Καθώς το λεωφορείο του ΚΤΕΛ πλησιάζει τη Γέφυρα, τον νεότερο οικισμό της Μονεμβασιάς, μια ηλιαχτίδα τρυπάει τα μαύρα σύννεφα και κάνει μια φωτεινή χαρακιά στον βράχο από ασβεστόλιθο. Μέχρι να φτάσουμε περπατώντας ως την καστροπολιτεία, μοναδική σταθερά είναι ο αέρας που λυσσομανάει, σε βαθμό που καλύπτει τον ήχο από τα συρόμενα ροδάκια των επισκεπτών που διασχίζουν τη δυτική πύλη και ξεκινούν τις ολιγοήμερες διακοπές τους.
Αριστερά της πύλης του κάστρου, μια «δρομική» καμάρα (θολωτή διασταύρωση) οδηγεί στην κατοικία του Γιάννη Ρίτσου, η οποία από τον περασμένο Ιούλιο είναι ανοιχτή ως μουσείο αφιερωμένο στη ζωή και το έργο του μεγάλου Έλληνα ποιητή. Κάθε δωμάτιο του σπιτιού αποτελεί και μια ξεχωριστή θεματική ενότητα, όπως η οικογένεια, οι εξορίες, η αναγνώριση, οι μελοποιήσεις και οι προσωπικότητες που καθόρισαν το έργο του. Οι οθόνες αφής, τα ηχητικά ντοκουμέντα, οι μελοποιήσεις λειτουργούν ως μηχανισμοί εισόδου σε έναν κόσμο όπου η ποίηση και η Ιστορία συνυπάρχουν αξεδιάλυτα. Δεν χρειάζεται να γνωρίζει κανείς τον Ρίτσο εκ των προτέρων· η περιήγηση στο μουσείο τον συστήνει εκ νέου, μέσα από τις ρωγμές της ζωής του, ενώ τα προσωπικά του αντικείμενα αποφεύγουν τον φετιχισμό του «κειμηλίου» και λειτουργούν περισσότερο ως αποδείξεις ότι ο χώρος αυτός κάποτε κατοικούνταν.
Εκτός από το Μουσείο Γιάννη Ρίτσου, το Πάσχα αποτελεί ιδανική αφορμή για να επισκεφθεί κανείς τη Μονεμβασιά. Όχι μόνο επειδή τα τοπικά έθιμα της Ανάστασης γιορτάζονται κατανυκτικά και χωρίς πυροτεχνήματα, αλλά και έχει γιατί αναμένεται να έχει ολοκληρωθεί η φωταγώγηση του βράχου από την Ελευθερία Ντεκώ, η οποία θα δώσει μια διαφορετική αύρα στην καστροπολιτεία.
Διαβάστε περισσότερα στο νέο τεύχος του «Κ» που κυκλοφορεί την Κυριακή 29 Μαρτίου με την «Καθημερινή».
