Θύμα των διαστροφών του συζύγου της και ταυτόχρονα ηρωίδα για χιλιάδες γυναίκες, η 73χρονη Ζιζέλ Πελικό μιλάει για πρώτη φορά στους New York Times με αφορμή την έκδοση του βιβλίου της, διηγείται το μαρτύριό της, εξηγεί τη λογική της ανοιχτής δίκης και δηλώνει τυχερή που είναι ακόμα ζωντανή. Σε ένα σημείο της συζήτησης, η δημοσιογράφος Lulu Garcia-Navarro την ρωτάει πώς ένιωσε όταν αντίκρισε στο δικαστήριο όλους αυτούς τους άνδρες που κατηγορούνταν για τον βιασμό της. «Την πρώτη φορά που μπήκα στην αίθουσα, ανακάλυψα τα πρόσωπά τους, γιατί δεν τους γνώριζα. Δεν τους είχα συναντήσει ποτέ, επειδή ήμουν πάντα –δεν μου αρέσει η λέξη “κοιμισμένη”– ναρκωμένη, χωρίς τις αισθήσεις μου. Και όταν αντίκρισα τα πρόσωπά τους, ηλικίας από 22 έως 70 ετών, ήταν πραγματικά απίστευτο», λέει η κ. Πελικό.
«Αυτοί οι άνθρωποι μπήκαν στην κρεβατοκάμαρά μου για να με βιάσουν. Ισχυρίζονταν ότι δεν ήταν βιασμός. Γι’ αυτούς, εφόσον ο σύζυγος είχε συναινέσει, εφόσον είχε πει “μπορείτε να περάσετε”, ήταν εντάξει. Είχαν συνδεθεί σε μια ιστοσελίδα, το Coco.fr, σε ένα δωμάτιο συνομιλίας (chat room) με το όνομα “Ερήμην της” (Without Her Knowledge). Ήξεραν ακριβώς για ποιον λόγο δικάζονταν, αλλά είχαν βρει έναν τρόπο να παραμερίζουν τις ενοχές τους. Αντιμετώπιζαν τους εαυτούς τους, σχεδόν, ως αθώους».
»Μια φορά, ένας από τους κατηγορουμένους με κοιτούσε επίμονα, θέλοντας να με αναγκάσει να χαμηλώσω τα μάτια. Αλλά εγώ συνέχισα να τον κοιτάζω σταθερά, μέχρι που χαμήλωσε εκείνος το βλέμμα του. Κατάλαβε επιτέλους ότι δεν θα υποχωρούσα. Προσπάθησαν όλοι να με κάνουν να σπάσω. Οι δικηγόροι τους έκαναν ερωτήσεις για να με αποσταθεροποιήσουν, να με ταπεινώσουν. Εκείνη τη στιγμή άρχισα να υψώνω τη φωνή μου, για να βάλω τέλος σε αυτή την παρωδία».
Διαβάστε περισσότερα στο νέο τεύχος του «Κ» που κυκλοφορεί την Κυριακή 22 Φεβρουαρίου με την «Καθημερινή».
