Μια γκρίζα μέρα του Σεπτεμβρίου του 1949, ο Άντονι Χόπκινς είδε τους γονείς του να απομακρύνονται με το αυτοκίνητο από το αυστηρό οικοτροφείο του Μονμουθσάιρ, το οποίο είχε μισήσει με το που το είδε. Η μητέρα του τον χαιρέτησε καθώς έφευγαν, αλλά εκείνος δεν ανταποκρίθηκε. Αντ’ αυτού, όπως γράφει, εκείνη τη στιγμή έδωσε έναν όρκο: «Θα προσπαθήσω να μη συνδεθώ ποτέ ξανά με τη μητέρα και τον πατέρα μου – ούτε και με κανέναν άλλο». Τώρα, στα 87 του, καθώς θυμάται τη σκηνή, λέει: «Σκέφτηκα ότι δεν θα ανήκα ποτέ ξανά σε κανέναν». Η ψυχρότητα στη φωνή του υποδηλώνει ότι αυτή η σκέψη δεν έκανε τον 11χρονο εαυτό του να νιώσει θλιμμένος, αλλά ισχυρός. Κάνει ένα νεύμα με το κεφάλι.
«Με έκανε να νιώθω δυνατός. Μοναχικός, αλλά δυνατός. Και έτσι πέρασα τη ζωή μου». Όποιος γνωρίζει τον Χόπκινς μόνο μέσω του Instagram, όπου δημοσιεύει γλυκές, χαμογελαστές φωτογραφίες και κάνει αστεία χορευτικά για έξι εκατομμύρια ακολούθους, ίσως νομίσει ότι αστειεύεται. Δεν αστειεύεται. Ως μοναχοπαίδι, δεν έκανε φίλους στο σχολείο και κανέναν στο σπίτι του στο Πορτ Τάλμποτ. «Δεν μπορούσα να προσαρμοστώ. Όλα μού ήταν ξένα. Δεν ήθελα να παίζω με τα άλλα παιδιά στον δρόμο».
Ο σκηνοθέτης Ντέιβιντ Χέαρ τον είχε αποκαλέσει κάποτε το πιο οργισμένο άτομο που είχε συναντήσει ποτέ. Δεν ήθελε να πάει στα Όσκαρ το 1992, όταν κέρδισε το βραβείο πρώτου ανδρικού ρόλου για τη Σιωπή των αμνών. Το δεύτερο –για τον Πατέρα, το 2021– το κέρδισε ενώ κοιμόταν στο κρεβάτι του. Μέχρι σήμερα, λέει: «Όταν δουλεύω με ηθοποιούς, δεν με ενδιαφέρει το “Πάμε όλοι για δείπνο το βράδυ”». Φαίνεται απορημένος με μια τόσο ανόητη ιδέα. «Γιατί; Δεν πεινάω. Γιατί να πάω;» Το πώς κάποιος με αυτή τη διά βίου αποστροφή προς την ανθρώπινη συντροφιά μπορεί να ενσαρκώνει έναν ρόλο τόσο πειστικά όσο αυτός, είναι πραγματικά ακατανόητο.
Μια συνέντευξη-ποταμός του μεγάλου ηθοποιού στην Decca Aitkenhead για το Sunday Times Magazine, με αφορμή την κυκλοφορία της αυτοβιογραφίας του, We Did OK, Kid.
Διαβάστε περισσότερα στο νέο τεύχος του «Κ» που κυκλοφορεί την Κυριακή 23 Νοεμβρίου με την «Καθημερινή».
