Ζεντάγια, η ευαισθησία μίας σούπερ σταρ
Μπορεί τις τελευταίες μέρες οι φήμες που τη θέλουν να παντρεύτηκε τον επίσης διάσημο σύντροφό της Τομ Χόλαντ να οργιάζουν, το μονόπετρο όμως δεν αρκεί για να δικαιολογήσει τον ντόρο γύρω από το όνομά της. Η Ζεντάγια Μαρί Στόρμερ Κόλμαν εμφανίστηκε στις οθόνες μας όταν ήταν μόλις 14 ετών, σαν ένα κορίτσι που χόρευε και τραγουδούσε για λογαριασμό του Disney Channel. Τότε φαινόταν αστεία και ασήμαντη. Σήμερα, με μία Χρυσή Σφαίρα και δύο βραβεία Έμμυ στο παλμαρέ της, μοιάζει με την απόλυτη σταρ. Από το Euphoria μέχρι τα μπλοκμπάστερ (Dune, Spiderman, Challengers) και από τα κινήματα για τα δικαιώματα των μαύρων κοινοτήτων μέχρι τις ανοιχτές τοποθετήσεις για την ψυχική υγεία, καθώς και το (φημολογούμενο) συμβόλαιό της που απαγορεύει από τους παραγωγούς να της ζητούν γυμνές σκηνές, η Ζεντάγια έχει τον πρώτο και τον τελευταίο λόγο. ―Κ.Σ.
Λόλα Γιανγκ, η υγεία πάνω από ολα
«Τίποτα δεν αξίζει όσο η υγεία μας, ψυχική και σωματική». Αυτό το θετικό μήνυμα φαίνεται να περνάει στο κοινό η 25χρονη σήμερα Λονδρέζα σταρ της μουσικής βιομηχανίας, που ξεκίνησε το ταξίδι της προς τη δημοσιότητα στην εφηβεία της, αρκετά πριν το Messy γίνει viral στο TikTok και της χαρίσει, πριν από έναν μήνα, το βραβείο Γκράμι της Best Pop Solo Performance. Η τελετή των Γκράμι σήμανε και την επιστροφή της στη σκηνή, καθώς τον Σεπτέμβριο του 2025, λίγο αφότου είχε κυκλοφορήσει το άλμπουμ της I’m only f**king myself, κατέρρευσε στη σκηνή και στη συνέχεια αποφάσισε να αποσυρθεί μέχρι να αποκατασταθεί η υγεία της. Ναι, η Λόλα Γιανγκ αντιμετωπίζει τρομερές «προσωπικές δυσκολίες» –το 2024 μπήκε σε πρόγραμμα απεξάρτησης, ενώ μιλάει ανοιχτά για τη σχιζοσυναισθηματική διαταραχή της– και τις κάνει τραγούδια, αλλά δεν μένει εκεί. Έχει τη δύναμη να κοιτάζει τους δαίμονές της κατάματα, να τους αντιμετωπίζει, να τους νικάει βάζοντας, αν χρειαστεί, σε δεύτερη μοίρα την καριέρα της. ―Π.Κ.
Μπίλι Άιλις, η ακτιβίστρια με τα χρωματιστά μαλλιά
«Κανείς δεν μιλάει για τα σώματα των ανδρών. Αν είσαι γυμνασμένος, όλα είναι μια χαρά. Αν δεν είσαι, και πάλι μια χαρά. Κανείς δεν έχει πρόβλημα, και ξέρεις γιατί; Γιατί τα κορίτσια δεν δίνουν δεκάρα για την εμφάνιση του άλλου», είχε πει κάποια στιγμή σε συνέντευξή της η Μπίλι Άιλις, ενώ το σώμα της αποτελούσε πεδίο δημόσιας διαμάχης. Πότε «γεματούλα», πότε προκλητική και πότε πολύ αρρενωπή, η 24χρονη πολυβραβευμένη τραγουδίστρια δεν μάσησε ποτέ τα λόγια της. Όσο ο κόσμος μιλούσε για τις εμφανίσεις της, εκείνη μιλούσε για το σύνδρομο Τουρέτ από το οποίο πάσχει, για την ψυχική της υγεία και τη δυσφορία που ένιωθε στο σώμα της. Ο ακτιβισμός της βέβαια δεν σταματά εκεί: Το 2025 δώρισε ένα μέρος των εσόδων από τον τελευταίο της δίσκο –11,5 εκατομμύρια δολάρια για την ακρίβεια– στο πρόγραμμα Changemaker, το οποίο αφορά θέματα κοινωνικής ανισότητας και κλιματικής δικαιοσύνης. «Γιατί δεν χρειάζεται να είμαστε όλοι δισεκατομμυριούχοι», όπως σημείωσε η ίδια. ―Κ.Σ.
