμός στη γαλλική πλευρά κατέστρεψε μια βασική γέφυρα και ο σταθμός εγκαταλείφθηκε στην τύχη του.
Σχεδόν έναν αιώνα μετά και ανακαινίσεις χρόνων, το 2023 μετατράπηκε στο πολυτελές Canfranc Estación, a Royal Hideaway Hotel, με τα 104 δωμάτιά του να επαναφέρουν τη χαμένη αίγλη. Η παλιά κεντρική αίθουσα εισιτηρίων όπου λειτουργεί το λόμπι, τα αυθεντικά μαρμάρινα σκαλιά, οι μπρούντζινες απλίκες και μέρος των ιστορικών πλακιδίων έχουν διατηρηθεί ατόφια. Στο βραβευμένο με αστέρι Michelin, Canfranc Express, ο σεφ Εδουάρδο Σαλανόβα αντλεί υλικό από την παράδοση της Αραγονίας και δημιουργεί συνδυασμούς με τοπικά τυριά, ψάρια από το Βισκαϊκό Κόλπο και κρέμες από καραμελωμένα κρεμμύδια που ισορροπούν ανάμεσα στην παράδοση και τη σύγχρονη τεχνική.
barcelo.com/es-es/canfranc-estacion-a-royal-hideaway-hotel, από 203 ευρώ
Λονδίνο – St Pancras London, Autograph Collection
Οι κόκκινοι πλίνθοι, συνώνυμοι της βικτωριανής μεγαλοπρέπειας, αποτελούν σταθερό μοτίβο στα δημόσια κτίρια του Λονδίνου και σε άλλες πόλεις της Κοινοπολιτείας. Στον σταθμό του Σεντ Πάνκρας, με τους χαρακτηριστικούς πύργους και τα αετώματα, στεγάζεται σήμερα το St Pancras London, Autograph Collection. Πρωτολειτούργησε ως ξενοδοχείο το 1873 με το όνομα Midland Grand. Η είσοδος μέσα από τη μεγαλοπρεπή βικτωριανή στοά λειτουργεί σαν μετάβαση σε άλλη εποχή: ξύλινα διακοσμητικά, μωσαϊκά δάπεδα και καμπύλες σκάλες που θυμίζουν το μεγαλείο μιας εποχής όπου τα σιδηροδρομικά ταξίδια αποτελούσαν αστική συνήθεια.
Το κτίριο υπήρξε υπόδειγμα μηχανικής για τα δεδομένα του 19ου αιώνα, με τις πλάκες σκυροδέματος να θεωρούνται τότε επαναστατικές. Βέβαια, αυτές σήμαναν και την παρακμή του, καθώς η τεχνολογία της εποχής αδυνατούσε να διατρήσει τα δάπεδα για το απαραίτητο δίκτυο σωληνώσεων. Σταδιακά, το υπερπολυτελές ξενοδοχείο των 300 δωματίων και των (μόλις) οκτώ λουτρών πέρασε στη λήθη.
Ύστερα από δεκαετίες εγκατάλειψης, το κτίριο αναγεννήθηκε μέσα από μια εντυπωσιακή ανακαίνιση. Από το 2011, οι επισκέπτες βιώνουν τη σπουδαία κληρονομιά του μέσα από μικρές τελετουργίες που θυμίζουν τη χρυσή εποχή των σιδηροδρόμων. Ανάμεσά τους, το καθημερινό Victorian Punch Ritual, ένα εθιμοτυπικό σερβίρισμα με ρούμι σε ασημένιες καράφες αυστηρά στις 5:05 μ.μ., το οποίο αποτίνει φόρο τιμής στους πρώτους ταξιδιώτες που προσέγγισαν το St Pancras με προσμονή και δέος.
marriott.com, από 275 ευρώ
