Μια επίσκεψη στο μουσείο Moco της Βαρκελώνης τον προηγούμενο μήνα, με έφερε σε στενή επαφή με το φουτουριστικό εικαστικό σύμπαν της Κρίστα Κιμ, ιδρύτριας του καλλιτεχνικού ρεύματος του «τεχνο-αισθητισμού», αν μπορούμε να αποδώσουμε έτσι στα ελληνικά τον όρο «techism». Πρόκειται για ένα νεοφυές παρακλάδι των ψηφιακών τεχνών, εντός του πλαισίου του οποίου η τεχνολογική πρόοδος αναγνωρίζεται ως μία μορφή τέχνης.
Μια γνωριμία με την Κρίστα Κιμ
Η Κιμ που φτιάχνει τα έργα της με LED και εξισώσεις βίωσε το 2021 ως μια χρονιά κομβικής σημασίας για την πορεία της. Τότε έγινε διάσημη αφού πούλησε στην πλατφόρμα Ethereum, ως NFT, το έργο της «Mars house», που περιγράφηκε από τα ΜΜΕ ως το πρώτο εικονικό σπίτι. Το εν λόγω έργο το σχεδίασε με λογισμικό ανάπτυξης βίντεο γκέιμ, ενώ τη μουσική που έντυσε τους χώρους του «σπιτιού» τη συνέθεσε ο Τζεφ Σρέντερ, δύο χρόνια πριν εγκαταλείψει τους Smashing Pumpkins.
Από την πώληση αυτού του «Mars House», η Κιμ έγινε πλουσιότερη κατά περίπου μισό εκατομμύριο δολάρια, σε κρυπτονόμισμα Ether. Νωρίτερα, το 2018, είχε συνεργαστεί με τον οίκο πολυτελείας Lanvin για τη δημιουργία μιας σειράς ρούχων, ενώ μετά την πώληση του «σπιτιού», το 2022, συμμετείχε στην έκθεση «200 Trunks, 200 Visionaries» του οίκου Louis Vuitton.
Καρδιοχτύπια στη Βαρκελώνη
Ας επιστρέψουμε, όμως, στο Moco. Εκεί, έως τις 29 Μαρτίου παρουσιάζεται το έργο της «Heart Space». Πρόκειται για μία immersive εγκατάσταση που δημιουργείται σε πραγματικό χρόνο από τους επισκέπτες του μουσείου, με τη βοήθεια της τεχνητής νοημοσύνης. Το μόνο που έχει να κάνει κάθε επισκέπτης είναι να συμπληρώσει κάποια στοιχεία του σε μία οθόνη αφής και στη συνέχεια να τοποθετήσει τους αντίχειρές του σε δύο σένσορες.
Αυτό ακριβώς έκανα κι εγώ. Οι σένσορες άρχισαν να καταγράφουν τον καρδιακό μου παλμό και στη συνέχεια, χάρη στις οδηγίες που έχει δώσει στην τεχνητή νοημοσύνη η Κιμ, να τον οπτικοποιούν σε γεωμετρικούς σχηματισμούς από νέον γραμμές, οι οποίοι προβάλλονταν στους καλυμμένους με LED οθόνες τοίχους. Ο παιγνιώδης, ευρηματικός χαρακτήρας της εμπειρίας μού φάνηκε έξυπνος, αν και δεν μπορώ να πω ότι με συγκίνησε το έργο που έφτιαξαν οι χτύποι της καρδιάς μου ή ότι με έτερψε ιδιαιτέρως, σε αισθητικό επίπεδο.
Αναρωτιέστε αν αυτό είναι τέχνη; Φυσικά και είναι – μία τέχνη που ορίζεται όχι από την αισθητική της αλλά από το πλαίσιο εντός του οποίου συμβαίνει, το οποίο είναι αυτό ενός κάπως «χίπστερ» μουσείου, που περιλαμβάνει έργα από τις πιο εμβληματικές μορφές της μοντέρνας και σύγχρονης τέχνης: γλυπτούς ελέφαντες του Σαλβαδόρ Νταλί, «μπαλονένια σκυλάκια» του Τζεφ Κουνς, παλαβά NFTs του Beeple. Αν σας βγάλει ο δρόμος σας στη Βαρκελώνη, επισκεφθείτε το.