Charli XCX, «Αν με θεωρούν κακή…»
Δύο χρόνια πριν, το όνομά της ήταν άγνωστο στους περισσότερους. Αρκούσε ένα φλούο πράσινο φόντο και μια μαύρη γραμματοσειρά που ανέγραφε τον τίτλο «brat» (σε ελεύθερη απόδοση: κακομαθημένο), ώστε η Charli XCX να μονοπωλήσει το ενδιαφέρον κοινού και κριτικών, φτάνοντας στο σημείο να γίνει «σύνθημα» για την προεκλογική καμπάνια της υποψήφιας για την Προεδρία των ΗΠΑ Κάμαλα Χάρις. Σήμερα, μετράει πια 68 βραβεία, έξι δίσκους, 17 κινηματογραφικές εμφανίσεις (μόνο το 2026 θα είναι επτά) και αμέτρητα τραγούδια που φέρουν την υπογραφή της – όπως το πασίγνωστο I love it. Της αρέσει να πηγαίνει σε πάρτι, δεν λέει όχι στο κάπνισμα, φοράει μίνι και φροντίζει να κρατάει τους φίλους της κοντά της. «Αν με θεωρούν κακή γιατί είμαι αληθινή, τότε ας έχει», είχε δηλώσει η ίδια. Υποστηρίκτρια και μέντορας νέων καλλιτεχνών, υπέρμαχος της κουίρ κοινότητας και ενσάρκωση μιας εναλλακτικής μορφής θηλυκότητας, η Charli XCX παίζει το παιχνίδι της διασημότητας με τους δικούς της όρους. ―Κ.Σ.
Άγιο Εντεμπίρι, «Η δουλεια δεν εχει τελειωσει»
Ελάχιστα τετραγωνικά γεμάτα τσουκάλια, φωτιές και αγχωμένους ανθρώπους· κάπως έτσι, το τηλεοπτικό The Bear –για ένα μικρό εστιατόριο στα πρόθυρα νευρικής κρίσης– κέρδισε όλες τις εντυπώσεις. Η 30χρονη Αμερικανίδα ερμήνευσε τον πιο «ήσυχο» χαρακτήρα της σειράς με τρόπο «συναρπαστικό», όπως έγραψε ο Guardian, και έλαβε γι’ αυτό μία Χρυσή Σφαίρα και ένα βραβείο Emmy. Η Εντεμπίρι, που παρά το νεαρό της ηλικίας της έχει ήδη επιτυχημένες προσπάθειες στον κόσμο των σεναρίων και της σκηνοθεσίας, είναι μέλος των Democratic Socialists of America, όπως και ο δήμαρχος της Νέας Υόρκης Ζόχραν Μαμντάνι, και δεν αφήνει τίποτα να πέσει κάτω. Πιο χαρακτηριστική στιγμή; Όταν σε συνέντευξη για την τελευταία ταινία του Λούκα Γκουαντανίνο (Μετά το κυνήγι) η δημοσιογράφος την παρέκαμψε και ρώτησε τους λευκούς συμπρωταγωνιστές της αν τα κινήματα #MeToo και Black Lives Matter έχουν ολοκληρωθεί. Η Εντεμπίρι τη διέκοψε, πήρε τον λόγο και είπε: «Η δουλειά δεν έχει τελειώσει». ―Γ.Ρ.
