Κακά τα ψέματα, το να ανοίξεις συζήτηση για τα πλεονεκτήματα της ασφάλειας ζωής δεν είναι και το πιο εύκολο πράγμα του κόσμου. Στην πράξη, προσπαθείς να πουλήσεις σε κάποιον μια υπηρεσία η οποία αφορά το ενδεχόμενο να χάσει πρόωρα τη ζωή του. Δυστυχώς, όμως, είναι μια πιθανότητα που κανείς μας δεν μπορεί να αποκλείσει. Περιστατικά απώλειας ανθρώπων κάτω των 60 ετών καταγράφονται καθημερινά, όπως αντίστοιχα και ατυχήματα που στερούν την ικανότητα για εργασία. Βέβαια, η αλήθεια είναι ότι κανείς δεν θέλει να σκέφτεται το χειρότερο σενάριο. Μήπως όμως πρέπει; Η ασφάλεια ζωής συνάπτεται για να διευκολυνθεί η ζωή αυτού που μένει πίσω – συνήθως των συζύγων και των παιδιών. Η λογική είναι πολύ συγκεκριμένη: Ένας θάνατος στην οικογένεια, ούτως ή άλλως, ανατρέπει τις ζωές των υπολοίπων. Αν, λοιπόν, υπάρχει ένα ασφαλιστήριο συμβόλαιο, τουλάχιστον μπορούν να αντιμετωπιστούν ευκολότερα τα οικονομικά προβλήματα που θα ανακύψουν. Το πιο συχνό παράδειγμα αφορά την εξυπηρέτηση ενός στεγαστικού δανείου ή άλλων πάγιων οικονομικών υποχρεώσεων. Μαζί με τον δικό μας άνθρωπο χάνεται και το εισόδημα και αυτομάτως γεννάται το ερώτημα για το πώς θα εξυπηρετείται από εδώ και στο εξής η οικονομική υποχρέωση. Με το ασφαλιστήριο, η απάντηση είναι απλή: εκταμιεύεται το ποσό που προβλέπεται, αποπληρώνεται ολόκληρη η οφειλή και οι κληρονόμοι γλιτώνουν από μια σοβαρή έγνοια. Όπως όλα τα προϊόντα, βέβαια, έτσι και τα ασφαλιστήρια συμβόλαια ζωής έχουν τους κανόνες τους.
Κανόνας πρώτος: Όσο πιο μικρός είναι σε ηλικία ο ασφαλισμένος, τόσο χαμηλότερο γίνεται και το ποσό της ασφάλισης. Πιο συγκεκριμένα, για κεφάλαιο 100.000 ευρώ (ποσό που θα καταβληθεί σε περίπτωση θανάτου), ο 35άρης θα πληρώνει περίπου 33 ευρώ τον μήνα. Στα 40 έτη, το κόστος ανεβαίνει στα 39 ευρώ τον μήνα. Και για κάθε χρόνο που προστίθεται στην ηλικία, τόσο ανεβαίνει και το μηνιαίο κόστος.
Κανόνας δεύτερος: Υπάρχει ανώτατο επιτρεπόμενο όριο ηλικίας για να συναφθεί ένα συμβόλαιο. Συνήθως αυτό είναι τα 65 έτη.
Κανόνας τρίτος: Η κατάσταση της υγείας του αιτούντος να ασφαλιστεί παίζει ρόλο. Οι ενδιαφερόμενοι κατατάσσονται σε κατηγορίες. Στους νέους και υγιείς θα ζητηθεί απλώς ένα ερωτηματολόγιο υγείας. Επίσης, η «διαλλακτικότητα» σχετίζεται και με το ύψος του ασφαλισμένου κεφαλαίου. Συνήθως μέχρι τα 100.000 ευρώ δεν υπάρχουν απαιτήσεις. Σε υψηλότερα ποσά όμως αρχίζει η κλιμάκωση: μια απλή παθολογική εξέταση, ένα καρδιογράφημα και μια γενική ούρων και, ανάλογα με την κατηγορία, φτάνουμε μέχρι την υποχρέωση ενός πλήρους πακέτου ιατρικών εξετάσεων για να μας ασφαλίσουν.
Κανόνας τέταρτος: Υπάρχει ημερομηνία λήξης στην κάλυψη. Συνήθως αυτή επέρχεται στα 75 ή στα 80 έτη κατά περίπτωση.
Αν γίνει αντιληπτός ο σκοπός αυτών των προγραμμάτων –που είναι να βοηθηθούν οι κληρονόμοι–, υπάρχουν πολλά περιθώρια προσαρμογής ανάλογα με τις οικονομικές δυνατότητες. Ασφάλειες ζωής συνάπτονται ακόμα και για ποσά των 10.000 ευρώ και εκεί μιλάμε για μηνιαία κόστη της τάξεως των μερικών ευρώ ανά μήνα.
