Όλο και κάποιο δράμα συμβαίνει παραδοσιακά στο άθλημα του καλλιτεχνικού πατινάζ στις διοργανώσεις των Χειμερινών Ολυμπιακών Αγώνων, και στους φετινούς, που ολοκληρώθηκαν στο Μιλάνο και στην Κορτίνα ντ’ Αμπέτσο στους Δολομίτες, είχαμε αρκετά.
Το πρώτο αφορούσε τον Ισπανό πατινέρ Τομάς Γκουαρίνο Σαμπατέ, ο οποίος καθ’ όλη τη διάρκεια της σεζόν εμφανιζόταν με το κίτρινο μπλουζάκι και την μπλε φόρμα των Μίνιονς.
Αρχικά, στους Ολυμπιακούς Αγώνες φαινόταν ότι ο Σαμπατέ θα έπρεπε να αλλάξει το πρόγραμμά του λόγω ενός ζητήματος πνευματικών δικαιωμάτων. Έπειτα από ημέρες διαπραγματεύσεων και διαδικτυακών διαμαρτυριών, το ζήτημα λύθηκε, αλλά ο «Μίνιον του πάγου» τερμάτισε 25ος. Το δεύτερο αφορούσε το γαλλικό δίδυμο των Γκιγιόμ Σιζερόν και Λοράνς Φουρνιέ Μποντρί. Πρώτα είχαμε τις κατηγορίες για σεξουαλική επίθεση που απαγγέλθηκαν εναντίον του συντρόφου και πρώην παρτενέρ της Φουρνιέ Μποντρί και έπειτα τις κατηγορίες προς τον ίδιο τον Σιζερόν για καταχρηστικές και κακοποιητικές συμπεριφορές, από την ελληνικής καταγωγής πρώην παρτενέρ του Γκαμπριέλα Παπαδάκη. Ακόμα και η κατάκτηση του χρυσού μεταλλίου στο ελεύθερο πρόγραμμα του χορού επί πάγου συνοδεύτηκε από μουρμούρες, καθώς μέλος της επιτροπής από τη Γαλλία τούς φιλοδώρησε με μερικούς βαθμούς επιπλέον. Το πρόσωπο του αθλήματος, όμως, ήταν ο Αμερικανός Ιλία Μάλινιν, ο οποίος έφτασε στους Ολυμπιακούς ως ο «θεός των τετραπλών άξελ» (Quad God) και έφυγε ως θνητός, ανακαλύπτοντας με άσχημο τρόπο τη σκληρότητα αυτού του απαιτητικού αθλήματος.
Οι νόμοι της φυσικής
Για την οικογένεια του 21χρονου πατινέρ, ο οποίος γεννήθηκε στις 2 Δεκεμβρίου του 2004, το καλλιτεχνικό πατινάζ είναι μέρος μιας παράδοσης που περνάει από γενιά σε γενιά. Σύμφωνα με το Atlantic, ο παππούς από την πλευρά της μητέρας του διδάσκει σε μια μικρή πίστα στο Νοβοσιμπίρσκ. Οι γονείς του είναι πρώην Ολυμπιονίκες. Μετά την πτώση της Σοβιετικής Ένωσης, η Τατιάνα Μαλίνινα και ο Ρομάν Σκαρνιακόφ ακολούθησαν τον προπονητή τους στην εθνική ομάδα του Ουζμπεκιστάν, εκπροσωπώντας τη χώρα σε διεθνείς διοργανώσεις. Μετά την Τασκένδη, μετανάστευσαν στο Ντέιλ Σίτι στη Βιρτζίνια, μία από τις πόλεις όπου είχαν μετακομίσει αρκετοί Ρώσοι πατινέρ.
Όταν γεννήθηκε ο Μάλινιν, του έδωσαν το επώνυμο της μητέρας του, επειδή ήταν πιο εύκολο να το προφέρουν οι Αμερικανοί, αλλά αποφάσισαν ότι ο γιος τους δεν θα ακολουθούσε το δικό τους μονοπάτι. Έλα όμως που ο εξάχρονος Ίλια τραβούσε τα μπουφάν των γονιών του μετά την προπόνησή τους και τους ρωτούσε επίμονα αν μπορεί να μπει μέσα στον πάγο. Οι γονείς του, ωστόσο, δεν είχαν στόχο την αγωνιστική καριέρα. Τον ενθάρρυναν να ασχοληθεί με άλλα αθλήματα και δραστηριότητες. Ο μικρός Ίλια όμως ήθελε να μιμηθεί τους μεγαλύτερους αθλητές και να δημιουργεί μικρές χορογραφίες, ενώ μια επίσκεψη στον παππού του στη Ρωσία, ο οποίος του δίδαξε πολλές παραλλαγές αλμάτων, τον ώθησε να αφιερωθεί πιο συστηματικά στην προπόνηση.