Ντούα Λίπα, ακτιβισμός και διάβασμα
Το 2018, έναν χρόνο μετά την κυκλοφορία του πρώτου της δίσκου, ο οποίος σκαρφάλωσε σχεδόν αυτόματα στην κορυφή των charts, η τραγουδίστρια επέστρεψε στο Κόσοβο, από όπου κατάγεται, και διοργάνωσε το Sunny Hill Festival, μια προέκταση του ιδρύματος που είχε δημιουργήσει με τον πατέρα της, προκειμένου να συγκεντρώσει χρήματα για τις εκπαιδευτικές ανάγκες των νέων της περιοχής. Μπορεί στο άκουσμα του ονόματός της κάποιος να σκεφτεί τη σέξι εμφάνισή της, αλλά η 30χρονη τραγουδίστρια είναι κάτι πολύ περισσότερο από ανδρική φαντασίωση. Φεμινίστρια, φωνή για τη ΛΟΑΤΚΙ+ κοινότητα, πρέσβειρα της UNICEF και μέλος της καμπάνιας Artists4Ceasefire, η λίστα με τις φιλανθρωπικές και ακτιβιστικές δράσεις της στη Wikipedia ξεπερνά αυτήν της καριέρας της. Αν αμφιβάλλετε, απλώς παρακολουθήστε το podcast της, όπου μεταξύ άλλων φιλοξενεί μερικούς από τους σημαντικότερους συγγραφείς των τελευταίων ετών. ―Κ.Σ.
Μπέλα Χαντίντ, πέρα απο τα εξώφυλλα
Μία από τις πιο επιδραστικές προσωπικότητες του πλανήτη για το 2023, σύμφωνα με το περιοδικό Time, με πάνω από 30 εξώφυλλα (!) για τη Vogue στο ενεργητικό της, η Αμερικανίδα καλλονή με καταγωγή από την Παλαιστίνη άλλαξε τον χάρτη του μόντελινγκ τα τελευταία χρόνια. Δεν κρύφτηκε ποτέ πίσω από τη λάμψη της. Πάλεψε και παλεύει με τη χρόνια Νόσο του Lyme από την οποία πάσχει, μίλησε ανοιχτά για το πώς το μόντελινγκ καταστρέφει την ψυχική υγεία (η ίδια αντιμετώπισε ζητήματα ανορεξίας στην εφηβεία της), λέει την άποψή της χωρίς φόβο είτε πρόκειται για τη μεταναστευτική πολιτική του Ντόναλντ Τραμπ είτε για την απάθεια της παγκόσμιας κοινότητας απέναντι στο παλαιστινιακό ζήτημα. Δεν είναι απλώς ένα εντυπωσιακό σώμα που περπατά πάνω σε μια πασαρέλα και ένα πρόσωπο που ποζάρει για τους πιο διάσημους φωτογράφους του πλανήτη· είναι, τελικά, κάτι πολύ περισσότερο από ένα εξώφυλλο. ―Γ.Ρ.
Τζένα Ορτέγκα, τρόμος και καλή θέληση
Κάποιους ανθρώπους τούς συμπαθείς πολύ, χωρίς να είσαι ο μεγαλύτερος φαν της δουλειάς τους. Αυτή είναι η περίπτωση που χαρακτηρίζει και τη δική μου σχέση με την 23χρονη σήμερα «Πριγκίπισσα του τρόμου», την οποία έχω δει μόνο στη σειρά Wednesday του Netflix. Μεξικανικής και πορτορικανικής καταγωγής, εγγονή μεταναστών «χωρίς χαρτιά», κατάφερε να γίνει παιδί-σταρ στην Αμερική δίχως να βάψει τα μαλλιά της ξανθά – όπως είχε σκεφτεί να κάνει για να μην την απορρίπτουν στα κάστινγκ. Πλέον, στηρίζει πολλές οργανώσεις που μάχονται για τα δικαιώματα των μεταναστών και των προσφύγων. Επίσης, έχει συμμετάσχει σε εκστρατείες κατά του μπούλινγκ, την έχει απασχολήσει η ανισότητα των φύλων και το δράμα της Γάζας, ενώ είναι Πρέσβειρα Καλής Θελήσεως των Ηνωμένων Εθνών, εστιάζοντας στην ευαισθητοποίηση για την καταπολέμηση του HIV/AIDS. Για την ιστορία, ο παππούς της, που έκανε drag shows, πέθανε από AIDS πριν εκείνη γεννηθεί. ―Π.Κ.
