«Η ηλικία σου ως ακροατή: 76. Επειδή σου άρεσε η μουσική από την εξής περίοδο: τα τέλη της δεκαετίας του ’60» αναβόσβησε στην οθόνη μου όσο παρακολουθούσα τη μουσική ανασκόπηση της χρονιάς που πέρασε. Στις 4 Δεκέμβρη, το Spotify αποφάσισε να εκδώσει νέα πιστοποιητικά γεννήσεως για τους χρήστες του. Το καθιερωμένο, πλέον, Spotify Wrapped είναι κάτι περισσότερο από ένα αλγοριθμικό top-5. Είναι ένα είδος ταυτότητας. Στις σχετικές αναρτήσεις στο Instagram, οι αριθμοί ανεβοκατέβαιναν με ιλιγγιώδη ταχύτητα. Όσο μεγαλύτερη η αναγραφόμενη ηλικία, τόσο μεγαλύτερη και η περηφάνια. Πολύ απλά, η μουσική παλαιότερων δεκαετιών λειτουργούσε σαν ένα εχέγγυο ακροαματικού γούστου. Κι ενώ οι δημοσιεύσεις συνεχίζονταν και οι ηλικίες άλλαζαν, κανείς δεν αποδείχθηκε να είναι μόλις ενός έτους, το οποίο θα σήμαινε πως άκουγε αποκλειστικά και μόνο κυκλοφορίες του τελευταίου χρόνου. Πότε, λοιπόν, πρόλαβε να «γεράσει» αυτή η γενιά;
«Ο Γιώργος Καπουτζίδης είναι ξανά στην τηλεόραση και η Άννα Βίσση η κορυφαία καλλιτέχνις της χρονιάς. Πότε επιστρέψαμε στις αρχές του 2000;» αναρωτιέται ένα παιδί στο TikTok. Και πράγματι, αν κοιτάξετε γύρω σας, ο χρόνος μοιάζει ακαθόριστος. Το φιλμ είναι ξανά στη μόδα. Σε διακοπές και πάρτι, οι κάμερες μιας χρήσης αντικαθιστούν τις λήψεις από κινητό. Τα χαμηλοκάβαλα τζιν των περασμένων δεκαετιών είναι ξανά στις βιτρίνες. Οι δίσκοι βινυλίου εξαφανίζονται από τα ράφια των τελευταίων δισκάδικων, έστω κι αν η μαύρη επιφάνειά τους κρύβεται πίσω από τη σκόνη. Οι vintage αγορές μοιάζουν σήμερα με πολυκατάστημα σε ώρα αιχμής. Τα ενσύρματα αξεσουάρ κρέμονται και πάλι στον λαιμό, ακόμα κι αν κάποια χρόνια πριν οι ίδιοι καταναλωτές περίμεναν σε πολύωρες ουρές για να αποκτήσουν τα πολυπόθητα pods.
Διαβάστε περισσότερα στο νέο τεύχος του «Κ» που κυκλοφορεί την Κυριακή 28 Δεκεμβρίου με την «Καθημερινή».