Στα δώδεκά του συμμετείχε σε ένα ερευνητικό πρόγραμμα του Πανεπιστημίου του Ντέλαγουερ που μετρούσε τις ικανότητες άλματος των νεαρών παγοδρόμων. Τα αποτελέσματα έδειξαν ότι με περαιτέρω βελτιώσεις θα μπορούσε να πετύχει τις ταχύτητες περιστροφής που απαιτούνται για τετραπλά άλματα. Αυτό του έδωσε κίνητρο να αφιερωθεί επαγγελματικά στο καλλιτεχνικό πατινάζ. Μάλιστα, παρότι δεν είχε εκτελέσει πολλά τετραπλά άλματα σε αγώνες, δημιούργησε στα σόσιαλ μίντια το παρατσούκλι «Quad God» ως προσωπικό κίνητρο για να αναπτύξει πλήρες ρεπερτόριο με τετραπλά άξελ.
Την περίοδο της πανδημίας τα παγοδρόμια έκλεισαν, αλλά ο Μάλινιν βρήκε την ευκαιρία να ενδυναμώσει το σώμα του, ώστε όταν επιστρέψει στον πάγο, να μπορεί να εκτελεί ευκολότερα τα απαιτητικά άλματα. Όπερ και εγένετο. Στο ντεμπούτο του στο εθνικό πρωτάθλημα του 2022 εκτέλεσε τέσσερα τετραπλά άξελ με εντυπωσιακή ευκολία. «Έσπασα τους νόμους της φυσικής. Τώρα πιστεύω ότι οι νόμοι της φυσικής δεν ισχύουν για μένα», δήλωσε στη δημοσιογράφο του Atlantic Σάλι Τζένκινς.
Το τετραπλο αξελ
Για εμάς τους απλούς θεατές, τα περισσότερα άλματα μοιάζουν κάπως όμοια, αλλά το άξελ διαθέτει πιο ευδιάκριτα χαρακτηριστικά. Είναι το μόνο άλμα που απαιτεί από τον/την πατινέρ να απογειωθεί κοιτώντας μπροστά και, στη συνέχεια, να εκτελέσει μια τυφλή προσγείωση προς τα πίσω, με το αντίθετο πόδι. Στην περίπτωση του τετραπλού άλματος, χρειάζεται να περιστρέψει το σώμα τεσσερισήμισι φορές στον αέρα, σε λιγότερο από ένα δευτερόλεπτο. Μέχρι το 2021, μόνο ο Ιάπωνας Ολυμπιονίκης Γιουζούρου Χάνιου είχε δοκιμάσει ένα τετραπλό άξελ σε εθνικό διαγωνισμό της χώρας του. Το 2022 το έκανε και ο Μάλινιν, ο οποίος έφτασε στους Χειμερινούς Ολυμπιακούς Αγώνες στο Μιλάνο αήττητος από το 2023 σε διεθνείς διοργανώσεις και με τον αέρα του φαβορί για το χρυσό μετάλλιο, τόσο στο ατομικό όσο και στο ομαδικό αγώνισμα.
Και πράγματι, ο Μάλινιν οδήγησε την Team USA στο ψηλότερο σκαλί του βάθρου στο ομαδικό αγώνισμα. Προσάρμοσε τη στρατηγική του υπό την πίεση των Ολυμπιακών Αγώνων, εκτελώντας πέντε, έναντι επτά, τετραπλά άξελ, αλλά δεν άγγιξε την αστρονομική βαθμολογία που έλαβε μέσα στη σεζόν. Τα τεχνικά του εφόδια, όμως, ήταν αρκετά για να διορθώσει με το πρόγραμμά του τις αφαιρέσεις πόντων από τους συναθλητές του και να εξασφαλίσει το χρυσό μετάλλιο με οριακή διαφορά από την ιαπωνική ομάδα. Όσο για το έτερο σήμα κατατεθέν του που εκτέλεσε, το backflip, παρά τη νομιμοποίησή του στους Αγώνες δεν δίνει κάποια έξτρα βαθμολογία.