Φλόρενς Πιου, αγώνας για το body positivity
Το ημερολόγιο δείχνει 2022. Μια σειρά εκλεκτών καλεσμένων συρρέει στη Ρώμη για να παρακολουθήσει το σόου υψηλής ραπτικής του Valentino, ανάμεσά τους και η Φλόρενς Πιου. Ποιος να το ήξερε τότε ότι η σχεδόν άσημη ηθοποιός θα ήταν αυτή που θα τραβούσε όλα τα βλέμματα. Ο λόγος; Το γεγονός ότι δεν φρόντισε να καλύψει τις θηλές του στήθους της. «Έχει ενδιαφέρον να παρακολουθεί κανείς πώς οι άνδρες μπορούν με μεγάλη ευκολία να κανιβαλίσουν δημόσια το σώμα μιας γυναίκας», είχε γράψει, λίγες μέρες μετά, η ίδια στο Instagram. Έκτοτε αποτελεί μία από τις πιο ηχηρές φωνές του body positivity. Όσο η συζήτηση περιστρέφεται γύρω από το σώμα της, εκείνη εξακολουθεί να επενδύει στην καριέρα της (Midsommar, Μικρές Κυρίες, Dune) και στις μαγειρικές της ικανότητες, όπως αποδεικνύει στα σόσιαλ μίντια. ―Κ.Σ.
Ολίβια Ροντρίγκο, η ανήσυχη ποπ σταρ
Αμερικανοφιλιππινέζα, παιδί του Disney Channel, μερικώς κωφή από το αριστερό αυτί, κυριάρχησε στα charts την εποχή του κορωνοϊού, εν μέρει ψιθυρίζοντας και εν μέρει τραγουδώντας με ένταση τους στίχους του Driver’s license και των υπόλοιπων επιτυχιών της που ακολούθησαν. Από την αρχή της μουσικής της καριέρας, όντας τραγουδοποιός, διατηρεί η ίδια τον έλεγχο της πορείας της, αρνούμενη να μπει στο καλούπι της «τέλειας ποπ σταρ» που είναι χαριτωμένη και λέει σε όλα «ναι». Επίσης, έχει συμμετάσχει σε καμπάνιες ευαισθητοποίησης σχετικά με την ισότητα των φύλων στα ΜΜΕ και έχει προσφέρει έσοδα από προσωπικά της πρότζεκτ (merchandising, εισιτήρια συναυλιών) υπέρ υποτροφιών για νέα κορίτσια και για τη στήριξη γυναικών που έχουν επιζήσει πολέμων. Τέλος, υποστηρίζει με διάφορους τρόπους την υγειονομική φροντίδα της αναπαραγωγικής υγείας των γυναικών στην Αμερική και όπου αλλού αυτή βάλλεται. Μάλιστα, σε μια συναυλία της μοίρασε προφυλακτικά και χάπια της επόμενης μέρας. ―Π.Κ.
Έμα Μακί, το κορίτσι της διπλανής πόρτας
Η Έμα Μακί έκλεισε μόλις τα 30 της, αλλά θα χρειαστεί να περάσουν αρκετά χρόνια για να πάψει να είναι η έφηβη μαθήτρια του Sex Education. Εκείνη η δυναμική και ασυμβίβαστη κοπέλα που, κινούμενη κάπου ανάμεσα στην αναίδεια και την ευφυΐα, εξελίχθηκε στο φεμινιστικό πρότυπο μιας γενιάς. Και κάπως έτσι απέκτησε ένα τέτοιο στάτους και η ίδια, γεγονός, πάντως, που την κάνει να γελάει – «απλώς πιστεύω στην ισότητα», είπε στον Independent. Κατά τα άλλα, η Μακί αποτελεί ένα παράδειγμα σταρ-αντιστάρ, επιλέγει προσεκτικά ρόλους που «κάτι σημαίνουν», διατηρεί ένα πολύ χαμηλών τόνων δημόσιο προφίλ, περνάει τον χρόνο της βλέποντας ντοκιμαντέρ, λύνοντας σταυρόλεξα και διαβάζοντας βιβλία (έχει πτυχίο λογοτεχνίας από το Πανεπιστήμιο του Λιντς). Για ένα όμορφο κορίτσι που έγινε μέσα σε ένα βράδυ σταρ παγκόσμιας εμβέλειας, είναι όσο να πεις αξιοπρόσεκτο το ότι επιμένει να είναι ο εαυτός της. ―Α.Δ.
