Η πολύτιμη παρακαταθήκη της αείμνηστης Ελένης Γλύκατζη-Αρβελέρ δεν περιορίζεται στο επιστημονικό της έργο. Περιλαμβάνει και τα μαθήματα ζωής που γενναιόδωρα έδινε, αφηγούμενη τη συναρπαστική και πολυκύμαντη διαδρομή της σε δημοσιογράφους και συγγραφείς που κέρδιζαν την εμπιστοσύνη της. Ίσως η πιο πλήρης και γοητευτική από αυτές τις αφηγήσεις, είναι αυτή στον Γιάννη Μπασκόζο, για το βιβλίο που κυκλοφορεί αυτή την Κυριακή με την «Καθημερινή».
Τον τίτλο του, «Χωρίς Άλλοθι», τον έδωσε η ίδια, γιατί πολλές φορές κινήθηκε στα όρια των εποχών με ρίσκο και θράσος, ξεκινώντας από από τα προσφυγικά σπίτια στον Βύρωνα και τα βουνά της Στερεάς, ως ΕΠΟΝιτάκι, μέχρι το κέντρο του Παρισιού, ως πρύτανης όλων των Πανεπιστημίων, και κατακτώντας τη διεθνή αναγνώριση στον ακαδημαϊκό χώρο και πέραν αυτού.
Μέσα από την ολοζώντανη αφήγησή της διακρίνουμε μια αγωνίστρια της ζωής αλλά και της επιστήμης. Είτε ως γραμματέας της ΕΠΟΝ Βύρωνα είτε ως καθηγήτρια στη Σορβόννη στη διάρκεια των γεγονότων του Μάη του ’68, αυτή η μικρόσωμη γυναίκα είχε βαθιά πίστη στον εαυτό της και στις δυνάμεις της. Οι έρευνες για το Βυζάντιο είναι η μεγάλη προσφορά της στον νεότερο Ελληνισμό, καθώς συνέδεσε το όνομά της με την ανάδειξη μιας εποχής που για χρόνια θεωρούνταν «σκοτεινή».
Πρόκειται για ένα κείμενο-καταβύθιση στο παρελθόν που την καθόρισε και ένα μάθημα ζωής για τους νέους που θέλουν, όπως έλεγε η ίδια, «να έχουν τα πόδια στη γη και τα μάτια στον ουρανό».
«Ελένη Γλύκατζη-Αρβελέρ, μια ζωή χωρίς άλλοθι», όπως την αφηγήθηκε στον Γιάννη Ν. Μπασκόζο, κυκλοφορεί την Κυριακή 22 Φεβρουαρίου με την «Καθημερινή».