Ωστόσο, οι προσδοκίες που δημιούργησε ο ίδιος και τα αμερικανικά μέσα κατέρρευσαν στο ατομικό αγώνισμα. Πριν έρθει η σειρά του να εκτελέσει τη χορογραφία του στο ελεύθερο, έβλεπε τους ανταγωνιστές του να μην καταφέρνουν να πραγματοποιήσουν επιτυχώς τα τεχνικά άλματα στον πάγο. Ο Μάλινιν χρειαζόταν μια στοιχειώδη βαθμολογία για να εξασφαλίσει το χρυσό. Στην πρώτη απόπειρα εκτέλεσης τετραπλού άξελ, όμως, απέτυχε. Ύστερα, ένα τετραπλό λουπ έγινε διπλό. Και έπειτα η πρώτη πτώση, σε έναν συνδυασμό τετραπλού λουτζ, μονού όιλερ και τριπλού φλιπ. Και η δεύτερη, σε ένα μεγαλεπήβολο τετραπλό σάλχο και τριπλό άξελ, που μετουσιώθηκε τελικά σε διπλό σάλχο. Από τη στιγμή που τα άλματα δεν πραγματοποιήθηκαν, ο Μάλινιν πάσχιζε να μαζέψει πόντους για να μετριάσει τη ζημιά και όχι να μείνει πιστός στη χορογραφία του. Στο τέλος αυτής της σοκαριστικής βραδιάς, κατέκτησε την 8η θέση, με το χρυσό μετάλλιο να πηγαίνει στον συνομήλικό του από το Καζακστάν, Μιχαήλ Σαϊντόραφ, που ακολούθησε ένα καθαρά δομημένο πρόγραμμα χωρίς περίπλοκους συνδυασμούς δύσκολων αλμάτων.
Ραντεβού στους επόμενους Αγώνες (;)
«Τα θαλάσσωσα. Αυτό είναι το πρώτο πράγμα που μου ήρθε στο μυαλό. Δεν υπάρχει περίπτωση να συμβεί. Προετοιμαζόμουν όλη τη σεζόν και ήμουν τόσο, μα τόσο σίγουρος για τα πάντα. Δεν έχω λόγια», δήλωσε μετά την απώλεια του χρυσού μεταλλίου. Μέρες μετά τον αγώνα, ο Μάλινιν ανέβασε ένα βίντεο στα κοινωνικά μέσα στο οποίο παρελαύνουν εικόνες από τις μεγαλύτερες επιτυχίες του και τις στιγμές απογοήτευσης στους Αγώνες, συνοδευόμενο από ένα μήνυμα που περιγράφει πώς η αυξανόμενη πίεση και η αρνητική κριτική στο διαδίκτυο τον επηρέασαν βαθιά. Ακόμα έγραψε ότι και οι πιο ευτυχισμένες αναμνήσεις μπορούν να «μπλεχτούν με τον θόρυβο» της πίεσης και της κακόβουλης κριτικής, οδηγώντας σε μια «αναπόφευκτη συντριβή».
Πάσχιζε να μαζέψει πόντους για να μετριάσει τη ζημιά και όχι να μείνει πιστός στη χορογραφία του. Στο τέλος αυτής της σοκαριστικής βραδιάς, κατέκτησε την 8η θέση.
Πικρή αλήθεια είναι πως οι Ολυμπιακές ήττες έχουν διαφορετικό βάρος, διότι η επόμενη ευκαιρία απέχει τέσσερα ολόκληρα χρόνια. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι ο Μάλινιν παραμένει ένας από τους επαναστάτες του αθλήματος και θα μπορέσει να δοκιμάσει ξανά να κατακτήσει το χρυσό μετάλλιο στο ατομικό, στα χνάρια του συμπατριώτη του Νέιθαν Τσεν, το 2022. Δυστυχώς, οι Ολυμπιακοί Αγώνες αποδεικνύουν ότι η επιτυχία καθορίζεται από το ποιος παραμένει μέσα στα όρια που θέτει το άθλημα, παρά από το ποιος τα ωθεί στα άκρα, και στον αγώνα για την κατάκτηση της ύψιστης τιμής δεν υπάρχει κανένας θεός. Μονάχα θνητοί.