Ροσαλία, δεν κρατάει το στόμα της κλειστό
Στη Βάλι Έξπορτ, την πρωτοπόρο φεμινίστρια εικαστικό και performance artist –που για τρία χρόνια κυκλοφορούσε στους δρόμους με μια κινηματογραφική μακέτα στερεωμένη στο γυμνό της στήθος, προσκαλώντας τους περαστικούς να το αγγίξουν–, είναι αφιερωμένο το τατουάζ που η Καταλανή σούπερ σταρ έχει «χτυπήσει» στον αριστερό μηρό της, ως σύμβολο της γυναικείας σκλαβιάς. Αγαπημένη των κριτικών πολύ πριν η Gen Z αρχίσει να χορεύει τις ρεγκετόν επιτυχίες της, τον Οκτώβριο του 2025 είδε την καριέρα της να ανεβαίνει επίπεδο χάρη στο πολύ παράξενο Berghain, στο οποίο συμμετείχαν η Μπγιορκ και ο Ιβ Τιούμορ. Τι την κάνει πρότυπο; Το ότι δεν κρατάει το στόμα της κλειστό: Είναι υποστηρίκτρια του δικαιώματος στην άμβλωση και των ΛΟΑΤΚΙΑ+ διεκδικήσεων, ενώ φέτος τον Ιανουάριο συμμετείχε στη μεγάλη συναυλία της πρωτοβουλίας Act X Palestine που έλαβε χώρα στο Palau Sant Jordi – το κλειστό στάδιο της Βαρκελώνης που κατασκευάστηκε για τους Ολυμπιακούς Αγώνες του 1992. ―Π.Κ.
Άνια Τέιλορ-Τζόι, οι γυναίκες καμιά φορά θυμώνουν
Αν χρωστάμε κάτι στην Άνια Τέιλορ-Τζόι, είναι ότι τον καιρό της πανδημίας ξεθάψαμε τις σκακιέρες μας – ήταν τότε που είχε βγει το Γκαμπί της βασίλισσας, η σειρά που την έκανε διάσημη, τότε που μάθαμε να βλέπουμε στα τεράστια εκφραστικά της μάτια κάτι απόκοσμο και γοητευτικό. Έκτοτε άνοιξαν οι πόρτες, η Τέιλορ-Τζόι πέρασε από μεγάλες παραγωγές (Dune, Furiosa κ.ά.) και καθιερώθηκε ως μια εναλλακτική σταρ του αμερικανικού σινεμά. Τι άλλο τής χρωστάμε; Αυτό: Σε μια προωθητική συνέντευξη πριν από τρία χρόνια, μίλησε για το πόσο την ενοχλεί που τόσο συχνά διαβάζει στα σενάρια για γυναίκες που κλαίνε σιωπηλά αντί να θυμώσουν. Το βίντεο έγινε viral και η 29χρονη Αμερικανίδα εξελίχθηκε σε κάτι σαν πρέσβειρα της απενοχοποίησης της «γυναικείας οργής». «Δεν υποστηρίζω τη βία», εξήγησε στο βρετανικό GQ, «αλλά υποστηρίζω το να αντιμετωπίζονται οι γυναίκες ως άνθρωποι. Έχουμε αντιδράσεις που δεν είναι πάντα ντελικάτες ή τακτοποιημένες». Δεν είναι ότι δεν το ξέραμε. Το ξέραμε. Αλλά είναι πιθανό ένα σωρό μικρά κορίτσια που την άκουσαν να σταματήσουν πια να κλαίνε σιωπηλά. ―Α.Δ.
Τσάπελ Ρόουν, ακτιβίστρια με βαρύ μέικ-απ
Η 28χρονη Αμερικανίδα σταρ της alt pop γνώρισε την επιτυχία πριν από δύο χρόνια, όταν ο κόσμος ανακάλυψε τα τραγούδια του ντεμπούτου της The rise and fall of a midwest princess. Σε αυτά, δεν μιλάει μόνο για την αγάπη. Πραγματεύεται, επίσης, ζητήματα φύλου και σεξουαλικότητας – η ίδια είναι λεσβία και βάφεται σαν drag queen. Βαθιά πολιτικοποιημένη, πριν από έναν χρόνο, κατά τη βράβευσή της ως Best New Artist στα Γκράμι, ζήτησε από τις δισκογραφικές να παρέχουν στους καλλιτέχνες τους αξιοπρεπείς μισθούς και πρόσβαση στο σύστημα υγείας. Η ίδια, που έχει διαγνωστεί με διπολική διαταραχή, είχε στο παρελθόν αποκλειστεί από αυτό. Επίσης, πριν από μερικές ημέρες σταμάτησε τη συνεργασία της με το πρακτορείο ταλέντων Wasserman λόγω της εμπλοκής του στην υπόθεση Επστάιν. ―Π.Κ.
