Η τρέλα του Μαρτίου («March Madness») δίνει τη θέση της στο Φάιναλ Φορ του κολεγιακού πρωταθλήματος μπάσκετ, το οποίο διεξάγεται παραδοσιακά το πρώτο Σαββατοκύριακο του Απριλίου και συγκεντρώνει το ενδιαφέρον εκατομμυρίων τηλεθεατών στις Ηνωμένες Πολιτείες.
Ο κολεγιακός αθλητισμός δεν προσπαθεί να ανταγωνιστεί τον επαγγελματισμό, αλλά δεν χρειάζεται κιόλας, αφού και στις δύο περιπτώσεις ισχύει το «υπάρχει ψωμί για όλους». Το ενδιαφέρον είναι τεράστιο, αφού πολλοί νιώθουν πιο δεμένοι με το πανεπιστήμιό τους, όπου ενδεχομένως πέρασαν μερικά από τα καλύτερα και πιο ανέμελα χρόνια της ζωής τους, παρά με την (επαγγελματική) ομάδα της πόλης τους.
Το NCAA (National Collegiate Athletic Association) είναι ένας (θεωρητικά) μη κερδοσκοπικός και αφορολόγητος οργανισμός, ο οποίος όμως έκλεισε το 2024 με κέρδη ύψους 1,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων.
Τα χρήματα αυτά επενδύονται για τη χρηματοδότηση αθλητικών υποτροφιών, την οργάνωση πρωταθλημάτων και τον διαμοιρασμό σε πάνω από 1.800 πανεπιστήμια. Μια μηχανή παραγωγής χρήματος που γιγαντώνεται συνεχώς και αποτελεί έναν σημαντικότατο κρίκο στην οικονομική αλυσίδα του αμερικανικού κολοσσού.
Η επανάσταση του NIL
Το μπάσκετ, οι τηλεθεάσεις του οποίου αγγίζουν πολλές φορές ακόμα και τα δέκα εκατομμύρια ανθρώπους, είναι η κινητήριος δύναμη του κολεγιακού αθλητισμού, ο οποίος περιλαμβάνει 18 διαφορετικά αθλήματα, που χωρίζονται εποχιακά σε φθινόπωρο (από Αύγουστο μέχρι μέσα Δεκεμβρίου) και άνοιξη (από Ιανουάριο μέχρι Μάιο).
Το φούτμπολ είναι μια κατηγορία μόνο του, αφού τα έσοδα δεν καταλήγουν στο NCAA, αλλά σε πανεπιστήμια και οργανωτές των αγώνων. Είναι τέτοια η δυναμική του, που είναι το δεύτερο πιο δημοφιλές πίσω από το επαγγελματικό πρωτάθλημα του ίδιου αθλήματος και πούλησε τα τηλεοπτικά δικαιώματα στο ESPN αντί 1,3 δισεκατομμυρίων δολαρίων τον χρόνο!
Βάσει των διαχρονικών κανονισμών, οι αθλητές των κολεγίων ήταν ερασιτέχνες και δεν πληρώνονταν, αλλά πάντα λειτουργούσε ένα σύστημα «κάτω από το τραπέζι» που τους δελέαζε για να επιλέξουν ένα πανεπιστήμιο σε σχέση με κάποιο άλλο.
Από το 2021, όμως, το Ανώτατο Δικαστήριο των Ηνωμένων Πολιτειών υποχρέωσε (ορθά) το NCAA να αλλάξει το απαρχαιωμένο καταστατικό του, και έτσι γεννήθηκε το NIL (Name, Image and Likeness), ένα σύστημα βάσει του οποίου τα νεαρά αστέρια μετουσιώνουν σε κέρδη τα δικαιώματα της εικόνας τους. Πλέον πολλοί είναι οι αθλητές που λαμβάνουν μισθό γιατί αποφέρουν τεράστια κέρδη στο εκάστοτε πανεπιστήμιο, με περιπτώσεις όπως οι Κάρσον Μπεκ ή Αρτς Μάνινγκ, στο αμερικανικό ποδόσφαιρο, να εισπράττουν έξι και επτά εκατομμύρια δολάρια ετησίως, προτού καν επιχειρήσουν το άλμα προς τον επαγγελματισμό και το NFL. Μια ορθή μεν επιβράβευση, που αλλοιώνει όμως τους νέους από πολύ νωρίς στη ζωή τους…
